
Εἶναι μῆνες τώρα, ἰδίως μετὰ τὶς ἐκλογὲς τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 2015, ποὺ διαρκῶς καὶ μὲ ὅλα τὰ προσχήματα, ἀντιλαμβάνομαι τὴν πλάνη ποὺ καλλιεργεῖται λυσσωδῶς ἀνάμεσά μας, ὡς Ὕψιστον Ἐθνικὸ Κίνδυνο, ἀνεξαρτήτως ὀπτικῶν καὶ «θέσεων».
Μία πλάνη ποὺ ξεκινᾶ ἀπὸ τὸ πῶς ἀντιλαμβάνονται (ἀκόμη) κάποιες μερίδες τῶν συμπολιτῶν μας, ὡς «ἰδεολογικά» καταφύγια.
Μία πλάνη ποὺ ἐντέχνως καλλιεργεῖται, ἰδίως ἀπὸ τοὺς ἐπαγγελματίες πράκτορες (ναί, πράκτορες!!!) τῶν μέσων μαζικῆς παραπληροφορήσεως ἀλλά, ἐπίσης καὶ ἀπὸ τούς, ἂς ποῦμε, παρασυρθέντες ὁπαδούς τους. Συνέχεια



Ἡ «σκιερὴ πλευρά» τῆς προδοσίας μὲ τὴν CETA: