(Βιάζομαι νὰ τὶς ἀναφέρω πρὶν μὲ προλάβει κάποιος τηλεοπτικὸς παρουσιαστής!)
1. Σύμφωνα μὲ νεώτερες ἐπιστημονικὲς ἔρευνες, τὸ τσιγάρο καὶ τὸ παθητικὸ κάπνισμα εὐθύνονται γιὰ τὴν ἐπιδημία θανατηφόρου λόξυγκα ποὺ παρατηρήθηκε ἐσχάτως μεταξὺ τοῦ πληθυσμοῦ τῶν νυκτερίδων τῆς Βόρειας Εὐρώπης.
Στὴν Ἀθήνα, ὁ κυβερνητικὸς ἐκπρόσωπος διέψευσε ὅτι ἔχουν παρατηρηθεῖ σχετικὰ κρούσματα λόξυγκα στὸν ἐντόπιο πληθυσμό. Συνέχεια
Γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ θέλουμε, χρειαζόμεθα, ἀποζητοῦμε, οὐδὲν θὰ ἔλθουν νὰ μᾶς χαρίσουν οἱ ἄλλοι.
Αὐτὰ ποὺ πράγματι χρειαζόμεθα τὰ ἔχουμε μὲ τέτοιον τρόπο δομήσει καὶ προστατεύσει ἀπὸ ἀλλοιώσεις, μέσα μας, ποὺ θεωρητικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν περιχαρακωθεῖ ἀπόλυτα καὶ τελικῶς νὰ μὴ βάλονται ἀπὸ ἐξωτερικὲς πηγὲς κινδύνου.
Ἐὰν λοιπὸν πράγματι συμβαίνῃ κάτι τέτοιο, τότε ἐμεῖς εἴμαστε πανέτοιμοι γιὰ νὰ εὕροῦμε στὴν ζωή μας καὶ νὰ μετατρέψουμε σὲ πραγματικότητά μας ὅλα αὐτὰ ποὺ πιστεύουμε, λαχταροῦμε, ὀνειρευόμαστε. Συνέχεια
Ἡ μεγαλυτέρα ἀμφιλογία μας δὲν εἶναι ὅτι μποροῦμε νὰ εἴμαστε καλοὶ καὶ κακοί, φῶς καὶ σκοτάδι, ἀγάπη καὶ μῖσος ἀλλὰ τὸ ὅτι μποροῦμε νὰ εἴμαστε σάρκα καὶ πνεῦμα ταὐτόχρονα. Τίποτα μὰ τίποτα δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι πιὸ γοητευτικὸ ἀπὸ αὐτὸ τὸ διφορούμενο.
Οἱ συνεχεῖς μετατοπίσεις μας ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρο στὸ ἄλλο ἐκφράζουν τὶς δύο ὄχθες τοῦ ποταμοῦ τῆς ζωῆς. Συνέχεια
Γιατί εἴμαστε πρόθυμοι νά δώσουμε τά πάντα σέ αὐτούς πού δέν μᾶς ζητοῦν κάτι, ἐνῶ δέν θέλουμε νά δώσουμε τό παραμικρό σὲ ἐκείνους πού ἀπαιτοῦν τά πάντα ἀπό ἐμᾶς;
Μήπως τό κάνουμε ἀπό διαστροφή, ἤ ἀπό ἐγωισμό; Συνέχεια
Ὑπῆρχε πάντοτε κάτι ἀπροσδιορίστως ἐνοχλητικὸν εἰς τὸν «Νόστον» τοῦ Ὁδυσσέως, ὡς οὗτος παρουσιάζεται ἐν τῇ Ὁδυσσείᾳ.
Κάτι τὸ ὁποῖον ἔχει περάσει σχηματοποιημένον διὰ τοῦ περιληπτικοῦ ὅρου «Ἰθάκη».
Ἐνῷ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ νοσταλγοῦ βασιλέως εἰς τὴν Ἰθάκην του, εἶναι μιὰ γυναίκα, ἡ Πηνελόπη, μαχομένη κατὰ πάσης ἐπιβουλῆς, ὁ Ὁδυσσεὺς δείχνει νὰ νοσταλγῇ κυρίως τὴν περιληπτικὴν Ἰθάκην του. Συνέχεια
