Φανατικοὶ παντοῦ. Γεμίσαμε φανατικοὺς καὶ φανατισμό.
Θεωρίες, ἰδέες, πράξεις, ξύλο, πλιάτσικο, δολοφονίες…
Φανατικοί… Παντοῦ φανατικοί… Κι ἀπὸ ἐδῶ κι ἀπὸ ἐκεῖ…
Ὅλος ὁ τόπος ἀργά, ἀλλὰ σταθερά, χωρίζεται σὲ δύο ὁμάδες. Στοὺς μὲν καὶ στοὺς δέ, ποὺ ὅμως ἀποτελοῦν τὴν μίαν ὁμάδα, καὶ στοὺς ἀπ’ ἔξω, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν ἄλλην ὁμάδα.
Οἱ μέν, τῆς πρώτης ὁμάδος, εἶναι οἱ ἀριστεροαναρχοκουλτουροκουκουλοφόροι. Οἱ δέ, τῆς πρώτης ὁμάδος, εἶναι (κατὰ πῶς μᾶς τὰ λὲν) οἱ χρυσαυγίτες, παρέα μὲ τοὺς συμπαθοῦντες αὐτούς.
Ἡ ἄλλη ὁμὰς ἀποτελεῖται ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐνσπείρουν ἐκεῖνες τὶς πληροφορίες ποὺ ἀπαιτῶνται, πρὸ κειμένου νὰ φανατίζονται οἱ μὲν καὶ οἱ δέ, τῆς πρώτης ὁμάδος, μεταξύ των καὶ τελικῶς νὰ γίνονται πόλος ἐλξεως καὶ σημεῖον συσπειρώσεως, γιὰ τοὺς συμπαθοῦντες αὐτῶν.
Συνέχεια →