Τυφῶνες καὶ ἄλλες εὐχάριστες εἰδήσεις

 

Τυφῶνες καὶ ἄλλες εὐχάριστες εἰδήσεις1Δεν εἶναι καθόλου παράδοξος αὐτὸς ὁ τίτλος. Καὶ αὐτὸ τὸ γνωρίζουν πολὺ καλὰ ἐκεῖνοί που γράφουν τοὺς τίτλους.

Ἡ ἀξία μιᾶς ἀσχήμης εἴδησης μετριέται κυρίως ἀπὸ τὴν ἐγγύτητα, ἀπὸ τὸν ἀριθμὸ τῶν θυμάτων καὶ ἀπὸ τῇ φρικαλεότητα.

Ἂν δέκα ἄνθρωποι σκοτωθοὺν σὲ αὐτοκινητιστικὸ δυστύχημα στο Κιργιστὰν πιθανότατα δὲ θὰ τὸ μάθουμέ ποτε –ἐκτὸς κι ἂν ὑπῆρχε ἔνα μικρὸ κενὸ στην προτελευταία σελίδα τῆς Κυριακάτικης Ἔκδοσης, τὸ ὁποῖο ἔπρεπε κάπως να γεμίσει.

Ἂν συμβεὶ στην Ἐγνατία Ὀδὸ θὰ γίνει πρωτοσέλιδο για δύο-τρεῖς μέρες.

Ἄν, ὅμως, ἕνα ἐκατομμύριο ἄνθρωποι σκοτωθοὺν σὲ αὐτοκινητιστικὸ δυστύχημα στο Κιργιστὰν (λόγῳ ὀλισθηρότητας τοῦ ὀδοστρώματος, για παράδειγμα) τότε θὰ ἔχουμε τὸ πρωτοσέλιδο τῆς ἑπομένης μέρας.

Ἂν συμβεὶ τὸ ἴδιο στην Ἐγνατία θὰ ἔχουμε τριήμερο ἐθνικὸ πένθος –ἀλλὰ δὲ θὰ παραιτηθεὶ κανένας ὑπουργός./

Ἂν μιὰ μητέρα στὴν Νέα Ζηλανδία πιάσει τὸ δίχρονο παιδὶ τῆς καὶ τὸ ψήσει στο φοῦρνο, ἀφοῦ πρῶτα τὸ γδάρει ζωντανό, τότε θὰ ἔχουμε μιᾷ πολὺ φρικαλέᾳ καὶ ἐντυπωσιακὴ εἴδηση για τὴν κάτω μεριὰ τοῦ πρωτοσέλιδου.

Ἂν τὸ κάνει Ἑλληνίδα τότε θὰ αὐξηθοὺν κατὰ πολλὲς χιλιάδες οἱ πωλήσεις τῶν ἐφημεριδῶν.

Ἡ ἐγγύτητα μπορεὶ να εἶναι καὶ ἐθνική-ψυχολογική.

Ἂν γίνει ἕνα ἀεροπορικὸ δυστύχημα στην Οὐρουγουάη, μὲ 100 νεκρούς, θὰ περάσει στα ἀζήτητα τῶν εἰδήσεων, ἐκτὸς καὶ ἂν ἀνάμεσα στους νεκροὺς ὑπάρχουν καὶ 50 Ἕλληνες τουρίστες.

Ἁπλῆ ψυχολογία (ὅπως θὰ λέγαμε: «ἁπλᾶ μαθηματικά»). Οἱ 100 Οὐρουγουανοὶ δεν εἶναι παρὰ ἔνας ἀριθμός, ἀλλὰ ἀνάμεσα στους 50 Ἕλληνες μπορεὶ να ὑπάρχει κάποιος γνωστὸς ἤ, τὸ πιὸ σημαντικό, «μπορεὶ να ἤμουνα κι ἐγὼ ἢ τὸ παιδί μου».

Ἡ ἐγγύτητα εἶναι ὁ πιὸ σημαντικὸς παράγοντας στῇ σημασία καποίας δυσαρέστης εἴδησης γι’ αὐτὸν καὶ μόνο τὸ λόγο: Ἐπειδὴ ἀπειλεῖται ἡ δικὴ μας ὑπάρξῃ.

Φανταστεῖτε ἔναν μόνο νεκρὸ ἀπὸ ἔνα συνηθισμένο οἰκιακὸ δυστύχημα, ὅπως τὸ γλίστρημα στο μπάνιο.

Ἂν συμβεὶ στο σπίτι σᾶς (ἄκομα καὶ ἂν ὁ νεκρὸς στο μπάνιο σᾶς εἶναι ἔνας διαρρήκτης που ἀποφάσισε να σαπουνιστεὶ λιγάκι) θὰ συγκλονιστεῖτε.

Ἂν συμβεὶ στο διπλανὸ διαμέρισμα (ὅπου ζει κάποιος τὸν ὁποῖο χαιρετάτε κάθε πρωί, ἀλλὰ δὲ γνωρίζετε τὸ μικρὸ τοῦ ὄνομα) θὰ τὸ σκέφτεστε για λίγο καιρό.

Ἂν συμβεὶ σὲ μιᾷ ἅλλῃ πόλη (καὶ μὲ κάποιο τρόπο τὸ μάθετε) θὰ πεῖτε: «Κοίτα να δεῖς…» Καὶ θὰ συνεχίσετε να καθαρίζετε τὰ φασολάκιά που ἀγοράσατε ἀπὸ τῇ λαϊκῇ σὲ πολὺ καλῇ τιμῇ.

Ἂν συμβεὶ σὲ μιᾷ ἅλλῃ χώρᾳ θὰ σᾶς φανεῖ σὰν ἀνέκδοτο καὶ θὰ γελάσετε.

/

Καὶ ἡ συγγενικὴ ἐγγύτητα:Τυφῶνες καὶ ἄλλες εὐχάριστες εἰδήσεις3

Ἂν συμβεὶ σὲ ἐσὰς τὸν ἴδιο… Ἐντάξει, σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση δεν ἔχουμε τίποτα να ποῦμε, γιατὶ οὕτως ἢ ἄλλως δὲ θὰ μπορεῖτε να διαβάζετε ἐφημερίδες μετὰ οὔτε θὰ σᾶς νοιάζει ποῖος πέθανε καὶ ποῖος ζει.

Ἂν συμβεὶ στο παιδὶ σᾶς… (Γι’ αὐτὴ τὴν περίπτωση δεν μποροῦμε να ἀστειευτοῦμε οὔτε να σχολιάσουμε).

Ἂν συμβεὶ στῇ/στον σύζυγο σᾶς ἡ ἀντίδραση σᾶς θὰ ἐξαρτηθεὶ ἀπὸ τῇ σχέση που ἔχετε (καὶ μπορεὶ να φτάσει ἀπὸ τὸ θρῆνο ὡς τὸ –συγκαλυμμένο- πανήγυρι).

Ἂν συμβεὶ στον ἀδελφὸ σᾶς θὰ στενοχωρηθεῖτε πολὺ (ἂν καὶ αὐτὸ εἶναι σχετικό) καὶ ἴσως να περάσει πολὺς καιρὸς μέχρι να τὸ ξεχάσετε.

Ἂν συμβεὶ στους γονεῖς σᾶς (οἱ ὁποῖοι, τρομάρα τοὺς, μπήκαν να κανοῦν μπάνιο μαζί) θὰ θρηνήσετε μέχρι να βρεθεῖτε ἀντιμέτωποι μὲ τὸ ἐπόμενο προσωπικὸ σᾶς θέμα.

Ἂν συμβεὶ στῇ γιαγιὰ σᾶς (ἡ ὁποία εἶχε φτάσει καὶ τὰ ἐνενῆντα) θὰ τὸ ἀποδεχτεῖτε λίγο μετὰ τὴν κηδεία.

Ἂν συμβεὶ στον ξάδερφο τῆς θείας τῆς γυναίκας σᾶς θὰ ῥωτήσετε: «Σὲ ποῖον;»

Πέρα ὅμως ἀπὸ τοὺς τρεῖς βασικοὺς παράγοντες για τὴν ἀξία μιᾶς εἴδησης ὑπάρχει καὶ ἔνας τέταρτος, ὁ ὁποῖος εἶναι λίγο δύσκολο να ἐκτιμηθεί, ἀλλὰ πολλὲς φορὲς μπορεὶ να εἶναι πιὸ σημαντικὸς ἀπὸ τοὺς προηγουμένους τρεῖς. Αὐτὸν θὰ τὸν ὀνομάσουμε: «Ὁ παράγοντας τῆς διασημότητας» -ἢ πιὸ κωμικά- «ταμπλόιντ-θάνατος».

Ὅταν πέθανε ὁ πάππους μου, στα 85 τοῦ χρόνια, δεν τὸ ἔμαθε κανεὶς πέρα ἀπὸ τοὺς συγχωριανοὺς τοῦ καὶ τοὺς συγγενεῖς τοῦ. Ἂν ὅμως αὔριο πεθάνει ὁ Μίκης Θεοδωράκης (χτύπα ξύλο) θὰ γίνει παγκόσμια εἴδηση –για μιᾷ μέρα.

Τυφῶνες καὶ ἄλλες εὐχάριστες εἰδήσεις4/Ἀμέσως θὰ σκεφτεῖτε ὅτι αὐτὸ εἶναι φυσιολογικό, ἀφοῦ ὁ Μίκης πρόσφερε τόσο πολλὰ στον κόσμο, ἐνῶ ὁ πάππους μου ἤταν ἔνας ἁπλὸς ἄνθρωπός που πέθανε σὲ βαθιὰ γεράματα μονολογώντας.

Ὅμως ἡ προσφορὰ στην ἀνθρωπότητα δεν κάνει ἔναν θάνατο-ταμπλόιντ. Ἄλλωστε οἱ larger than life άνθρωποι προσφέρουν μὲ τῇ ζωῇ τοὺς, ὄχι μὲ τὸ θάνατο τοὺς.

Πρὶν λίγο καιρὸ πέθανε ὁ γιος τοῦ Σιλβέστερ Σταλόνε. Δεν ξέρω τι εἶχε προσφερεῖ αὐτὸς ὁ ἴδιος στην ἀνθρωπότητα, ἀλλὰ ὁ διάσημος μπαμπὰς τοῦ δεν ἔχει προσφερεῖ καὶ περισσότερα. Ἀλλὰ εἶναι διάσημος κι αὐτὸ ἀρκεῖ για να μπει ὁ θάνατος τοῦ γιου τοῦ στις ἐφημερίδες.

Ἡ πτώση τῆς Μadonna από τὴν σκηνὴ (καὶ ἡ συνακόλουθη τῆς Ἄννας Βίσση που θὰ τὴν ἀντιγραφεῖ μέχρι καὶ στο θάνατο) εἶναι πιὸ σημαντικὴ –για τὰ media καὶ τοὺς ἀναγνῶστες- ἀπὸ τὸ θάνατο ἑκατὸ παιδιῶν στῇ Νέα Γουινέα («ποῦ;»).

Ἡ ἐπίδραση τοῦ παράγοντα «θάνατος-ταμπλόιντ» δεν ἐξαντλείται στα πρόσωπα, ἀλλὰ μπορεὶ να ἀφορᾷ καὶ στις χῶρες –ἤ τις πόλεις.

/Τυφῶνες καὶ ἄλλες εὐχάριστες εἰδήσεις5

Ἂν ἔνας καταστρεπτικὸς τυφῶνας χτυπάει τὸ Τρινιντὰντ στην Καραϊβικὴ (πρᾶγμα τὸ ὁποῖο συμβαίνει πολὺ συχνά), κανεὶς δὲ θὰ νοιαστεί, ἐκτὸς καὶ ἂν οἱ νεκροὶ ξεπεράσουν τις λίγες χιλιάδες.

Ἄν, πάλι, καταστρέψει μιᾷ ἀμερικανικῇ πόλη ὅπου δεν ἔχει γίνει ποτὲ ταινίᾳ, κάπου ἀνάμεσα στῇ Φλόριντα καὶ στην Νέα Ἀγγλία, θὰ περάσει στα ψιλὰ γράμματα τῶν εἰδήσεων (κάτω ἀπὸ τὴν πτώση τῆς Βίσση).

Ἀλλὰ ὁ τυφῶνας Σάντυ θὰ χτυπήσει τὴν Νέα Ὑόρκη, τῇ Μητρόπολη, τὸ Μεγάλο Μῆλο, τὸ μέρος ὅπου ὁ Σκορτζέζε καὶ ὁ Γούντι Ἄλεν ἔκανάν τις καλύτερες ταινίες τοὺς καὶ τὰ Φιλαράκια ἔπιναν καφέ, τὸ μέρος ὅπου γεννήθηκε ὁ Σούπερμαν καὶ τραγούδησαν οἱ Ramones.

Κι αὐτὸ εἶναι εἴδηση!

Δεν εἶναι τυχαῖο ὅτι ὅλοι οἱ ἐξωγήινοι, ὅταν ἀποφασίζουν να κατακτήσουν τὸν πλανήτῃ ξεκινάνε καταστρέφοντας τὴν Νέα Ὑόρκη (πρὶν συνεχίσουν μὲ τὸ Παρίσι, τὸ Λονδίνο, ἄντε καί τις Πυραμίδες στο Κάιρο, για να δείξουμε τὴν παγκοσμιότητα τῆς ἐπίθεσης).

Θὰ ἤταν πιὸ φυσιολογικὸ να ξεκινούσαν μὲ τὴν Πόλη τοῦ Μεξικού: Μὲ ἕνα σμπάρο εἴκοσι ἐκατομμύρια τρυγόνια!

Καὶ για να σκεφτοῦμε λιγάκι πιὸ πολιτικοποιημένα –μὴ μας κατηγορήσουν καὶ για ἐξ ἀμελείας ἢ ἐκ προθέσεως παραπληροφόρηση:

Ὁ τυφῶνας Σάντι, ὁ θάνατος τοῦ γιου τοῦ Σταλόνε καὶ ἡ πτώση τῆς Βίσση, δεν ἔχει καμιὰ ἐπίδραση στῇ ζωὴ τοῦ Ἕλληνα -ἢ τοῦ Οὐρουγουανού.

Τὴν στιγμὴ που ἔνας ὁλόκληρος λαός (που ἔνας ὁλόκληρος πλανήτης) βιάζεται εἶναι πολὺ χρήσιμες τέτοιες ἐντυπωσιακὲς εἰδήσεις, οἱ ὁποῖες λειτουργοῦν σὰν λιπαντικό που κανοῦν πιὸ ἀνώδυνο τὸ βιασμό.

/

Τυφῶνες καὶ ἄλλες εὐχάριστες εἰδήσεις6Εἶναι καλὸ να ἀσχολούμαστε μὲ τὴν Νέα Ὑόρκη, ὅταν στῇ χώρα μας συλλαμβάνονται ἐπ’ αὐτοφώρῳ δημοσιογράφοι.

Εἶναι καλὸ να ἀσχολούμαστε μὲ τοὺς ἐκλεγμένους νεοναζί, ὅταν ψηφίζεται ἀπὸ τοὺς ἐκλεγμένους ἐγκληματίες ἡ οἰκονομικὴ γενοκτονία μιᾶς ὁλοκλήρης χώρας –ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν πεποιθήσεων.

Εἶναι καλὸ να ἀσχολούμαστε μὲ τὴν πτώση τῆς Βίσση, καθὼς ὑποθάλπουμε τὸ φασίστα ἑαυτὸ μας.

Εἶναι καλὸ να ἀσχολούμαστε μὲ τὴν τραγωδία στο Χυτήριο, ἐνῶ ἀποδεχόμαστε τὸ χουντικὸ παραλήρημα τῶν κατοχικὼν παρελάσεων.

Εἶναι καλὸ να βλέπουμε ποδόσφαιρο, ἐνῶ κλείνουν νοσοκομεῖα, σχολεῖα καὶ σπίτια.

Εἶναι καλὸ για ὅλους αὐτούς που ξέρουν ὅτι κάθε τυφῶνας καὶ σεισμός, κάθε πτώση καὶ κάθε ταμπλόιντ-θάνατος τοὺς βοηθάει να αὐξανοῦν καὶ να ἀσφαλίζουν τὰ κέρδη τοὺς, εἰς βάρος τῶν ἐκατομμύρια ἀνωνύμων θεατῶν.

Κι αὐτὸ τὸ ξέρουν οἱ δισεκατομμυριούχοι, οἱ τραπεζικοί, οἱ πολιτικοὶ καὶ οἱ καναλάρχες-μεγαλοεκδότες.

Οἱ ὁποῖοι πρὶν κοιμηθοὺν προσεύχονται:

«Δῷς μου, θέε, ἕνα τσουνάμι, ἔναν τυφῶνα, ἔναν πόλεμο, κάτι τραγικὸ καὶ μεγάλο κι ἐγὼ θὰ σοῦ ἀνάψω μιᾷ χώρᾳ στο μπόι μου.»

Ἀμήν.

γελωτοποιὸς

 

(Visited 10 times, 1 visits today)




Leave a Reply