Μὴ μοῦ πεῖτε!
Ἐκπληκτικὴ φωτογραφία!
Κι ὁ Μῆτσος ἀγωνιστής!
Σηκώθηκε ἀπὸ τὸν καναπέ, βγῆκε στοὺς δρόμους, ἔφαγε μερικὰ δακρυγόνα, ἴσως καὶ κάτι ξανάστροφες, κλώτσησε καὶ μερικοὺς ΜΑΤατζῆδες, ἔσπασε καὶ κάτι κεφάλια ἀναρχοκουκουλοφόρων… Κι ὅλα καλά!
Αὐτήν τήν σακκούλα ὅμως ἐκεῖ γιατί τήν ἔχει;
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γελᾶμε γιὰ νὰ μὴ κλαῖμε
Συνάντησις …«θωρηκτῶν»!!!
Αὐτὴ ἡ φωτογραφία (σύνθεσις) δὲν ἐπιτρέπει σχόλια!
Μᾶς παρουσιάζει τὸ μέγεθος αὐτῶν τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, σὲ ὅλο του τὸ μεγαλεῖον!
Μὴ γελάτε!
Δυστυχῶς, ἤ εὐτυχῶς, μόνον αὐτὸν τὸν ὄγκο ἔχουν νὰ καταδείξουν!
Ὁ ἕνας, ὁ ῥομπᾶτος, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς διάφορες κραυγές του, περὶ μάσσας, δὲν ἔχει νὰ παρουσιάσῃ τίποτα περισσότερο γιὰ τὴν πολιτική του πορεία. Ἀπὸ σκέψι, ἀντίληψι, ἀποτέλεσμα οὐδέν! Μόνον διαπιστώσεις! Αὐτὲς ξέρουμε νὰ τὶς κάνουμε Συνέχεια
Οἱ Παράσιτοι καὶ ἡ MEGA ἀνακάλυψις…
Ἡ λέξις «παράσιτος» δὲν ἦταν λέξις ἀτιμωτική. Ἀρχικὰ δήλωνε τοὺς βοηθοὺς ἢ τοὺς κατώτερους ὑπαλλήλους τῶν ἱερέων. Τὸ ἔργο τους ἦταν νὰ συλλέγουν τὸν σῖτον ἀπὸ τοὺς μισθωτὲς τῶν κτημάτων τοῦ ναοῦ, νὰ βοηθοῦν στὶς θυσίες καὶ νὰ μεριμνοῦν γιὰ τὶς προετοιμασίες τῶν ἐορτῶν. Ἡ ἐργασία τους ἦταν ὀχληρὴ καὶ ὅλοι οἱ πολῖτες προσπαθοῦσαν νὰ τὴν ἀποφύγουν.
Γιὰ τὸν λόγον αὐτόν ἔγινε νόμος ποὺ ὑποχρέωνε τὸν πολίτην νὰ ἐκλέγεται καὶ νὰ δέχεται τὴν συγκεκριμένην ὑπηρεσίαν. Μετὰ τὸ πέρας ὅμως τῆς θητείας του ὡς παράσιτος, ἀπαλλασσόταν στὸ μέλλον ἀπὸ μία δεύτερη τέτοια ὑπηρεσία.
Οἱ παράσιτοι σιτίζονταν ἀπὸ τὸν ναόν, ὅπως καὶ οἱ ἱερεῖς: «ὁ δουλεύων ἐν τῷ ναῷ καὶ ἐκ τοῦ ναοῦ τραφήσεται».
Συνέχεια
«Εἴχαμε ἐθνική στάρ, ἔχουμε ἐθνικὴ πόρνη, τώρα ἀποκτήσαμε καὶ ἐθνικὸ μ…
Ὅταν στὶς 21 Δεκεμβρίου ὅλα θὰ ἔχουν τελειώσῃ…
Αὐτὸς θὰ αἰσθάνεται μοναξιά…
Χὰ χὰ χά…
Ναί, θὰ μᾶς θάψῃ ὅλους!
Ὄχι διότι δὲν ὑπάρχουν γηραιότεροί του, ἀλλὰ διότι μὲ τόσο μένος, ὅπου πέσει τὸ μάτι του, ζωντανὸ δὲν μένει τίποτα!
Ὄχι Ἀνθρωπόκαινο καλέ! Ἀνθρωπόκενο!!!
Οι ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν αλλάξει δραματικά το πρόσωπο του πλανήτη και έτσι οι γεωλόγοι κάνουν λόγο για μια νέα εποχή της Γης – το Ανθρωπόκαινο
Ἔχω λειώσει ἀπὸ τὰ γέλια!
Οἱ γεωλόγοι ἀναζητοῦν τίτλους γιὰ νὰ ὀνομάσουν τὴν νέα ἐποχὴ ποὺ διανύουμε. Ἀλήθεια, ποιός τούς εἶπε πώς ἡ παλαιά τελείωσε; Καί μέ ποιά κριτήρια χωρίζονται οἱ ἐποχές τῆς διαβιώσεως τῆς Ἀνθρωπότητος ἐπί τοῦ πλανήτου; Πόσο στενά ὅρια ἔχουν καί ποιός νόμος τά ὁρίζει; Τά γνωρίζουν; Τά φαντάζονται; Ἤ οὔτε τά γνωρίζουν ἀλλά καί οὔτε τά φαντάζονται; Διότι κάπου πρὸς τὸν συνδυασμὸ τῶν δύο αὐτῶν ὑποθέσεων καταλήγω πὼς κινοῦνται….
Κι ἐπεὶ δὴ καλὸ εἶναι νὰ ἐπισκεπτόμαστε κάπου κάπου καὶ τὶς λεξοῦλες μας, μήπως κι ἀντιληφθοῦμε τὸ μέγιστον δούλεμα Συνέχεια