Φιλελληνισμὸς ἔμπρακτος

Καὶ φιλανθρωπισμός, θὰ προσέθετα.
Καὶ κοινὴ λογική.
Καὶ στοιχειώδης ἀξιοπρέπεια…
Αὐτὰ ὅμως ἀπὸ Ἰαπωνία μεριά, καθὼς καὶ λίγο ἀπὸ κάποιους Ἀμερικανούς.
(Καὶ τὸ ἐννοῶ… Διότι ἂν καὶ μόνον ἕνας Ἰάπων εὑρέθη ἐκεῖ, τὶς ἡμέρες ποὺ τὸ αἷμα ἔῤῥεε στὴν θάλασσα, ἔπραξε τὸ αὐτονόητον. Ἀντιθέτως δὲν ἦσαν ὅλοι οἱ Ἀμερικανοὶ ποὺ τὸν ἐμιμήθησαν!!! Τμῆμα τους καὶ μόνον!!!)

Μά, παραλλήλως σαπροφυτισμός, παρασιτισμὸς καὶ ἀνθελληνισμὸς ποὺ κορυφώνετο σὲ κάθε ἐπίπεδον!!!

Οἱ πολυ-«ἀγαπημένοι» μας «σύμμαχοι» λοιπὸν κυττοῦσαν χαρούμενοι τὸ ἀποτέλεσμα τῶν δικῶν τους δολίων μεθοδεύσεων, συνωμοσιῶν καὶ συμπεριφορῶν, στὴν προκυμαία τῆς Σμύρνης…
…τότε ποὺ ὁ …«συνωστισμός» (κατὰ τὴν τουρκολάγνα ῥεπούσειο ἐκδοχή), ὡς ἀποτέλεσμα τῆς …«λατρείας» τῶν Τσετῶν (Κούρδων) καὶ τῶν λοιπῶν κεμαλικῶν σφαγέων, ὠθοῦσε τὰ σφάγεια ἢ στὸ μαχαῖρι τῶν διωκτῶν τους ἢ στὴν θάλασσα…

Κι ἐπεὶ δὴ πάντα καὶ παντοῦ ὑπάρχουν Ἄνθρωποι καὶ ἀνθρωποειδή…:

«Ἡ ἐξαίρετος αὐτὴ πράξις φιλελληνισμοῦ ἀποκτᾶ ἀκόμη μεγαλυτέρα ἀξία, δεδομένου ὅτι ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες
ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνησις
ἐξέδωσε αὐστηρὴ διαταγὴ γιὰ τὰ ἑλληνικὰ πλοῖα, πρὸ κειμένου νὰ μὴν παίρνουν Ἕλληνες!!!

 Καί θέλετε νά τό ξεχάσουμε αὐτό ῥέ μούλικα;

Ἐγὼ αὐτὰ τὰ ἤξερα ἀπὸ μωρὸ παιδί…
Μᾶς τὰ ἔλεγαν οἱ δικές μας οἱ μαννάδες βουρκωμένες καὶ μετὰ σκούπιζαν τὰ μάτια καὶ καταριοῦντο τούς, τάχα μου, συμμάχους, Ἀγγλογάλους εἰδικά…
Τὰ ἴδια καὶ οἱ μακαρονάδες… κι αὐτοὶ σκατά…
Καὶ οἱ Ῥῶσσοι πάντα μουλωχτοί..

Μάκη μου,
ὑπῆρξαν κάποιοι Ἀμερικανοὶ καὶ ἕνας Ἰάπωνας ποὺ ἔσωσαν κοσμάκη.
Ἀπὸ ὅλους δηλαδὴ ὁ μὴ χριστιανὸς θεμουσχώρναμε…

Οὐδεὶς ὅμως χειρότερος τοῦ Ἕλληνος τοῦ ἐδῶ..
…καὶ να ποῦ καταλήξαμε…»

Ἀβραὰμ (Μάκης) Ἀτταλιάδης

Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα…
Ἡ ἐντολὴ ἦταν νὰ ἀπασχοληθοῦν οἱ ὀθωμανοί, πρὸ κειμένου οἱ «σύμμαχοί» μας, Ἄγγλοι, Γάλλοι καὶ Ἰταλοί, νὰ ὑφαρπάξουν τὰ ἐδάφη τῆς Συρίας καὶ τοῦ Κουρδιστᾶν (Ἰράν, Ἰράκ, Συρία), μὲ ὅσα πετρέλαια ἔκρυβαν στὸ ὑπέδαφός τους (καθὼς φυσικὰ καὶ ὅποιον ἄλλον πλοῦτο μποροῦσαν). Ἡ ἐντολὴ ἐδόθη στὸν «ἐθνάρχη» Βενιζέλο κι αὐτὸς ἔσπευσε ἐνᾦ, ἀμέσως μετά, μερίμνησε νὰ …ἐξαφανισθῇ, παραδίδοντας τὴν ἐξουσία σὲ ἄλλους, ποὺ τελικῶς ἐπλήρωσαν γιὰ τὰ δικά του ἐγκλήματα.

 «Όταν ο Βενιζέλος απεφάσισε την Μικρασιατική Εκστρατεία δεν γνώριζε καν τον λόγο για τον οποίο τον διέταξαν οι ξένοι ηγέτες να την ξεκινήσει.

ὁ Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, στὶς 2 Μαΐου τοῦ 1919, κρατώντας στὸ χέρι του τὸ τηλεγράφημα τοῦ Βενιζέλου, μὲ τὸ ὁποῖον ἀνήγγειλε τὴν ἀπόβασιν στὴν Σμύρνη τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ

Ναι, ήταν διαταγή και δεν είχε καμμία απολύτως σχέση με τα συμφέροντα των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
Έτσι το παρουσίασαν στους Έλληνες για να τους πείσουν να χρηματοδοτήσουν και να πολεμήσουν, νομίζοντας ότι το έκαναν για την πατρίδα…»

Ὅταν ὁ Βενιζέλος διετάχθη νὰ ὑλοποιήσῃ τὴν Μικρασιατικὴ ἐκστρατεία…

Καὶ ὅσον καιρὸ ἐμεῖς ἀπασχολούσαμε, μὲ …ἐπελάσεις, τὴν πάλαι ποτὲ κραταιὰ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, οἱ ἄλλοι, οἱ «καλοὶ σύμμαχοί» μας, τὴν διέλυαν ἀπὸ τὴν …πίσω πόρτα.
Φυσικὰ ὁ …«ἐθνάρχης» ἔσπευσε νὰ …ἐξαφανισθῇ ἀμέσως μετὰ τὶς …«ἐθνοσωτήριες» ἐντολές του!!!
Ἔχουμε καὶ λέμε:

  • 1919 ἀποφασίζεται (διατάσσεται γιὰ τὴν ἀκρίβεια) ἡ Μικρασιατικὴ Ἐκστρατεία.
  • 1920, Νοέμβριος, κατόπιν ἐκλογῶν στὶς ὁποῖες λόγῳ ἐκλογικοῦ νόμου ἡττᾶται ὁ «ἐθνάρχης», ἀναχωρεῖ διὰ παντὸς ἐκ τῆς πολιτικῆς, ὅπως ἐδήλωσε
  • 1922, Μικρασιατικὴ Καταστροφὴ καὶ ὁ πλέον …«ἀθῷος» εὑρίσκετο μακρὰν τῶν στοχοποιημένων ἐνόχων.

πηγὴ

Καί μετά, ὡς γνωστόν, δικτατορία Πλαστῆρος, τιμωρία …ἀσχέτων (δίκη τῶν ἕξ, ἀπαγχονισμός, κατευνασμὸς δημοσίου αἰσθήματος καὶ μπλᾶ μπλᾶ μπλᾶ…!!!), ἐνᾦ, παραλλήλως, στὶς λαϊκὲς συνειδήσεις ἀθῳώνεται ὁ πραγματικὸς ἐγκληματίας.

Ἠκολούθησε φυσικὰ ἡ ἀνταλλαγὴ τῶν πληθυσμῶν, ἡ ὑφαρπαγὴ καὶ τῶν τελευταίων περιουσιακῶν τους στοιχείων, ἡ δευτέρα γενοκτονία τους πλέον ἐδῶ, μὲ μοχλὸ τοὺς πολιτικάντηδες καὶ τοὺς νόμους καὶ τὸ δημόσιον συμφέρον.
Στὰ ἑλληνικὰ ἐδάφη, ἀπὸ κυβερνήσεις …«ἐκλεγμένες» καὶ …«ἐκλεκτές», ὁ ὁλοκληρωτικὸς ἀφανισμὸς τῶν Ἑλλήνων προσφύγων ἔλαβε τὴν μορφὴ θυέλλης.

Μία ἀπὸ αὐτὲς τὶς κυβερνήσεις, τῆς ὁποίας μέλος ἦταν καὶ ὁ παπποῦς Κύρκος (Μιχαὴλ Κύρκος) ὡς Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς καὶ Προνοίας, ἀνέλαβε νὰ διαμοιράσῃ (σὲ χρῆμα) τὶς ἀποτιμήσεις αὐτῶν τῶν περιουσιῶν. Περιουσίες ποὺ εἶχαν καταγραφῇ, σὲ κάθε τους λεπτομέρεια, ἀπὸ τὴν …«πολυαγαπημένη» μας Ἐθνικὴ Τράπεζα τῶν Rothschild.

Ἡ ἐν λόγῳ λοιπὸν τράπεζα κατέγραψε λεπτομερῶς ἅπαντα τὰ περιουσιακὰ στοιχεία τῶν Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.
Πάντα (φαντάζομαι) γιὰ τὸ …«καλό» μας!!!

«…Ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν Μ. Ἀσίαν, τὸν Αὔγουστον τοῦ 1919, ἠκούσθη μὲ ἰδιαιτέραν χαρὰ ἀπὸ τὸν ἐμπορευόμενον κόσμον. Κατ’ ἀρχὰς ἐσχηματίσθη μία ἐπιτροπὴ οἰκονομικῶν μελετῶν, ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ ἐπιθεωρητοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἀλεξ. Κορυζῆ. Εἶχε προσλάβει ἐξ Ἀθηνῶν ὡς συνεργάτας του τοὺς ἀνωτέρους ὑπαλλήλους Θυμενάκην, Τρακάκην καὶ Ἀναστασόπουλον. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη κατέγινε κατ’ ἀρχὰς εἰς τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος τῆς ἐπιβολῆς τῆς δραχμῆς ἐν Μ. Ἀσίᾳ. Σειρὰ διαφωτιστικῶν ἄρθρων τοῦ Ἀλεξ. Κορυζῆ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἐφημερίδας, μετεφράσθησαν δὲ μετέπειτα καὶ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὰς Γαλλικάς, Ἀρμενικάς, Ἰσραηλιτικὰς καὶ Τουρκικάς. Τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἀπησχόλησαν κατόπιν τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν οἰκονομικῶν μελετῶν, ἦσαν τὰ ἀκόλουθα:

  1. Ἐκτίμησις τῆς παραγωγῆς καὶ ἀξίας κατ’ εἶδος.
  2. Μελέτη τῆς καπνοπαραγωγῆς καὶ τῆς ἐμπορίας τοῦ καπνοῦ, σχέσεις καὶ συνθῆκαι τῶν Ἀμερικανικῶν Ἑταιρειῶν καὶ ἐκμετάλλευσις τοῦ εἴδους τούτου.
  3. Μελέτη τοῦ νομισματικοῦ ζητήματος, ἐπικράτησις τῆς δραχμῆς εἰς τὰ συναλλαγὰς διὰ τοῦ ἐξ οἰκείου παραγωγικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τῆς κατανοήσεως τῆς θέσεως τῆς δραχμῆς.
  4. Μελέτη καὶ ἐκτίμησις τῆς βιομηχανίας τῆς χώρας ἐν συνόλῳ, καὶ ἰδιαιτέρωςτῶν διαφόρων βιομηχανικῶν ἐκμεταλλεύσεων καὶ ὀργανισμῶν, δηλαδὴ ταπητουργίας, ἐριούχων, νηματουργίας, ζυθοποιΐας, οἰνοπνευματοποιΐας
  5. Μελέτη καὶ ἐκτίμησις τῶν δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεων τῆς Διοικήσεως ἔναντι τῶν διαφόρων παραχωρήσεων τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως.
  6. Μελέτη καὶ ἐκτίμησις τοῦ ἐγγείου πλούτου τῆς χώρας καὶ τοῦ φυσικοῦ τοιούτου, δηλαδὴ μεταλλείων, ὀρυχείων, δασῶν, ῥέοντα ὕδατα καὶ ἰαματικά.
  7. Μελέτη καὶ ἐκτίμησις τῆς ἐπαρκείας τῆς χώρας εἰς τὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης.
  8. Μελέτη καὶ ὀργάνωσις τῆς ῥυθμικῆς παλιννοστήσεως τῶν προσφύγων πρὸς ἀποφυγὴν ζητημάτων ἐπισιτισμοῦ, ἐγκαταστάσεως καὶ συγκρούσεων μετὰ τῶν ἐγκαταστημένων εἰς τὰ κτήματα τῶν Τούρκων κατὰ τὸν διωγμὸν τοῦ 1914….»

«Ἡ Ἑλλὰς στὴν Μικρὰ Ἀσία»
Ἀπομνημονεύματα Μιχαὴλ Ῥοδᾶ,
Ἀθῆναι 1950,
σελίδες 121-122

Μετὰ τὴν ἀνταλλαγὴ τῶν πληθυσμῶν, ἔχοντας ἐπίσης καταγράψῃ τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῶν ὀθωμανῶν ποὺ ἐστάλησαν στὴν Τουρκία, ἀνέλαβε τὴν ἐποπτεία γιὰ τὸν …διαμοιρασμό!!!
Ἐννοεῖται πὼς καὶ οἱ ὀθωμανοί, καθὼς φυσικὰ πρῶτα καὶ κύριοι οἱ Ἕλληνες πρόσφυγες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἔλαβαν …τίποτα!!!
Εἰδικὲς ἐπιτροπές, εἰδικοὶ σύμβουλοι, εἰδικὲς κυβερνήσεις καί, πάντα, οἱ «κατάλληλοι ἄνθρωποι» στὶς «κατάλληλες θέσεις». Ἐὰν μάλιστα κάποιος εἶχε ἀντιῤῥήσεις, μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες, ..«αὐτοκτονοῦσε»!!!

Περὶ Κωνσταντίνου Καρυωτάκη ὁ λόγος:

Χρήσιμος νεκρός:
Ὁ Καρυωτάκης νεκρός.
Φωτογραφία ληφθῆσα ἐκ τῆς χωροφυλακῆς Πρεβέζης στὶ 21 Ἰουλίου 1928

«…Ήταν ένας μαχόμενος άνθρωπος. Υπήρξε συνδικαλιστής, εξελέγη γενικός Γραμματέας της Ενώσεως Δημοσίων Υπαλλήλων Αθηνών, δεν συνδιαλέχθηκε με την κεντρική εξουσία, γι’ αυτό και μετετέθη  στην Πάτρα και τέλος στην Πρέβεζα, όπου αυτοκτόνησε το 1928. Διώκτης του θεωρείται ότι ήταν ο Μιχαήλ Κύρκος, υπουργός Υγιεινής και Προνοίας στην κυβέρνηση Αλεξάνδρου Ζαΐμη. Μπορεί να είχε παραπληροφορηθεί, δεν μπορώ να το ξέρω, αυτός πάντως υπέγραψε ποινές, στερήσεις μισθών και άδικες μεταθέσεις του ποιητή. Όταν ο Καρυωτάκης γράφει το «Ανάγκη Χρηστότητος: Το δημοσιοϋπαλληλικό ζήτημα», ένα κείμενο που θα το ζήλευε σήμερα η ΑΔΕΔΥ, φυσικά ενοχλεί, συγκρούεται με το κατεστημένο και διώκεται εξοντωτικά. Ζήτησα πριν από χρόνια από τον κ. Λεωνίδα Κύρκο αν έχει στοιχεία περί του αντιθέτου να μου τα δώσει, είπε θα ψάξει, δεν μου έδωσε τίποτε. Εν πάση περιπτώσει, ο ίδιος ο Μ.Κύρκος στην συνέχεια διαγράφει μια ιδιαίτερα προοδευτική και αγωνιστική διαδρομή, υφίσταται διώξεις και ταλαιπωρίες. Τότε όμως ήταν ο υπουργός…[…]

 

Οἰκογένεια Κύρκου, μασσωνικὲς καταβολὲς καὶ πάντα …χρήσιμη!!!

[…]…Ὅπως διαπιστώνετε κι ἐσεῖς ὁ Μιχαὴλ Κύρκος παρουσιάζεται ὡς μεγάλος μασσῶνος. Προφανῶς κάτι τέτοιο δὲν γίνεται νὰ ἐμφανισθῇ στὸ βιογραφικό του, ἐφ΄ ὅσον δὲν πρέπει νὰ τὸ γνωρίζουμε.
Τὸ ἐὰν ἦτο μασσῶνος, ἐπίσης, ὁ Λεωνίδας, καθὼς καὶ ὁ Μίλτος, δὲν μᾶς τὸ ἀποκαλύπτουν τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν εἶναι δύσκολο νὰ τὸ ἀντιληφθοῦμε μόνοι μας….»

Ὑπὸ διαρκὴ διωγμὸν οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τὴν ἴδια συμμορία…

Κατὰ τὰ ἄλλα ἦσαν ὅλα ἀποτέλεσμα «ἀτυχῶν ἐπιλογῶν» καὶ «κακῶν στρατηγικῶν» ἀποφάσεων.

Σὰν σήμερα λοιπόν, ποὺ ὁ «συνωστισμὸς τῆς Σμύρνης» ἔλαβε χώρα, κάποιοι πραγματικοὶ Ἄνθρωποι, Ἰάπωνες καὶ Ἀμερικανοί, περισυνέλεξαν ὅσους περισσοτέρους μποροῦσαν, παρὰ τὶς ἀντίθετες ἐντολὲς τῶν κυβερνήσεών τους. Κι αὐτὸ τιμᾶ αὐτοὺς καὶ μᾶς κάνει ἐμᾶς νὰ τοὺς εὐγνωμονοῦμε διαχρονικῶς.
Παραλλήλως ὅμως, μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν σφαγή, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ταφόπλακα ποὺ ἐτέθη στὴν ἑλληνικότητα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἐτέθη μία ἀκόμη, πιὸ σοβαρή: ἡ ταφόπλακα τῆς μνήμης. Βλέπετε ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ποὺ ἐκτὸς ὅλων τῶν ἄλλων διαχειρίζεται καὶ τὸ ἱστορικό μας ἀρχεῖο, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἔμεινε στὸ …ἀπυρόβλητον, ἐπέτυχε, μέσα ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ποταμοὺς αἵματος, νὰ λάβῃ, γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, τὴν μερίδα τοῦ λέοντος.
Κι ἐνᾦ ἐδῶ ἀναζητοῦσαν σὲ λάθος μεριὰ τοὺς ἐνόχους…
Κι ἐνᾦ ἐδῶ νέα πάθη καὶ νέες ἐμφυλοπολεμικὲς συγκρούσεις ἐλάμβαναν χώρα…
Κι ἐνᾦ ἐδῶ ἀθῷοι, κατὰ κύριον λόγο, πλήρωναν τὰ ἐγκλήματα συνειδητοποιημένων ἐνόχων…
…κάπου πίσω, στὰ παρασκήνια, νέες μορφὲς ἐλέγχου τῶν ἐξαθλιωμένων μαζῶν ἐλάμβαναν χώρα…

(Συνεχίζουμε μὲ τὶς σκέψεις τοῦ φίλου Ἀβραάμ:)

«…Αὐτὸς ἐδῶ δὲν εἶναι ὁ τόπος μας…
Δὲν μᾶς ἤθελαν…
Μᾶς κατέτρεψαν ἀφ’ ὅτου φθάσαμε ἐδῶ καὶ μᾶς κακολογοῦν ἀκόμη…
Ἂν καὶ τοὺς μάθαμε νὰ τρῶν καὶ νὰ κρατοῦν νοικοκυριὰ οἱ ἀχάριστοι…
…καὶ νὰ τραγουδοῦν… καὶ νὰ ἀσβεστώνουν αὐλές…

Αὐτοὶ εἶσθε ῥὲ γηγενεῖς…
Θὰ σᾶς τὰ λέμε νὰ τὰ μάθουν οἱ νέες γενεὲς καὶ πρώτα ἀπὸ ὅλα οἱ ἐπίδοξοι νέοι κομμουνιστὲς ποὺ καπελώνουν τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα… ποὺ σκοτώνουν πρώτα τοὺς ἀνελέκτους καὶ μετὰ ἥρωες δικούς τοὺς κάνουν…
(Βλέπε Ἄρη*… γιὰ τὸν Λαμπράκη** εἶναι ἀκόμη νωρίς…  δὲν εἶσθε ἕτοιμοι νὰ μάθετε!)

Ἡ μάννα μου, ἂν καὶ ἀγράμματη σχολείου, ἦταν ξυράφι ποὺ τὰ ASTOR ἐμπρός της χλώμιαζαν…

Ἔρχονταν…μᾶς ἔχωναν τὸν «Ῥίζο» στὴν τσάντα, γιὰ νὰ πάρουν τὴν δραχμούλα μας κι ἄντὲ βγᾶλε κουβέντα μετά…
Ἐὰν δὲν ἔπαιρνες…
…ἔδιδες!!!
Σὲ κατέδιδαν γιὰ …δικιά τους στὰ ἀφεντικά...
Αὐ
τὲς ἦσαν τακτικές…
Ἄ ῥὲ κωλόπαιδα!
Πληγὴ τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶσθε!
Μαυρόψυχοι οἱ μισοί…
Οἱ ἄλλοι μισοῖ στὸ ἔτσι κι ἔτσι κάπου ἐκεῖ ἀνάμεσα…
Οἱ ἐξαιρέσεις τόσες λίγες.. ἐλάχιστες ποὺ οὔτε κἂν μετρῶνται…
Κάποιες ἑστίες ἀκόμη κρατοῦν καὶ σιγοτρέμουν….
Χχχμ…
Θ
ά σβησθοῦν διά τῆς εἰσβολῆς τῶν μουσουλμάνων;
Θά δείξῃ…!!!

Ὅταν φύγω κι ἐγὼ θὰ ἰσοπεδωθοῦν κι οἱ ὄξω!
Ὅλοι θὰ ἀγαποῦν ἀλλήλους!

Νενικήκαμεν…. καποιοιοβραῖοι

Μετὰ ἀπ’ ὅσα ἔφτιαξε τὸ κωλόπαιδο βγᾶλτε ὅσους κυριάκους θέλετε…
Οὔτε γιὰ κλάσιμο δὲν θὰ εἶστε γιὰ ἕναν αἰῶνα ἀκόμη…
Κάρμα τό λέν;

Κατάρες εἶναι πού ἔπιασαν;
Τὶς στάκτες ζεῖτε τὰ ζήτω…
Ζή
τω χωρὶς τὸν Φοίνικα ζεῖτε!
Οἱ ἄχρηστοι μόνον κυττοῦν  καὶ παινεύονται τῶν ἄλλων παρελθὸν γιατὶ εἶναι μίζεροι καὶ γιὰ νὰ ἐξηγούμεθα, καλῶς δείχνουν μόνον κάτι μάρμαρα καὶ πανοπλίες γιατὶ σὲ λίγο, ἂν καὶ ἀνέκαθεν δηλαδή, δὲν θὰ ὁμιλοῦν τὴν Ἑλληνικήν, ποσῶς νὰ τὴν διαβάζουν…

Ῥεμάλια…»

Πόνος, ὀργή, θυμός.
Τόσος θάνατος, τόση ἀτιμωρησία καί, τελικῶς, τόση παραπληροφορία μὲ λάθος ἐκτιμήσεις, διότι σὲ ὑπεχρέωναν, ὡς μοναδικὴ διέξοδο, νὰ στραφῇς γιὰ βοήθεια καὶ στήριξιν στὸ ἄλλο παραμάγαζο τῶν Rothschild: τὴν ἀριστερὰ καὶ τὸ ΚΚΕ.
Δῆλα δή…
Ἔμ τὰ τότε κόμματα (βενιζελικὰ κι ἀντιβενιζελικά) «νομιμοποίησαν» τὴν γενοκτονία καὶ τὸν ξεῤῤιζωμό, ἐκτελώντας ἐντολὲς τῶν τοκογλύφων…
Ἔμ τὰ «λαϊκὰ κόμματα» νομιμοποίησαν τὸν μισελληνισμὸ καὶ τὸν ὑπανθρωπισμό, θέτοντας τὶς βάσεις ἑνὸς ἀκόμη ἐμφυλίου, γιὰ νὰ κρύψουν, ἀργότερα, τὴν ἐκ νέου ὑφαρπαγὴ τῆς Βορείου Ἠπείρου ἀλλὰ καὶ νὰ τεθοῦν οἱ βάσεις τῆς ἀποκοπῆς τῆς Μακεδονίας ἀπὸ τὸν Ἐθνικὸ ἱστό.
Ἔμ ἐπὶ πλέον ἐπέβαλαν νέες μορφὲς …«ἀντιδράσεως» μὲ «λαϊκὴ ἐντολή» καὶ λενινοσταλινικὲς διαδικασίες…

Ὅλοι μαζὺ στὴν ἰδία γραμμὴ μισθοδοσίας κι ἐμεῖς νὰ ἀναζητοῦμε τὸ δίκαιον ἀπὸ τοὺς …γενοκτόνους μας!!!

Τὸ ΚΚΕ, τὰ Μικρασιατικά καὶ ὁ νόμος 815.

Καταλήγοντας…
Ναί, εἴχαμε ἐγκλήματα κατὰ τῆς Ἀνθρωπότητος καί, σαφῶς, παρέμειναν ἀτιμώρητα, διότι ἔτσι …ἐξυπηρετοῦσε!!!
Ναί, μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν καταστροφὴ ἀνεδείχθησαν καὶ πράξεις ἡρωϊσμοῦ καὶ πράξεις ἀνθρωπισμοῦ, καθὼς φυσικὰ καὶ ὅλος ὁ μισανθρωπισμὸς τῶν …«συμμάχων» μας, μαζὺ μὲ τοὺς «ἀγαπημένους μας Ῥώσσους», ποὺ ἔσπευσαν νὰ ἐπιταχύνουν τὸν ἀποστραγγισμὸ τοῦ αἵματος κάθε Ἕλληνος ἀπὸ τὴν Μικρασιατικὴ Γῆ.
Ναί, νέες εὐκαιρίες πλουτισμοῦ, καθὼς καὶ νέες ἰδέες πειραματικές, ἐλέγχου τῶν μαζῶν, ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης πάντα, ἀλλὰ μὲ γνώμονα καὶ στόχο καὶ σκοπὸ τὸν τοκογλυφικὸ κομμουνισμό, ποὺ σήμερα βλέπουμε νὰ ἐπικρατῇ παγκοσμίως…
…ἀλλά…
Πίσω ἀπὸ ὅλα αὐτὰ πλέον κραυγάζει ἡ Ἀνάγκη μελέτης τῆς Ἱστορίας μας… Ἡ Ἀνάγκη ἐπιγνώσεως… Ἡ Ἀνάγκη συνειδητοποιήσεως… Ἡ Ἀνάγκη ἀποκοπῆς μας ἀπὸ τὶς μάζες. Ἡ Ἀνάγκη ἐπαναπροσδιορισμοῦ τῶν πάντων.
Ἀνάγκη ἀναλήψεως τῆς Εὐθύνης καὶ δημιουργίας ἐκ τοῦ μηδενὸς ἑνὸς ἄλλου πολιτικοῦ συστήματος, ποὺ θὰ ἔχῃ σὰν κέντρο του τὸ Δίκαιον, τὴν Ἰσονομία καὶ τὴν Ἐλευθερία τοῦ Ἀνθρώπου…!!!

Κάποιες τέτοιες ἡμέρες ἔχουμε ξανὰ καὶ ξανὰ τὴν εὐκαιρία νὰ συνειδητοποιήσουμε πόσο σπουδαῖο εἶναι τὸ νὰ ἀγνοήσουμε τὰ ψέμματα, νὰ περιφρονήσουμε τὶς προπαγάνδες καὶ νὰ ξεχάσουμε τὰ τεχνηέντως ὀρθωμένα βασίλεια τοῦ διχασμοῦ.
Τὸ νὰ εἶσαι Ἕλλην, οὐσιαστικῶς, σημαίνει πολλὰ ἄλλα, ἔξω ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς ἐδίδαξαν καί, πού, ἐπὶ τέλους, ὀφείλουμε νὰ ὁρίσουμε ὡς στόχο ζωῆς μας τὴν ἀπόλυτο ἀνατροπὴ τῶν πάντων καὶ τὴν ἐπαναδόμησίν τους.
Δὲν γίνεται ὁ φιλανθρωπισμὸς νὰ εἶναι πλέον ἐξαίρεσις… Πρέπει καὶ χρειάζεται καὶ ἀπαιτεῖται νὰ γίνῃ παγία συμπεριφορὰ τῆς Ἀνθρωπότητος.

Φιλονόη

Σημειώσεις

Ἱστορικὲς πληροφορίες καὶ ἀποδείξεις περὶ τοῦ εἴδους τῶν …«ἡρώων» μας:

* Διορθώνω (ἂν καὶ δὲν μοῦ ἀρέσῃ): 
Βελουχιώτης (Ἄρης Βελουχιώτης ἢ Θανάσης Κλάρας): ὁ μεγαλύτερος ἐμπνευστὴς σφαγιασμῶν στὴν κατοχικὴ Ἑλλάδα.
Ἀν τὶ νὰ συνεργασθῇ μὲ τὶς βενιζελικὲς στρατιωτικὲς δυνάμεις τῆς ἀντιστάσεως (Σύνταγμα Ψαῤῥοῦ καὶ Ζέρβα) κατὰ τῶν δυνάμεων Κατοχῆς (Γερμανοί, Ἰταλοί, Βούλγαροι κι Ἀλβανοί) τὶς διέλυσε καὶ κατέσφαξε ὅσους ἀξιωματικοὺς ἔπεσαν στὰ χέρια του. Παραλλήλως, μέσῳ τῆς «Κόκκινης Τρομοκρατίας» ποὺ ἐξαπέλυσε κατὰ ἀμάχων καί, σὲ συνδυασμό, μὲ τὸ «δίκαιον τοῦ αἵματος» ἐμπνεύσεως Μπελογιάννη, ὡς πραγματικὸς χασάπης ἐξαπέλυσε ἐκκαθαριστικὲς ἐπιχειρήσεις, κυρίως κατὰ ἀμάχων, στὴν Πελοπόννησο καὶ στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα.
Σαφῶς καὶ δὲν θεωρεῖται πρότυπον. Ἕνα ἀκόμη ἐργαλεῖο τῶν ἐργοδοτῶν του ἦταν κι αὐτός, μὲ ἀπέραντο μισανθρωπισμὸ καί, κατὰ κάποιους ἱστορικοὺς μελετητές, ἐπὶ πλέον καὶ παιδεραστής, ποὺ ἐστόχευε μικρὰ ἀγοράκια κατ’ ἐξακολούθησιν.

καὶ

 ** Περὶ Γρηγορίου Λαμπράκη εἶναι καλὸ νὰ ἐρευνήσουμε σὲ βάθος τοὺς ῥόλους τους.
Γιὰ παράδειγμα, ἰατρὸς Λαμπράκης, ἐπὶ κατοχῆς, παρέα μὲ τὸν Κόκκαλη, τὸν «ἰατρὸ τοῦ βουνοῦ», ἦσαν τὰ μόνα πρόσωπα ποὺ δὲν ἀπελύθησαν ἐπὶ γερμανικῆς κατοχῆς, ἀπὸ τὸ ἰατρικὸ προσωπικὸ τοῦ Ἀρεταιείου.
Κι ἐνᾦ γιὰ τὸν Κόκκαλη, ἀπὸ τὰ ἀρχεῖα τῆς ΣΤΑΖΙ, μάθαμε πόσο διπλὸς καὶ τριπλὸς πρακτορίσκος ἦταν, γιὰ τὸν Λαμπράκη μᾶς ἔμεινε μία …ἁγιοποίησις!!!

«Κατά την διάρκεια της κατοχής οι Γερμανοί διόρισαν πρωθυπουργό ένα πολύ καλό γιατρό – γυναικολόγο. Τον Λογοθετόπουλο. Αυτός ήταν καλός επιστήμονας, αλλά με την πολιτική δεν τα κατάφερε. Άρχισε επειδή του το απαίτησαν οι Γερμανοί, να κάνει αλλαγές σε διάφορα νοσοκομεία, έδιωξε όλο το διοικητικό συμβούλιο από το Αρεταίειο και αργότερα από το «Μαρίκα Ηλιάδη»

    Στο «Μαρίκα Ηλιάδη» ήταν ένας καθηγητής γυναικολογίας, τότε κορυφή. Ο Κων/νος Λούρος (Υπάρχει και δρόμος στην περιοχή αυτή με το όνομά του). Αυτός διώχθηκε σαν «μη συμπαθών» τους Γερμανούς, οπότε παραιτήθηκε και έφυγε τελείως από εκεί, μαζί με τον γυναικολόγο Κόκκαλη.

  Ο Κόκκαλης θα πάει στο ΕΑΜ, θα οργανώσει το παιδομάζωμα, θα φύγει στο παραπέτασμα και θα πεθάνει εκεί. Ο γιος του είναι ο γνωστός Σωκράτης Κόκκαλης πρόεδρος της INRACOM και του Ολυμπιακού. Ο Λούρος θα μείνει έξω από πολιτικές συγκρούσεις και θα γράψει ένα βιβλίο με τον τίτλο «Χθες» Στο βιβλίο αυτό αναφέρει ότι παραιτήθηκε από το «Μαρίκα Ηλιάδη» μαζί με όλο του το επιτελείο για να μην συνεργασθεί με τους κατακτητές. Μόνο ένας έμεινε και συνεργάστηκε με τους Ναζί ο Γρηγόρης Λαμπράκης.

  Να τι γράφει ο ίδιος στο βιβλίο του και στη σελίδα 201. Οι επισημάνσεις δικές μου.

… της Σχολής, καθώς και το δικό μου αρχείο. Όπου κάποιος ιστορικός της ελληνικής Ιατρικής θα μπορέσει κάποτε να βρει τις λεπτομέρειες του σοβαρού εκείνου επεισοδίου.

    Όπως κι αν έχει το πράγμα, είχαμε πια βγει και οι τρεις μας στο πνευματικό και ηθικό κλαρί, μιας και είχαν κοπεί οι γέφυρες με το Πανεπιστήμιο. Ή στάση μας, πού νομίζαμε πώς αποτελούσε μιαν έμμεση αλλά συνειδητή διαμαρτυρία εναντίον του κατακτητή, σχολιάστηκε πολύ· άλλοι ήταν υπέρ και άλλοι κατά.

    Ύστερα από λίγο, πήραν από τον Κόκκαλη κι από εμένα τις διευθύνσεις των Κλινικών του «Άρεταιείου». Σχεδόν ταυτόχρονα, ο Λογοθετόπουλος διέλυσε παράνομα το Διοικητικό Συμβούλιο του Μαιευτηρίου «Μαρίκα Ηλιάδη» και εγκατέστησε έκεί το Δημόσιο Μαιευτήριο με όλο το επιτελείο του, αφού με έδιωξε φυσικά από την διεύθυνση. Για λίγο καιρό ακόμα δεν πραγματοποιήθηκε και ή έξωσή μου από το σπίτι μου, αλλά ήταν φανερό πώς δεν επρόκειτο ν’ αργήσει. Τα αποχαιρετιστήρια από το Μαιευτήριο «Μαρίκα Ήλιάδη» ήταν συγκλονιστικά. Οι περισσότεροι από τους συνεργάτες μου παραιτήθηκαν, εκτός από έναν νέο υποβοηθό, πού τον είχα συμπαθήσει για την αθλητική του προϊστορία αυτός έμεινε και συνεργάστηκε με τον Λογοθετόπουλο. Ό νέος ονομαζόταν Γρηγόριος Λαμπράκης!

    Έτσι ο Κόκκαλης κι εγώ περιοριστήκαμε στους «Αγίους Αναργύρους» για την εξυπηρέτηση της «υποτυπώδους» πελατείας μας, πού έπρεπε  και να μας θρέψει. Από την εντατική ως τότε εργασία, πέσαμε στην απραξία. Την μοναξιά και την νύκτα της Κατοχής, πού γινόταν όλο και πιο σκοτεινή. Στο αναμεταξύ, ο Κόκκαλης είχε παραδοθεί, όπως έγραψα παραπάνω, στο ΕΑΜ. κι έπαψα να ‘χω επαφή μαζί του. Άλλα και με τον Χωρέμη οι σχέσεις μας έγιναν χαλαρές, ίσως επειδή οι κατοικίες μας ήταν μακρυά ή μια από την άλλη και δεν εμπιστευόμασταν το τηλέφωνο….»

Πράκτωρ ἤ φασίστας ὁ Γρηγόρης Λαμπράκης;

Τί συνδέει Κόκκαλη, Μπόμπολα, Ῥιζοσπάστη, Ἔθνος, ΚΚΕ, ΣΤΑΖΙ, KGB καί Mossad;

Ὅλοι αὐτοί, καθὼς καὶ ὁ «ἐθνάρχης» βενιζέλος, μᾶς ἄφησαν ἀνυπολογίστου ἀξίας κληρονομιές: μῖσος, μῖσος, μῖσος.
Ὄχι κατὰ τῆς ἀδικίας φυσικὰ ἀλλὰ κατὰ αὐτοῦ ποὺ φαίνεται ὡς …διαχειριστής, ἀνὰ περίοδον. Κι ἔτσι ἐμεῖς βλέπουμε τοὺς πολλοὺς …κακούς, ἀλλὰ οὐδέποτε τὸν ἕναν: τὸν ἐντολέα τους καὶ χρηματοδότη τους. Τὴν Ἐθνικὴ Τράπεζα.

Ὁ φίλος μου ὁ Μάκης λοιπόν, ποὺ παραπάνω τοποθετεῖται κατὰ αὐτῶν ποὺ ἀντιμετώπισαν τοὺς πρόσφυγες ὡς ξένο σῶμα, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ πλαστῶν «ἡρώων», ποὺ στὴν πραγματικότητα ἦσαν πολὺ …«χρήσιμοι», ἀγνοεῖ πὼς κι αὐτοὶ οἱ τότε πρόσφυγες ἦσαν θύματα τῶν ἰδίων ἐγκληματιῶν καὶ τῆς συστηματικῆς τους προπαγάνδας, καθὼς ἐπίσης καὶ τοὺς διπλοὺς ῥόλους ποὺ ἔπαιξαν καθολικῶς (κι ὄχι μονομερῶς) ὅλα αὐτὰ τὰ μιάσματα…

(Visited 116 times, 1 visits today)




Leave a Reply