Μία …ἀνάμνησις.

Μία ...ἀνάμνησις.Διάβαζα πρὸ μερικῶν ἡμερῶν γιὰ τὴν καταστροφὴ τῶν Ψαῤῥῶν κι ἀναρωτιόμουν γιὰ τὴν κατάληξι τῶν αἰχμαλώτων. Δύσκολο νὰ φθάσῃ ὁ νοῦς μου τὴν τόση βία… Δὲν ἀντέχεται… Κάθε φορὰ ποὺ κάπως ἡ ἱστορία «ξεκλειδώνει» τὶς ἀλήθειες της ἐμπρός μου, ἔρχεται τὸ αἷμα γιὰ νὰ μοῦ θαμπώσῃ τὴν σκέψι… Δὲν ἀντέχεται…

Κάθε φορὰ ποὺ «σκαλίζω», ποὺ ἀναζητῶ περισσότερες πληροφορίες, τόσο περισσότερο ἀντιλαμβάνομαι πὼς εἶναι πολὺ περισσότερα αὐτὰ ποὺ δὲν γνωρίζουμε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ γνωρίζουμε…
Καὶ ἴσως νὰ εἶναι καλλίτερα ἔτσι…
Πῶς μπορεῖ κάποιος νά ἀντέξῃ τόσο πόνο; Τόση φρίκη; Πῶς μπορεῖ κάποιος νά τήν προκαλέσῃ αὐτήν τήν φρίκη καί μετά νά ἐξακολουθήσῃ νά ὑπάρχῃ

Δὲν θέλω νὰ γράψω περισσότερα.
Στάθηκα πολὺ ὥρα ἐμπρὸς σὲ αὐτὴν τὴν γκραβούρα…
Ἔμαθα πολλὰ περισσότερα ἀπὸ ὅσα ὁ δημιουργός της ἤθελε νὰ μᾶς μεταφέρῃ…

Φιλονόη.

φωτογραφία

(Visited 16 times, 1 visits today)




One thought on “Μία …ἀνάμνησις.

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Μία …ἀνάμνησις. | Ἡ Φιλονόη καὶ οἱ φίλοι της

Leave a Reply