Ὅταν οἱ γέφυρες κόβονται πίσω μας, ἡ μοναδική μας ἐπιλογὴ εἶναι τὸ νὰ πᾶμε ἐμπρός!!! Μόνον ἐμπρός.
Διαβιοῦμε σὲ μίαν ἐποχὴ ποὺ ὅλα γκρεμίζονται, καταῤῥέουν κι ἀλλοιώνονται.
Ἐὰν πασχίζουμε μὲ νύχια καὶ μέ δόντια νὰ διασώσουμε τὸ ὁ,τίδηποτε, ἀπὸ ὅσα ἀποδομοῦνται, ἤ ἀπὸ ὅσα ἔως σήμερα θεωρούσαμε ὡς δεδομένα, ἔχουμε πέσει στὴν παγίδα τῆς ἐξαπατήσεως καὶ τῆς προπαγάνδας.
Αὐτὰ ποὺ πράγματι χρειάζεται ἡ Ἀνθρωπότης σαφῶς καὶ δὲν εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς …«ἐβοήθησαν» νὰ πιστέψουμε πὼς μᾶς χρειάζονταν. Ὅλα ἦσαν λάθος δομημένα, σὲ λάθος βάσεις καὶ μὲ ἀλλοιωμένες προσλαμβάνουσες. Πῶς γίνεται νά ὑπάρχῃ λοιπόν πιθανότης νά διασωθῇ καί νά ἐπιβιώσῃ κάτι πού εἶναι ἐκ τῆς βάσεώς του λάθος; Συνέχεια →