Μονοπάτι

Μονοπάτι

Σέρνονται στὶς σκιὲς καὶ ἀφουγκράζονται,
ἐνεδρεύοντας τοὺς πλανημένους,
ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ μονοπάτι τῆς λήθης,
τοῦ φόβου καὶ τῆς ἀπληστίας.

Βγαίνουν τὶς ὧρες
ποὺ ὁλισθαίνουν οἱ ψυχὲς
ἀργόσυρτη κάνοντας τὴν σκέψη.

Κανείς δὲν δίνει σημασία
μήτε οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ θεοῦ
πρῶτοι αὐτοὶ κατέχουν τὸ χάρισμα,
τὸ χάρισμα τῆς ἐκμεταλλεύσεως.

Καὶ ‘μεῖς μακάρια ἀγκαλιάζουμε
τὴν ξεθωριασμένη μας εὐημερία,
βαπτίζουμε τὸ ἂσκοπο, σκόπιμο
καὶ στοιχειώνουμε τὴν ζωή μας
διεκδικῶντας τὸ ἲδιο καὶ τὸ ὃμοιο.

Καὶ ὃταν τὸ μονοπάτι γίνῃ δρόμος
καὶ ὁ δρόμος, λεωφόρος
καὶ φανῇ μπροστά μας τὸ μεγάλο σταυροδρόμι,
ἲσως ἡ συνείδηση, ἡ ὠριμότητα ἢ ὁ φόβος
μᾶς ἀναγκάσουν νὰ γίνουμε θαρραλέοι
καὶ ἀποκαθηλώσουμε τὸν χάρτινο θεὸ
ποὺ ζηλότυπα κρύβουμε στὶς τσέπες μας.

Ἲσως τότε δοῦμε καλλίτερες ἡμέρες,
ὃταν αὐτὰ ποὺ φάνταζαν κάποτε λύτρωση
πετάξουν μακριά μας
ἀδύναμα φτεροκοπῶντας
ψάχνοντας νέες ψυχὲς
ν`ἀγκιστρωθοῦν
νέες ψυχὲς νὰ πνίξουν.

Καί εἲμαστε ‘μεῖς,
οἱ ἀπελεύθεροι,
ἡσυχαστές, μεταφραστές ὀνείρων…

Χλόη

(Visited 71 times, 1 visits today)




Leave a Reply