Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος. (Ἰθάκη)

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος.Ἰθάκη. Ἡ ὁμηρικὴ Ἰθάκη.

Ἰθάκη              Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου      §
Ἰ  ἴθμα                                314
θ θαλάσσης                      294                    α
ά ἀντιπέραιον                     75
κ Κεφαλλήνων                  355
η Ἠπείροιο                       289                    α

«Πέρασμα θαλάσσης ἀντίπερα τῶν Κεφαλλήνων τῆς Ἠπείρου.»

Τὸ βασίλειον τοῦ Ὀδυσσέως Λαερτιάδου εἶχεν ἕδραν τὴν Ἰθάκην, δηλαδὴ τὴν νῦν νῆσον Λευκάδα.
Ἐπὶ ὁμηρικῆς ἐποχῆς ἡ νῆσος Ἰθάκη (Λευκὰς) δὲν ἦτο νῆσος, ἀλλὰ χερσόνησος, κειμένη ἔναντι τῶν Κεφαλλήνων τῆς Ἠπείρου, ἤτοι τῶν Ἀκαρνάνων. Ἐπ᾿ αὐτῆς κεῖται τὸ κατάφυτον ὄρος Νήριτον νῦν Ἐλάτη ἔχον ὕψος 1.182 μ.

ΙΛ. Β 631 – 637
« Αὐτάρ Ὀδυσσεὺς ἦγε Κεφαλλῆνας μεγαθύμους,
οἵ ῥ᾿ Ἰθάκην εἶχον καὶ Νήριτον εἰνοσίφυλλον,
καὶ Κροκύλει᾿ ἐνέμοντο καὶ Αἰγίλιπα τρηχεῖαν,
οἵ τε Ζάκυνθον ἔχον ἠδ᾿ οἳ Σάμον ἀμφινέμοντο,
οἵ τ᾿ ἤπειρον ἔχον ἠδ᾿ ἀντιπέραι᾿ ἐνέμοντο·
τῶν μὲν Ὀδυσσεὺς ἦρχε Διὶ μῆτιν ἀτάλαντος·
τῷ δ᾿ ἅμα νῆες ἕποντο δυώδεκα μιλτοπάρῃοι. »

(Ὁ Ὀδυσσεὺς δὲ ἦγε τοὺς μεγαθύμους Κεφαλλῆνας,
ἐκεῖνοι λοιπόν εἶχον τὴν Ἰθάκην καὶ τὸ πυκνόφυλλον Νήριτον,
καὶ τὴν Κροκύλειαν ἐνέμοντο καὶ τὴν τραχεῖαν Αἰγίλιπα,
καὶ ἐκεῖνοι τὴν Ζάκυνθον εἶχον καὶ ἐκεῖνοι τὴν Σάμον περιοίκεον,
καὶ ἐκεῖνοι τὴν ἤπειρον εἶχον καὶ τ᾿ ἀντιπέραια ἐνέμοντο·
εἰς ἐκείνων μάλιστα ὁ Ὀδυσσεὺς ἦρχε μέ τὴν φρόνησιν τοῦ Διὸς ἴσος·
καὶ μ᾿ ἐκεῖνον συνάμα ἕποντο δώδεκα ἐρυθροπάρειοι νῆες.)
Ὁ χοιροβοσκὸς Εὔμαιος καταλέγει τὸν πλοῦτον καὶ τὰ κοπάδια τῶν ζώων τοῦ Ὀδυσσέως εἰς τὸν ἄγνωστόν του ξένον ἐπαίτην Ὀδυσσέα, τὰ εὑρισκόμενα εἰς τὴν Ἰθάκην ἀλλὰ καὶ ἔναντι εἰς τὴν μελαίνην ἤπειρον, τὴν Ἀκαρνανίαν.

ὀδ. ξ 96 – 99
«…«ἦ γάρ οἱ ζωή γ᾿ ἦν ἄσπετος· οὔ τινι τόσση
ἀνδρῶν ἡρώων, οὔτ᾿ ἠπείροιο μελαίνης
οὔτ᾿ αὐτῆς Ἰθάκης· οὐδὲ ξυνεείκοσι φωτῶν
ἔστ᾿ ἄφενος τοσσοῦτον· καὶ ἐγώ κέ τοι καταλέξω.»…»

(«Διότι ἀλήθεια ἡ περιουσία του ἦτο ἀπειροπληθής· ὄχι κἄποιου τόση
ἐκ τῶν ἡρώων ἀνδρῶν, οὔτε ἐπί τῆς μελανῆς στεριᾶς
οὔτε εἰς αὐτὴν τὴν Ἰθάκην· οὐδὲ εἴκοσι ἀνδρῶν μαζί
ὑπάρχει τόσος πλοῦτος· καὶ ἐγώ θά σοῦ τὸν παρουσιάσω.»)

Καὶ εἰς ἕτερον στίχον, ὁ αὐτὸς συνδυασμός.

ὀδ. φ 109
«…«οὔτ᾿ αὐτῆς Ἰθάκης οὔτ᾿ ἠπείροιο μελαίνης.»…»

(«Οὔτ᾿ εἰς αὐτὴν τὴν Ἰθάκην οὔτ᾿ εἰς τὴν μελανὴν ἤπειρον.»)

Ἀκολούθως πληροφορούμεθα διὰ τὴν πόλιν Νήρικον τῶν Κεφαλλήνων, εἰς τὴν δυτικὴν ἀκτὴν τῆς Ἀκαρνανίας κειμένη. Τὴν περιοχὴν ἐκείνην τῆς ἀκτῆς ἠπείροιο ὑπέταξεν ὁ Λαέρτης, ὁ πατὴρ τοῦ Ὀδυσσέως, κατὰ τὴν νεότητά του.

ὀδ. ω 375 – 378
«…Τὸν δ᾿ αὖ Λαέρτης πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
«αἲ γάρ, Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον,
οἶος Νήρικον εἶλον, ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,
ἀκτήν ἠπείροιο Κεφαλλήνεσσιν ἀνάσσων.»…»

( Εἰς ἐκεῖνον πάλιν ὁ φρόνιμος Λαέρτης ἀνταπάντησεν·
«ἄς ἦτο, Ζεῦ καὶ πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλων,
ὅπως ἐκυρίευσα τὴν Νήρικον, τὴν καλοκτισμένην πόλιν
εἰς τὴν ἀκτήν τῆς ἠπείρου κυβερνῶν τοὺς Κεφαλλῆνας»)
Οἱ Κεφαλλῆνες ἦσαν λαὸς ὑποτελὴς εἰς τὸν ἥρωα Λαέρτην, κατοίκεον τὴν ἔναντι τῆς Ἰθάκης (Λευκάδος) περιοχὴν τῆς Ἀκαρνανίας. Ἐκδιωχθέντες αὐτοὶ ἀπ᾿ ἐκεῖ μετανάστευσαν ἄλλοι μὲν εἰς τὴν Πάλαιρον ὅπου καὶ ἤκμασαν, ἄλλοι δὲ εἰς τὸ Δουλίχιον (Κεφαλληνίαν). Κατὰ τὴν περίοδον τοῦ τρωικοῦ πολέμου οἱ Κεφαλλῆνες πολέμησαν ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ Ὀδυσσέως, ὅπως ὁ λαὸς τῶν Μυρμιδόνων τοῦ Πηλέως ἐπολέμησεν ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ Ἀχιλλέως.
Ἀκολούθως θὰ παρουσιάσω καὶ ἄλλας θέσεις, περὶ τῆς ὁμηρικῆς Ἰθάκης, αἱ ὁποίαι βεβαίως εἶν᾿ ἐνάντιαι ἀφ᾿ ἑνὸς μέν μὲ τὰς περιγραφὰς τοῦ Ὁμήρου, ἀφ᾿ ἑτέρου δέ μὲ τὴν γεωγραφίαν καὶ τὴν λογικήν.

Πανταζίδης Ἰωάννης. Ὁμηρικὸν λεξικόν. Ἰθάκη, σελίς 314
«Μικρὰ νῆσος τοῦ Ἰονίου πελάγους, 3 τετ. μιλίων μέγεθος ἔχουσα, κειμένη μεταξὺ τῆς Ἀκαρνανικῆς παραλίας καὶ τῆς νήσου Κεφαλληνίας, πατρὶς τοῦ Ὀδυσσέως, τὰ νῦν Θιάκη, ΙΛ. Β 632.
Ἐκτείνεται ἀπὸ τῶν νοτιοανατολικῶν πρὸς τὰ βορειοδυτικὰ καὶ σύγκειται ἐκ δύω μερῶν διὰ στενοῦ ἰσθμοῦ συνδεομένων. Ἐν ὀδ. ι 25 καλεῖται πανυπερτάτη πρὸς ζόφον τουτέστι δυτικωτάτη πασῶν, καὶ τοῦτο δὲν συμφωνεῖ μὲν πρὸς τὴν θέσιν τῆς σημερινῆς Ἰθάκης, ἀλλὰ τοιαύτην ἐφαντάσθη αὐτὴν ὁ ποιητής.
Εἶνε λίαν ὀρεινή (ὁ Ὅμηρος μνημονεύει αὐτῆς ὄρη τὸ Νήρικον καὶ Νήιον……) καὶ διὰ τοῦτο εἰς ἱπποτροφίαν ἥκιστα ἐπιτηδεία, ἐξ ἐναντίας δὲ καλὴ εἰς νομὴν αἰγῶν καὶ βοῶν (αἰγίβοτος, ἀγαθὴ καὶ βούβοτος), ὀδ. ν 242, παράγει δὲ σῖτον ἄφθονον καὶ οἶνον. Πλὴν τοῦ λιμένος Ῥείθρου μνημονεύει ὁ Ὅμηρος καὶ τὴν πόλιν Ἰθάκην κειμένην ὑπὸ τὸ Νήιον, ὀδ. γ 81.
Μετ᾿ αὐτῆς συνδέετο ἡ ἀκρόπολις, ἐν ἧ κατῴκει ὁ Ὀδυσσεύς. Ἔκειτο δὲ κατὰ τοὺς πλείστους ἑρμηνευτὰς ἐν τῷ μέσῳ τῆς νήσου καὶ ἐπὶ τῆς δυτικῆς αὐτῆς πλευρᾶς ὑπὸ τὸ Νήιον ὄρος, ὑφ᾿ οὗ ὁ λιμὴν τὸ Ῥεῖθρον ἐσχηματίζετο, ὀδ. α 185. Πλὴν δὲ τούτου ὑπῆρχε παρὰ τὴν πόλιν λιμὴν ὡς ἐξάγεται (ὄχι ἀναντιῤῥήτως) ἐκ τοῦ ὀδ. π 322.
Ὁ Οὐοίλκερος ὁ συγγράψας ὁμηρικὴν γεωγραφίαν, θέλει νὰ ἀποδείξῃ ὅτι ἡ πόλις ἔκειτο ἐπὶ τῆς ἀνατολικῆς πλευρᾶς τῆς νήσου………………… »

Ἡ Λευκὰς εἶνε ἡ Ἰθάκη τοῦ Ὀδυσσέως Λαερτιάδου, διότι αὕτη ἀντιπέραια κεῖται ἐκ τῆς ἀκαρνανικῆς ἀκτῆς. Τὸ ὄνομα Ἰθάκη εἶνε προομηρικὸς κῶδιξ, κωδικοποιηθεὶς τὴν ἀρχαιοτάτην ἐποχὴν ἐκ τῶν συνεστωσῶν λέξεων αὐτοῦ μὲ ἀρχικὰ γράμματα ἐκ τοῦ θεϊκοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου! Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος. (Ἰθάκη)

Ἀριστοτέλης Ντοβόρης

(Visited 32 times, 1 visits today)




Leave a Reply