Μηδενισμὸς χωρὶς ἀμορτισέρ.

Σήμερα γράφει ὁ ἀγαπητός μας Στράβων Ἀμασεῦς.
Εἶχα πολὺ καιρὸ νὰ ἀναρτήσω θέμα του καὶ δηλώνω πὼς τὸ παρακάτω μὲ συνεπῆρε!
Θεωρῶ πὼς εἶναι μία ἀπὸ τὶς καλλίτερες καταγραφὲς τῶν θεμάτων τῆς πολιτείας μας, ποὺ ἔχω διαβάσει ἔως σήμερα.
Τὸν εὐχαριστῶ ποὺ τὸ μοιράστηκε μαζύ μου καὶ σᾶς τὸν …παραδίδω!

Φιλονόη.  

Μηδενισμός χωρίς αμορτισέρ

Έχουμε μεγαλώσει με δεξιά, αριστερά και κεντρώα κόμματα. Αυτή όμως η χαρτογράφηση είναι ένα τεράστιο ψέμα. Τεράστιο ψέμα βεβαίως είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αριστερό κόμμα. Το ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αριστερό κόμμα, το τί είναι θα το δούμε παρακάτω. Πριν αναλύσουμε, ας κάνουμε έναν μικρό και βαθύ πρόλογο.

(Το άρθρο είναι σημαντικό αλλά σχετικά δύσκολο, παρακαλώ κάντε υπομονή)

Η πάνσοφη ελληνική γλώσσα γέννησε την λέξι “μαθηματικά”. Αυτή η λέξις, όπως και όλες οι ελληνικές λέξεις, δεν είναι μια λέξη Τοτέμ. Στην Ελληνική δεν υπάρχουν λέξεις τοτέμ. Κάτι σημαίνει.

Τα μαθηματικά ετυμολογούνται από την μάθηση, το μανθάνω, και ‘μαθηματικός’  δεν είναι ο ‘νουμερολόγος’ αλλά αυτός που του αρέσει η μάθησις.

Έγραψα επίτηδες “νουμερολόγος” γιατί εάν έγραφα “αριθμολόγος” θα έπρεπε να κάνω μια επιπλέον ανάλυση για την λέξι “αριθμός” που έχει ρίζα το ‘αραρίσκω’ δηλαδή ομαδοποιώ, ενώνω, προσαρμόζω δηλαδή πάλι χρησιμοποιώ το μυαλό μου, δηλαδή μαθαίνω να διακρίνω τα όμοια και να τα διαχωρίζω από τα ανόμοια.

Τα μαθηματικά λοιπόν δεν είναι μια επιστήμη για την επιστήμη μερικών τρελαμένων, όπως νομίζει ο περισσότερος κόσμος, αλλά είναι η επιστήμη που επιτρέπει την βαθιά ματιά στην γνώση ΟΛΩΝ των τομέων. Χωρίς μαθηματικά δεν μπορεί να υπάρξει γνώσις και μάθησις δηλαδή κατανόησης του κόσμου. Τα μαθηματικά εκείνο το υπερβατικό εργαλείο με το οποίο μπορούν να γίνουν αντιληπτά μεγέθη που δεν είναι αντιληπτά από τις αισθήσεις.

Είναι γνωστή στους φίλους αναγνώστες η (όχι ακριβώς λατρεία)…(χμ)…η πίστη θα έλεγα που έχω στους διανυσματικούς χώρους. και το πολιτικό σύστημα λοιπόν είναι ένας τέτοιος.

Μάθαμε να χωρίζουμε το πολιτικό σύστημα σε αριστερά και δεξιά. Ξέρουμε σε πόσες διαστάσεις συμπυκνώνουμε τον πολιτικό χώρο με αυτήν μας την κατανομή; ΣΕ ΜΙΑ.

Με τον διαχωρισμό αριστερά και δεξιά τοποθετούμε όλα τα κόμματα σε έναν άξονα και αγνοούμε ένα κάρο ακόμη διαστάσεις.

Ποια είναι η επικρατούσα κατανομή κατά την κοινή άποψη (και αντίληψη…το ίδιο είναι);

Από αριστερά προς τα δεξιά έχουμε:

<———————————————————-0————————————————————->

 ΚΚΕ         ΣΥΡΙΖΑ     ΔΗΜΑΡ        ΠΑΣΟΚ          ΝΔ       ΑΝΕΞ.ΕΛΛ               ΛΑΟΣ              Χ.Α.

 Αυτό λοιπόν είναι πλάνη. Δεν υπάρχει αριστερά και δεξιά. Τα πράγματα είναι αρκετά πιο σύνθετα. Δεν θα κάνουμε εδώ μάθημα για το τί είναι ένας διανυσματικός χώρος, αυτό το έχουμε αναλύσει απλουστευτικά εδώ. Θα συμπληρώσουμε μόνον μερικά παραδείγματα:

Η Αλεξανδρούπολη είναι δεξιά της Κερκύρης. Αριστερά δηλαδή η Κέρκυρα, δεξιά η Αλεξανδρούπολη.

Ξεκινώντας από την Κέρκυρα με κατεύθυνση προς τα δεξιά, όσο και εάν προχωρήσουμε, ακόμη και εάν περπατάμε αιώνες, και εάν ακόμη κάνουμε 5 εκ. φορές τον κύκλο της γης, εις τας Αθήνας δεν θα φτάσουμε ΠΟΤΕ.

Γιατί; Γιατί ο άξων Κέρκυρα-Αλεξανδρούπολή ορίζει την διάσταση του πλάτους αλλά δεν μπορεί να περιγράψει το μήκος. Για να φτάσουμε δηλαδή από την Κέρκυρα στην Αθήνα χρειαζόμαστε και λίγο πλάτος και λίγο μήκος. Με μία μόνον διάστασι δεν μπορούμε να φτάσουμε στην Αθήνα. Χρειαζόμαστε δύο, και την διάστασι του πλάτους αλλά και την διάστασι του μήκους.

Τρισδιάστατο σύστημα συντεταγμένων;

Όχι. Είναι δισδιάστατη απεικόνιση τρισδιαστάτου συστήματος συντεταγμένων.

Δοκεί τρισδιάστατον αλλά είναι δισδιάστατον.

Προσοχή στις ψευδαισθήσεις.

Καθώς περπατάμε στις δύο διαστάσεις με το κεφάλι μονίμως ίσιο, χωρίς δηλαδή να κοιτάμε πάνω, θα δούμε στο δρόμο μας μερικές σκιές. Έστω λ.χ. ότι πετάει από επάνω μας ένα ελικόπτερο. Εάν δεν κοιτάξουμε προς τα πάνω, δεν θα μπορέσουμε να δούμε το ελικόπτερο αυτό. Το μόνον που θα δούμε θα είναι το ίχνος την σκιά δηλαδή  του ελικοπτέρου πάνω στις δύο διαστάσεις του δρόμου μας. Για να δούμε το ελικόπτερο χρειαζόμαστε τρεις διαστάσεις, πρέπει δηλαδή να κοιτάξουμε προς τα πάνω, να ενεργοποιήσουμε την διάστασι του ύψους.

Πέρα όμως από τις διαστάσεις του γεωμετρικού χώρου, υπάρχουν άλλοι χώροι με περισσότερες διαστάσεις, με 4,5,6,…,ν διαστάσεις. Μα υπάρχουν περισσότερες από 3; Σαφώς και υπάρχουν. Η πιο απλή 4η διάσταση που μπορούμε να αντιληφθούμε εύκολα είναι η διάσταση του χρόνου.

Αυτό που θα διερευνήσουμε είναι οι διαστάσεις του πολιτικού χώρου, άρα της οπτικής των πολιτών άρα των ιδεολογιών των πολιτών δηλαδή των ειδών (μορφών) της πραγματικότητας.

Ταξική διάστασις

Η ταξική και η αντιταξική οπτική βρίσκονται στον ίδιο άξονα. Αυτό σημαίνει ότι μια ταξική ιδεολογία πολλαπλασιαζομένη με αρνητικό αριθμό γίνεται αντιταξική. Το αντίθετο δηλαδή από την αντιταξική οπτική είναι η οπτική της ταξικής αριστοκρατίας. Η ταξική δηλαδή διάσταση δεν είναι διαφορετική από την αντιταξική. Είναι η ίδια με διαφορετικό συντελεστή (πολλαπλασιαστή).  Η αντιταξική οπτική δεν είναι η αταξική οπτική. Η δεύτερη είναι το ταξικό βασικό διάνυσμα πολλαπλασιαζόμενο με συντελεστή ΜΗΔΕΝ. Παρόλα αυτά και η αταξική οπτική βρίσκεται στον ίδιο ταξικό άξονα.

Εθνική διάστασις. 

Ο άξων της εθνικής διαστάσεως είναι γραμμικώς ανεξάρτητος με αυτόν της ταξικής. Κοινώς, δεν έχουν καμία σχέσι. Στην μία μεριά του ιδίου άξονος έχουμε την εθνικιστική ιδεολογία (δηλαδή μορφολογία) και στην άλλη έχουμε την αντεθνική οπτική. Ομοίως με παραπάνω, η ανεθνική οπτική είναι ο πολλαπλασιασμός του βασικού διανύσματος του έθνους με το ΜΗΔΕΝ. Άλλο πράγμα ο αντεθνικός και άλλο ο ανεθνικός.

Μπορούμε να συνδυάσουμε τους δύο άξονες, τον ταξικό και τον εθνικό και να προκύψουν αταξικά εθνικιστικά κόμματα, ταξικά αντεθνικιστικά, αντιταξικά αντεθνικιστικά κλπ. Διάφοροι συνδυασμοί.

Θρησκευτική διάστασις

Μας έχουνε πείσει ότι τα κόμματα που έχουν στενή σχέση με την θρησκεία είναι δεξιά. Σφάλμα και αυτό. Η θρησκευτική διάστασις είναι ανεξάρτητη της εθνικής. Υπάρχουν εθνικές θρησκείες (όπως η Ιουδαϊκή, η Ελληνική πολυθεϊστική και όχι 12θεϊστική, η αρχαία Αιγυπτιακή) αλλά και ανεθνικές θρησκείες (λ.χ. Ισλάμ). Ο χριστιανισμός είναι επίσης μια ανεθνική θρησκεία. Τα δόγματα του όμως όχι. Η σημερινή μορφή της Ορθοδοξίας είναι συνδυασμένη με τον Ελληνισμό, είναι όμως και αταξική, καμιά φορά ταξική, είναι και υπερεθνική είναι και εθνικιστική κοκ.

Η θρησκευτική επομένως διάστασις είναι γραμμικώς ανεξάρτητος της ταξικής και της εθνικής.

Μπορεί να παράξει εθνοθρησκευτικά διανύσματα, ταξικοθρησκευτικά, εθνοταξικοθρησκευτικά με διάφορους συνδυασμούς αλλά δεν είναι  είναι εξαρτούμενη από την εθνική ή την ταξική διάσταση.

Πόσο εθνικός είναι ο θρησκευτικός οικουμενισμός; Καθόλου.

Πόσο ταξική είναι η ορθόδοξη ιεραρχία; Λίγο, αφού στην ορθοδοξία οι αρχιερείς της ΔΙΣ είναι ίσοι μεταξύ ίσων απεναντίας στον καθολικισμό ο Πάπας είναι κορυφαίος της ιεραρχίας, ο έχων το αλάθητον.

Η θρησκυτικότητα και η αντιθρησκευτικότητα ανήκουν στον ίδιο άξονα. Το ίδιο όμως και η αθρησκευτικότητα η οποία προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό του βασικού διανύσματος με τον συντελεστή ΜΗΔΕΝ.

Όταν λοιπόν αναφερόμαστε σε δεξιά και αριστερά λέμε ψέματα. Δεν υπάρχει τέτοια. Είναι σαν να λέμε ότι ο φέγγος είναι αριστερά μας, ενώ βρίσκεται πάνω μας και αριστερά κάποιες φορές, κάποιες άλλες δεξιά.

Ίσως να υπάρχουν και άλλες διαστάσεις στον πολιτικό χώρο, δεν είναι τις ώρας να τις αναζητήσουμε (λ.χ. κρατισμός).  Αυτή όμως η διάστασις που μεταμορφώνει την πολιτική από οπτική σε δράσι δηλαδή σε πολιτική είναι η διάστασις του χρόνου. Και ο άνθρωπος είναι εξαρτημένος από τον χρόνο.

Πώς; Γεννιέται και παθαίνει.  Ο χρόνος είναι συναρτημένος με όλες τις διαστάσεις μέσα από την εξίσωση που λέγεται ζωή, ταξική ζωή, θρησκευτική ζωή, εθνική ζωή.

Ο μόνος τρόπος λ.χ.  να αναπαραχθεί η εθνική διάστασις μέσα στον χρόνο είναι η αναπαραγωγή, είτε πνευματικά (παιδεία) είτε βιολογικά (γεννήσεις) κ.α.

Ο χρόνος μπορεί να εξισώσει το αντεθνικό με το ανεθνικό, δηλαδή να μηδενίσει την εθνική διάσταση, αφού μπορεί να σπάσει την αλυσίδα της διαδοχής των επιμέρους ανθρωπίνων εθνικών ζωών, δηλαδή την αναπαραγωγή μας.

Έστω λοιπόν ότι έχουμε μόνον τρισδιάστατο πολιτικό χώρο (έθνος, θρησκεία, τάξις) τότε ανάλογα με τους συντελεστές που θα χρησιμοποιήσουμε, έστω (κ,λ,μ)  παράγουμε και ένα διαφορετικό πολιτικό διάνυσμα.

Όλος ο πολιτικός διανυσματικός χώρος είναι ο:

κ* έθνος + λ*θρησκεία + μ*τάξις |τα κ,λ,μ να μπορούν να πάρουν πραγματικές οποιεσδήποτε τιμές.      (1)

Καταλάβαμε; Δεν είναι δύσκολο, ελπίζω να τα παρουσίασα πολύ απλά και κατανοητά.

Σε αυτόν λοιπόν τον χώρο υπάρχει ένα στοιχείο το οποίο λέγεται (0,0,0) το οποίο προκύπτει από τα διανύσματα (1,0,0),  (0,1, 0),   (0,0,1) | δηλαδή (έθνος, θρησκεία, τάξη) αν πολλαπλασιαστεί με το μηδενικό διάνυσμα του διανυσματικού χώρου των πραγματικών αριθμών, δηλαδή όταν τα (κ,λ,μ)=(0,0,0) το οποίο λέγεται απορροφητικό στοιχείο στους πραγματικούς. .

Αυτό λοιπόν το διάνυσμα, το  (κ,λ,μ)=(0,0,0) είναι το διάνυσμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο δεν ανήκει στον πολιτικό χώρο αλλά στον διανυσματικό χώρο των συντελεστών.

Αυτός είναι ο ορισμός του ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ. Το ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αριστερό κόμμα λοιπόν, είναι μηδενιστικό κόμμα. Επιβιώνει μηδενίζοντας κάθε διάσταση του πολιτικού χώρου, είναι δηλαδή εθνομηδενιστικό, θρησκειομηδενιστικό και ταξικομηδενιστικό, είναι δηλαδή ανεθνικό, άθρησκο και αταξικό κόμμα.

Θα μπορούσα φιλοσοφικά να πω ότι είναι ουσιαστικά ένας ιός του πολιτικού συστήματος αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα που ίσως δεν θα κάνουμε ποτέ.

Ποίο είναι λοιπόν το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώθηκε σήμερα;

Αναλύθηκε το πολιτικό σύστημα στις βασικές του συνιστώσες. Έχουμε διάλυση των πολυσυλλεκτικών κομμάτων δηλαδή των κομμάτων που προέκυπταν από την συνάρτηση (1) και προέκυψαν μόνον κόμματα της μορφής:

(έθνος,0,0), (ο, θρησκεία,0), (0,0,τάξις).

Τα πολυσυλλεκτικά κόμματα έπαιζαν τον ρόλο του αμορτισέρ του πολιτικού συστήματος. Βοηθούσαν στην απόσβεση των κραδασμών μεταξύ των ακάμπτων μονοδιασατάτων κομμάτων. Ουσιαστικά τα πολυσυλλεκτικά κόμματα παρήγαγαν έργο και κάθε “μεταλλικός” συμπαγής πολιτικός φορέας ήταν ένα γρανάζι του πολυσυλλεκτικού μηχανήματος. Αυτό που έγινε σήμερα είναι ότι αυτό το μηχάνημα (σύστημα) έμεινε χωρίς αμορτισέρ, χωρίς λίπανση, χωρίς φλάντζες. Οι άξονες ακουμπάνε σίδερο με σίδερο.

Ξέρουμε τι παθαίνει ένα τέτοιο μηχάνημα; Βαράει μπιέλα.

Δεν θα καταλάβουμε επομένως ποτέ το τι συμβαίνει εάν μείνουμε κολλημένοι στην μανία να προσπαθούμε να περιγράψουμε το σύστημα με μοναδικό μετρίδι το αριστερά-δεξιά. Ακόμη και αυτή η μονοδιαστατικοποίηση της οπτικής μας έγινε εκ του πονηρού. Δεν υπάρχει αριστερά-δεξιά. Τα πράγματα είναι πολύ περιπλοκότερα.

Ο ρόλος λοιπόν του ΣΥΡΙΖΑ τόσον καιρό ήταν ακριβώς αυτός, η ανάλυσις του πολιτικού συστήματος στις συνιστώσες του ώστε να μπορέσει να μηδενίσει κάθε διάσταση ξεχωριστά. Αυτό πρέπει να το καταλάβει τόσο η εκκλησία, όσο η Χρυσή Αυγή όσο και το ΚΚΕ.

Το ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αγαθό κακό όπως ήταν το ΠΑΣΟΚ ή η ΝΔ κατά άλλους. Κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ θα σημάνει όχι την διάλυση του πολιτικού συστήματος αλλά την διάλυση της πολιτικής άρα της πόλεως δηλαδή της πολιτείας. Δεν είναι τυχαία ούτε η σημειολογία του ονόματος βεβαίως. ΣΥΡΙΖΑ θα πει από την ρίζα. Όχι από την επιφάνεια, όχι κούρεμα αλλά ξερίζωμα των πάντων.

Το κατά πόσον ο μηδενισμός είναι από μόνος του μια θρησκεία είναι ένα φιλοσοφικό ερώτημα στο οποίο ας απαντήσει ο καθένας μόνος του.

(Visited 17 times, 1 visits today)




Leave a Reply