Δὲν ἔχει κουμπὶ παύσεως ἡ ζωή…

Δὲν ἔχει κουμπὶ παύσεως ἡ ζωή...Οι απαντήσεις είναι προφανείς, αλλά θα δοθούν μετά από 2-3 χρόνια.

Όπως μου είπε ο μηχανικός μου, που μάλλον θα κλείσει το μαγαζί του, και που έχει ήδη απολύσει τους υπαλλήλους και ό,τι φτιάχνει το κάνει μόνος του:

«Δημήτρη, δεν έχει κουμπί παύσεως η ζωή. Δεν μπορώ να μετακομίσω σε άλλη περιοχή επειδή είναι φθηνότερο το νοίκι εκεί. Το θέμα είναι η πελατεία μου. Αν κλείσω τώρα, και πες ότι ζω με δανεικά ή με ό,τι έχω μαζέψει, σε 2 χρόνια δεν μπορώ να ξαναανοίξω από την αρχή το μαγαζί. Δεν

είναι κάτι που το βάζεις στον πάγο και το ξεπαγώνεις για να το φας.»

Αν θα καταστραφούν άλλο μισό μύριο ελεύθεροι επαγγελματίε

ς, αν χρεωθούν και άλλες εισφορές και ενφια και φόρους και ΦΠΑ υπολογισμένα με λάθος τρόπο, σε λάθος στοιχεία και με λάθος συντελεστές, δεν θα υπάρχει γυρισμός.
Ένα από τα μεγάλα ριζοσπαστικά πράγματα που θα μπορούσε

να κάνει μια μεταρρυθμιστική κυβέρνηση, είναι να υπολογίσει ξανά τους φόρους και τις εισφορές της τελευταίας 5-ετιας, με σωστές αντικειμενικές κλπ κλπ.
Αυτό σημαίνει ότι είτε έχουμε την αβάντα και τα δανεικά των Ευρωπαίων για μια 5ετία, πείθοντάς τους ότι θα κάνουμε μεταρρυθμίσεις και ότι δεν τους κοροϊδεύουμε, είτε έχοντας το δικό μας νόμισμα και τον δικό μας (κατά δικό μας ) πληθωρισμό. Οι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δεν πείθουν ότι μπορουν να φτιάξουν το πρώτο, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πείθει ότι μπορεί να διαχειριστεί το δεύτερο. Η προοπτική είναι slow death spiral στο πρώτο σε μερικούς μήνες, sudden death στο δεύτερο άμεσα. Και αυτό γιατί είμαστε ένας μοναδικός λαός, μία μοναδική χώρα με την πεποίθηση ότι οι άλλοι μας χρωστούν. Και ότι θα πετύχουμε οτιδήποτε χωρίς δουλειά, απλά με ρυθμίσεις.

Θέλω μια κοινωνία με επίπεδο Νορβηγίας και φόρους Νορβηγίας (υψηλούς αλλά ανταποδοτικούς). Για να το φτιάξω αυτό, έχοντας μία χώρα της Βορείου Αφρικής, πρέπει να ανταγωνιστώ τους γείτονες, να έχω χαμηλή φορολογία, εισφορές, ΦΠΑ, μεταφορές, διόδια, εξάλειψη γραφειοκρατίας, γρήγορη δικαιοσύνη. αλλιώς λεφτά από επενδύσεις δεν θα δούμε ποτέ. Όταν μπούμε στο παιχνίδι, όταν γίνουμε χώρα που θα τα παρέχει αυτά, όταν θα αρχίσουμε να έχουμε έσοδα, τότε θα αρχίσουμε και τς παροχές. Όποιος συνεχίζει να νομίζει ότι την κρίση την έφερε η μείωση των μισθών, που έριξε την κατανάλωση, και όχι ακριβώς το αντίθετο, ότι η δανεική κατανάλωση και η ασύστολη κλοπή δημόσιας περιουσίας έφερε την κρίση, τότε θα συνεχίζει να πιστεύει στο μαγικό ραβδί, στους κλέφτες που θα πιαστούν κλπ κλπ. Μέχρι τότε,, δίπλα στην καταστροφή, 5 χρόνια σε κραχ, κάποιοι ανταλλάζουν εκατομμύρια για μία ψήφο, τόσο προβλέψιμοι, τόσο ίδιοι, τόσα χρόνια.

Δημήτρης Παπαγιαννίδης

φωτογραφία

(Visited 10 times, 1 visits today)




Leave a Reply