Χάσαμε τὴν ἀνθρωπιὰ τοῦ κράτους ἀλλὰ μᾶς ἔμεινε ὁ …Κωνσταντίνου!!!

Μία φωτογραφία σημαίνει χίλιες λέξεις…

Ἡ παραπάνω φωτογραφία σημαίνει …ἕνα ἑκατομμύριο λέξεις!!!

Ὁ Κωνσταντίνου φίλοι μου. Ὁ ἐπαγγελματίας …«ἀνθρωπιζτής» ποὺ μάθαμε τὶς Μ.Κ.Ο. ἐπεὶ δὴ ὑπάρχει αὐτός!!!
Συνέχεια





Γερμανικός ἐξευτελισμός πρός τούς Ἕλληνες ἤ…;

Πρὶν ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες πέρασα τὰ Γερμανοαυστριακὰ σύνορα στὸ Kufstein. Σένγκεν καὶ ξερὸ ψωμί. Τὸ ὄνειρο τοῦ κάθε εὐρωπαϊστοῦ. Ἡ γερμανικὴ Α93 μεταπίπτει ὁμαλὰ στὴν αὐστριακὴ Α12, τόσο ὁμαλά, ποὺ ἐὰν ἀφηρημένος δὲν προσέξῃς τὶς πινακίδες γιὰ τὴν εἴσοδο στὸ Kufstein καὶ δὲν δῇς τὴν πόλη στὰ ἀριστερά σου, οὔτε ποὺ καταλαβαίνεις ὅτι ἄλλαξες χώρα. Συνέχεια





Ὥρα πραγματικῆς Ἀντιστάσεως… (ζ)

…καὶ ἐπαναδομήσεως… Ἐκ θεμελίων… τῶν πάντων…
…γιὰ νὰ μπορέσουμε, σιγὰ σιγά, νὰ ἐπανακτήσουμε τὴν χαμένη μας αὐτοεκτίμησιν, τὸν χαμένο μας ἑαυτὸν καὶ τὴν κλεμμένη μας ζωή.
Ἡ ἀντίστασις, ἐπὶ τῆς οὐσίας, γιὰ νὰ λέμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους, πρέπει νὰ γίνεται μὲ ὅπλα κι ἐργαλεία στὰ ὁποία δὲν ἔχουν πρόσβασιν κι ἔλεγχο οἱ κρατοῦντες, διότι σὲ κάθε ἄλλην περίπτωσιν θὰ τὰ διαφθείρουν καὶ θὰ τὰ καταστρέψουν.
Καί ποιό εἶναι τό μέγιστον ὅπλο τοῦ κόσμου μας; Μήπως ἡ σκέψις μας; Μήπως τό μυαλό μας;
Συνέχεια





Ψαχουλεύει ἡ Microsoft τούς ὑπολογιστές μας;

Πῶς «ψαχουλεύει» ἡ «μαμά» Microsoft τόν σκληρό δίσκο τοῦ ὑπολογιστοῦ σου;

Καὶ ξαφνικὰ ἀντιλαμβάνεσαι ὅτι τὸ PC (ἣ τὸ λᾶπ-τὸπ κλπ) «σέρνεται», ἐκεῖ ποὺ μέχρι πρὸ ὁλίγου δούλευε κανονικὰ ἢ «πήγαινε σφαίρα»…

Καὶ ὅταν λέμε «σέρνεται» ἐννοοῦμε ὅτι ἀκόμη καὶ μία ἁπλῆ φωτογραφία νὰ προσπαθήσῃς νὰ ἀνοίξῃς, στὴν «ἐπιφάνεια ἐργασίας», αἰσθάνεσαι πὼς πρέπει νὰ κάνῃ «αἴτηση»…
Κατάστασις «χελῶνος»!!!
Συνέχεια





Γιατί νά παραιτηθοῦν;

Μήπως ἔχουν κάποιο ὑπόλειμμα ἀξιοπρεπείας; Μήπως κάποιο ἴχνος εὐσυνειδησίας; Ἤ μήπως κάποιο ψῆγμα ἤθους;
Μήπως φοβοῦνται πώς θά τιμωρηθοῦν; Ἤ μήπως γνωρίζουν πώς θά παραμείνουν διά παντός ἀτιμώρητοι;
Μήπως θά ἐπιστρέψουν τά κλοπιμαία; Ἤ μήπως θά ἀπειληθοῦν μέ δημεύσεις ἤ ἀκόμη καί πτωχεύσεις;
Μήπως δέν ἀπολαμβάνουν διαχρονικῶς ἀσυλίας; Ἤ μήπως δέν ἔφτιαξαν ἔτσι τούς νόμους πού τά δικά τους ἐγκλήματα νά …παραγράφονται μέ κάθε πρόσχημα;

Θυμᾶμαι τὸ παπουτσῆ, πάντα, κάθε φορὰ ποὺ χρειάζομαι νὰ συνειδητοποιήσω τὸ εἶδος τῶν σκουπιδιῶν ποὺ μᾶς κυβερνοῦν. Θυμᾶμαι τὸν παπουτσῆ καὶ τοὺς 81 νεκροὺς τοῦ «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ». Θυμᾶμαι τὸ θράσος χιλίων πιθήκων, μὲ τὸ ὁποίον κουνοῦσε τὸ δάκτυλο πρὸς πάσαν κατεύθυνσιν, ἀλλὰ ὁ ἴδιος παρέμενε ἀκούνητος στὴν καρέκλα τοῦ ὑπουργείου, ἐνᾦ ἀκόμη καὶ σήμερα εἶναι χρήσιμος στοὺς παγκοσμίους τοκογλύφους.

Συνέχεια





Γύρισα σπίτι!!!

Ἤμουν 15 χρόνια στὴν Ἀγγλία, στὸ ἐξωτερικό. Πρῶτα φοιτητής, μετὰ ἐργαζόμενος ὅπως οἱ περισσότεροι. Γνώρισα πολὺ καὶ διαφορετικὸ κόσμο. Ἀνθρώπους ποὺ πλήγωσα καὶ ἀνθρώπους που μὲ πλήγωσαν, ἀνθρώπους  ποὺ συγχώρησα καὶ ἀνθρώπους  ποὺ μὲ συγχώρησαν. Ὅλα μέσα στὴν ζωὴ εἶναι. Ἐργάσθηκα μοιράζοντας φυλλάδια στὸν δρόμο, σὲ γραφεῖο, μπουγατσατζής, σαντουϊτσάς, ψήστης καὶ τυλικτὴς σουβλακίων. Πέρασα μέσα ἀπὸ ὅλα τὰ στάδια τῆς ἐργασίας, ὑπάλληλος, ὑπεύθυνος, μάνατζερ καὶ ἰδιοκτήτης. Ἔζησα σὲ ὀκτὼ διαφορετικὰ σπίτια, ἀπὸ σάπια ὑπόγεια μέχρι πολυτελῆ διαμερίσματα. Ἔκανα σχέσεις καὶ φίλους καὶ κρατῶ μόνον τὶς ὄμορφες ἀναμνήσεις. Συνέχεια