Ὥρα μας νὰ παύσουμε τὸ «διαίρει καὶ βασίλευε»…

Παγία θέσις τῆς σελίδος μας, ἐδῶ καὶ χρόνια, ἦταν καὶ παραμένει ἡ Ἀνάγκη τοῦ νὰ γνωρίσουμε καὶ νὰ κατανοήσουμε, σὲ ὅσο τὸ δυνατὸν μεγαλύτερο βάθος, τὴν Ἱστορία μας, πρὸ κειμένου νὰ μὴ μᾶς ἄγουν κατὰ πῶς τὰ ἐκάστοτε συμφέροντα ἐπιτάσσουν. Σὲ αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ καὶ μόνον πατῶντας ἐπιχειροῦμε ἀπὸ ἐδῶ μέσα, τὰ τελευταία δέκα χρόνια, νὰ φωτίσουμε ἄγνωστὲς ἱστορικὲς πτυχὲς μὰ καὶ νὰ ἀναλύσουμε τὶς παραμέτρους ποὺ σκιάζουν τὴν ἀλήθεια, καθὼς καὶ τὴν σκοπιμότητά τους. Ἐπανερχόμεθα δὲ συχνά-πυκνά, ἰδίως σὲ συνωμοσίες καὶ σκοτεινὲς ἱστορικὲς πτυχές, ὄχι βέβαια μὲ σκοπὸ νὰ καλλιεργήσουμε τὸ μῖσος, παρὰ μόνον γιὰ νὰ παύσουμε νὰ παπαγαλίζουμε ἐμμονικὲς ἀπόψεις, ποὺ οὐδέποτε θὰ ἐξυπηρετοῦσαν ἐμᾶς ὡς λαό, παρὰ μόνον αὐτοὺς ποὺ χρηματοδοτοῦν πρακτορίσκους, γιὰ νὰ διασπείρουν κάθε εἴδους ἀερο-ἀρλουμπολογία.

Ἐμμένοντας δὲ στὸ νὰ φωτισθοῦν καὶ νὰ καταῤῥεύσουν οἱ ὁποιεσδήποτε στρεβλώσεις, κάθε χρονικῆς περιόδου, ἐλπίζουμε πὼς συμβάλλουμε στὸ νὰ ἀκυρωθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ παράγοντες ποὺ μᾶς ὁδηγοῦν σὲ τεχνητὲς καὶ ἀπολύτως μεθοδευμένες κοινωνικὲς διασπάσεις. Διασπάσεις ποὺ ἀφ’ ἑνὸς μᾶς παγιδεύουν διαρκῶς ἐμᾶς στὰ ἴδια καὶ στὰ ἴδια καί, ἀφ΄ ἑτέρου χρησιμοποιῶνται ὡς μέσον πλουτισμοῦ ἀπὸ τοὺς διαφόρους πρακτορίσκους κάθε εἴδους καὶ λογικῆς.. διαιωνίζοντας μίαν δουλεία ἐδῶ καὶ αἰῶνες, τῆς ὁποίας ναὶ μὲν ἀλλάζουν τὰ ὀνόματα τῶν δυναστῶν, ἀλλὰ οἱ δυνάστες περαμένουν διαχρονικῶς ἴδιοι καὶ ὅμαιμοι. Κι ἕνα τέτοιο, κραυγαλαῖο μὲν ἀλλὰ ἀποδεδειγμένο δέ, παράδειγμα εἶναι ἡ πολυδιάσπασις τῶν κομάτων σὲ κάτι ποὺ νὰ ἀποκρύβῃ τὴν …βενιζελική τους μήτρα.


Κατ’ αὐτὴν τὴν λογική, μόνη μου ἐγώ*, ὡς Φιλονόη, ἔσπευσα νὰ στραφῶ κατὰ τοῦ μίκυ μάους ἀπὸ τὸν Ἰούνιο τοῦ 2011, ὅταν ἀκόμη σύσσωμος ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἤλπιζε στὴν χείρα βοηθείας του. Καί, δὲν ἦταν θέμα ἰδιαιτέρας εὐφυΐας μου αὐτὴ ἡ δημοσία τοποθέτησίς μου, ἀλλὰ ὀργὴ ποὺ προῆλθε ἀπὸ τὶς δηλώσεις του, γιὰ τὴν …μισὴ ἱστορία τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἤθελε νὰ μᾶς ἐπιβάλῃ ὡς …θέσφατον!!!

«…Ὁ Μίκης καὶ ἡ σπίθα, κατ’ ἐμέ, ἐκπροσωποῦν τὸ παλαιὸ ποὺ σάπισε καὶ πρέπει νὰ φύγῃ γιὰ πάντα ἀπό τὸν τόπο. Μισὴ ἱστορία τῆς Ἑλλάδος, μισὴ ἑλληνικὴ κοινωνία, μισὴ ἀντιληπτικὴ ἱκανότης… Εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὴν σημερινή μας πραγματικότητα. Εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ πρέπει νὰ φύγῃ γιὰ πάντα πρὸ κειμένου νὰ καθαρίσῃ ὁ τόπος μας μία καὶ καλὴ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ποὺ τὸν κόβουν στὰ δύο καὶ ἀλλοιώνουν στοὺς ἀνθρώπους του τὶς ὀπτικές τους, ἀποκρύπτοντας τὶς πραγματικές τους ἀνάγκες καὶ δημιουργῶντας πλαστὲς εἰκόνες εἰκονικῆς πραγματικότητος….»

Μίκης-Καραμπελιᾶς, σημειώσατε τί;

Θεωρώντας γιὰ «ἡγέτες» μας τοὺς δημίους μας (γ)

Θὰ μοῦ πεῖτε ἴσως πὼς καταντῶ μονομανής, μὲ τὸ νὰ ἑστιάζω μόνον στὶς ἀριστερίζουσες ἀπόψεις, κάθε λογικῆς, παραλογίας καὶ στενομυαλιᾶς, τῆς σημερινῆς μας πραγματικότητος. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω πὼς ἁπλῶς οἱ ἀριστερίζουμε ἀπόψεις ἐπικρατοῦν καὶ χρησιμοποιῶνται ὡς ἐπικάλυψις γιὰ νὰ συντηρῶνται ἀπὸ ἀριστεροχριστιανικὲς ἔως δεξιοχριστιανικὲς ἐκδοχές τους, ποὺ ἐπίσης στεβλώνουν τὴν ἀλήθεια. Ἡ πραγματικότης μας κρύβεται στὸ ποιὸς διαχειρίζεται τὸ ἱστορικό μας ἀρχεῖον καὶ ὄχι στὶς ἐκδοχὲς καὶ στὶς ἀπόψεις, ποὺ χειροτερεύουν τὶς ὑπάρχουσες ἀνιστόρητες ἀπόψεις.Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ...κερνᾶ ἱστορία!!!1Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ...κερνᾶ ἱστορία!!!15

Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα …κερνᾶ ἱστορία!!!

Ἀπὸ ἐκεῖ πηγάζουν ὅλα. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι γιὰ νὰ λέμε.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς οὐδέποτε αὐτὰ τὰ σαπρόφυτα, ποὺ μᾶς τὸ παίζουν συνδικαλιστές, «ἐθνοσωτῆρες», κομματάρχες (ἀνεξαρτήτως ἐκδοχῆς καὶ …«ἰδεολογιῶν»!!!) ἐστράφησαν κατὰ τοῦ κατ’ ἐξοχὴν διαστρεβλωτοῦ τῆς ἱστορίας μας, ποὺ εἶναι τὸ παραμάγαζον τῶν Rothschild ἡ «Ἐθνικὴ Τράπεζα». Ἀπὸ τὸ ΚΚΕ καὶ τὸ ΠΑΜΕ (κι ἔλα, κατὰ Χάρη Κλῦν), ἔως τὴν μΠατΣοΚαρία, τόν τΣΥΡΙΖΑ καὶ τὴν ΝουΔουλάρα, ἢ τὸν Λεβένταγα καὶ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, μαζὺ μὲ τὰ παρατρεχάμενά τους (κωνσταντοπούλαινες, βαρουφάκηδες, καμμένους, βελόπουλους, θεοδωράκηδες, ἀνταρCIAις κλπ κλπ κλπ…!!!)
. Γιατί; Γιατί μονίμως στοχοποιοῦν αὐτούς πού ἔχουν διαφορετικές (ἐπισήμως) ἀπόψεις ἀπό αὐτούς, ἀλλά οὐδέποτε αὐτούς πού χρηματοδοτοῦν τά κόμματα καί τίς Μ.Κ.Ο. καί τίς λέσχες καί τά ἱδρύματα πρό κειμένου νά συντηρῶνται καί νά τροφοδοτῶνται αὐτές οἱ ἀπόψεις; Εἶναι χαζοί ἤ μήπως δέν ἔχουν τέτοιου εἴδους ἐντολές; Μά ἐάν εἶναι χαζοί γιατί κάποιοι τούς ἐμπιστεύοναι;
Ἀλλά, ἀκόμη κι ἐὰν δὲν εἶναι χαζοί, μήπως ἁπλῶς δέν ἔχουν τέτοιου εἴδους ἐντολές; Μά τότε ἀπό ποίους τίς λαμβάνουν; Μήπως εἶναι ἁπλῶς ἀργόμισθα πρακτορίδια πού χρησιμοποιῶνται κατά περίστασιν μόνον ἐναντίον μας;

Αὐτά, μὰ κι ἄλλα τόσα ἐρωτήματα, μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ παραμένουμε διαρκῶς ἑστιασμένοι στὸ νὰ ἀποδομηθοῦν μῦθοι, ἔνθεν κακεῖθεν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν εἶναι «λίγο κακοὶ» ἢ «λίγο καλοί». Τὸ ὀλίγον μᾶς τελείωσε καὶ ὀφείλουμε νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε καθολικῶς, ἐὰν θέλουμε, στοιχειωδῶς, νὰ ἀνακτήσουμε κάποιους βαθμοὺς Ἐλευθερίας μας. Πρὸς τοῦτον καὶ γιὰ ἐμᾶς ἡ ἀποδόμησις τῶν ἀπόψεων ποὺ ὑφίστανται καὶ ἐπικρατοῦν, ἀνεξαρτήτως προελεύσεως, εἶναι σταθερὰ καὶ ἀμετακίνητος. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, ἀνεξαρτήτως τῆς δικῆς μας τοποθετήσεως, ἤδη συμβαίνουν αὐτά.

Πατῶντας λοιπὸν στὸ παραπάνω σκεπτικὸ ἐξακολουθοῦμε, μὲ ὅσα μέσα διαθέτουμε, νὰ φωτίζουμε τὶς ἄγνωστες ἱστορικὲς πτυχές, νὰ ἀποσαφηνίζουμε τὶς σύγχρονες προπαγάνδες καὶ τὶς ἐντέχνως δημιουργηθεῖσες παρανοήσεις, ἑστιάζοντας ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον στὸ γκρέμισμα ὅλων τῶν ἀγκυλώσεών μας καὶ στὸ ξεγύμνωμα κάθε ὑστεροβούλου ἀπόψεως, ποὺ στοχεύει στὸ νὰ δηλητηριάσῃ περαιτέρῳ τὶς ὁποιεσδήποτε ἐναπομείνασες κοινωνικές μας δομές. Γιὰ αὐτὸ καὶ μᾶς ἐξοργίζει ἡ μονομέρεια τῆς μίας ἢ τῆς ἄλλης ἰστορικῆς ἀπόψεως, ποὺ (συνειδητῶς ἢ μὴ) ἀποκρύβει στοιχεία, μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ περιορίσῃ τὴν ἀντιληπτικότητά μας, πρὸ κειμένου νὰ παραμένουμε ἐσαεὶ ἐλεγχόμενοι καὶ ὑποτελεῖς. Γιὰ αὐτὸ καὶ ἀρνούμεθα τὶς ὁποιεσδήποτε «ἀδιαπραγμάτευτες ἰδεολογίες», διότι πατοῦν ἐπάνω σὲ ἀλλοιωμένες καὶ πετσοκομμένες ἀλήθειες, μὰ κυρίως σὲ βουνὰ παρανοήσεων καὶ ψευδῶν. Κατ’ αὐτὴν τὴν λογικὴ ἀναδείξαμε τὸ γιατί ὁ Μεταξᾶς εἶπε τὸ «Ὄχι», κατ’ ἐντολὴν μασσωνικῶν στοῶν, ἐνᾦ ἐπίσης ἀποδομήσαμε κάθε εἴδους παραφιλολογία ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἑλληνικότητα τῆς καταγωγῆς του.

Λησμονοῦμε (ἀκόμη καὶ σήμερα!!!) τὰ αἴτια τῆς «4ης Αὐγούστου»…

Ἰσραηλινὸ μνημόσυνον (μὲ ἀγάπη) στὸν …Μεταξᾶ!!!

Ἰταλικὴ συμμετοχὴ στὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καθ΄ ὑπόδειξιν τῆς …Ἀγγλίας!!!

Κατ’ αὐτὴν τὴν λογικὴ ὅμως συχνὰ πυκνὰ ἐνασχολούμεθα μὲ τὸ ἐὰν πράγματι ὑπῆρξε Ἐθνικὴ Ἀντίστασις, ποῖον, γιατὶ καὶ μὲ ποῖον τρόπο ἔγινε, κατὰ ποίων καὶ μὲ ποῖες χρηματοδοτήσεις. Πρὸς τοῦτον καί, κατ’ ἐμᾶς, τὸ ΕΑΜ/ΚΚΕ/ΟΠΛΑ/ΕΛΑΣ ἦταν ὁ κύριος μοχλὸς τῶν (βιτρίνα) Ἄγγλων καὶ τῶν (βιτρίνα) Σοβιετικῶν, πρὸ κειμένου ἐνᾦ ὅλη ἡ Εὐρώπη μετὰ τὸ 1944 νὰ ξεκινήσῃ τὴν ἀναδόμησίν της, ἐμεῖς νὰ παραμείνουμε ὅμηροι τοῦ (τεχνητοῦ) αἰματοκυλίσματος, γιὰ μίαν ἀκόμη πενταετία.

Αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλά, ὅσοι μᾶς παρακολουθοῦν τὰ γνωρίζουν καὶ τὰ πολεμοῦν ἢ τὰ ὑποστηρίζουν, ἀναλόγως τῆς συνειδήσεώς τους καὶ τῶν …κινήτρων τους.
Γιὰ αὐτὸ λοιπὸν καὶ κάθε εἴδους κομματικὴ ἐκδοχὴ μᾶς ἀπωθεῖ, τὴν ξεσκεπάζουμε καὶ τὴν περιθωριοποιοῦμε. Γιὰ αὐτὸ καὶ ἀρνούμεθα νὰ παίξουμε παιχνίδια ὑπὲρ τῶν μὲν ἢ τῶν δὲ(ν) καὶ νὰ …συμπαθήσουμε ἢ νὰ …ἀντιπαθήσουμε κάποιο ἀπὸ τὰ κουδουνισμένα. Τὰ κουδουνισμένα ἦσαν, εἶναι καὶ θὰ παραμείνουν (ἐπισήμως) οἱ (βιτρίνες) δεσμοφύλακές μας, κάτι πού, κατ’ ἐμᾶς, εἶναι ἀπολύτως περιττό, ἐὰν θέλουμε, ὡς λαὸς καὶ ὡς ἄνθρωποι, νὰ ἐπανακτήσουμε στοιχειώδεις βαθμοὺς ἐλευθερίας.

Αὐτὰ εἶναι τὰ κριτήριά μας, αὐτὰ ὑποστηρίζουμε καὶ μόνον γιὰ αὐτὰ λογοδοτοῦμε. Ἐὰν κάτι ἔχουμε παρερνηνεύση, εὐχαρίστως καὶ δημοσίως ἐπανατοποθετούμεθα, διορθώνοντας τὶς ὁποῖες πλᾶνες μας.
Πρὸς τοῦτον λοιπὸν ἀρνούμεθα γενικῶς χαρακτηρισμούς, ἔνθεν κακεῖθεν, ποὺ προσπαθοῦν νὰ μᾶς τοποθετήσουν σὲ κάποια ἰδεοληπτικὴ μηχανή. Ἤμασταν, εἴμαστε καὶ παραμένουμε ἑστιασμένοι μόνον στὴν ἀλήθεια. Ἐὰν αὐτὸ ξεβολεύῃ κάποιους, εἶναι ἀποκλειστικῶς δικό τους πρόβλημα καὶ μόνοι τους πρέπει νὰ τὸ ἐπιλύσουν. Ἐὰν ἐπὶ πλέον ἀρέσκονται στὸ νὰ μᾶς χαρακτηρίζουν ὡς …κάτι, καλῶς τὸ κάνουν, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἔχῃ βαρύτητα ὁ λόγος τους, καλὸ εἶναι καὶ νὰ τὸν ἀποδεικνύουν μὲ ἀποδείξεις κι ὄχι μὲ κραυγές.
Ὅσο γιὰ τοὺς ὁπαδούς τους καὶ τοὺς χειροκροτητές τους, δὲν ἔχω νὰ πῶ πολλά, παρὰ μόνον τὸ πασιφανές: εἰς ὑγείαν τῶν κορόιδων.

Αὐτὰ ὅμως, ποὺ ἐμεῖς, μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν σελίδα ὑπηρετοῦμε, καιρὸς εἶναι νὰ ἀντιληφθοῦμε πὼς πρέπει νὰ γίνουν κοινὸς τόπος ὅλων μας. Εἶναι ἀπολύτως ἀδιάφορον τὸ ἐὰν ἐγὼ ἔχω δίκαιον ἢ ἐὰν τὸ δίκαιον τὸ ἔχῃς ἐσύ. Τὸ Ἀναγκαῖον πλέον εἶναι νὰ ἐπικρατήσῃ τὸ «δίκαιον τῆς Ἀνάγκης». Καὶ τὸ «δίκαιον τῆς Ἀνάγκης» ἐπιτάσσει, ἐδῶ καὶ καιρό, νὰ ἀπαλλαγοῦμε πλήρως ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἐμμονές μας, ἑστιάζοντας μόνον στὸ νὰ ὑπηρετήσουμε, ἅπαντες, τὴν ἀλήθεια, πρὸς ὄφελος ὅλων μας. Οἱ ἰδεολογίες μᾶς τελείωσαν, οἱ ἰδεοληψίες μᾶς κατέστρεψαν καὶ οἱ ὑπὲρ τοῦ δέοντος κοινωνικὲς ὑποδιαιρέσεις μᾶς διέλυσαν. Ἐὰν ἐξακολουθήσουμε ἔτσι ὄπως μᾶς ἔμαθαν, ἔχουμε διασφαλισμένο τὸ κλειδὶ τῆς …Κολάσεως. Ἐὰν ἀρνηθοῦμε ὅμως, ἀκόμη καὶ τώρα, τὶς ἀγκυλώσεις μας, ὅσο κι ἐὰν ξεβολευόμεθα, ἔχουμε σαφεῖς πιθανότητες ἐπιβιώσεως. Ἐμεῖς κρατᾶμε καὶ τὸ μαχαίρι καὶ τὸ …πεπόνι!!!

Φιλονόη

* Αὐτὸ τονίζεται ὄχι γιὰ τὰ …εὔσημα, ἀλλὰ γιὰ νὰ τονισθῇ πὼς κάτι διάφοροι, ὄνομα καὶ μὴ …χωριό, ἔσπευσαν νὰ μὲ στιγματίσουν μὲ τὰ χειρότερα.

(Visited 207 times, 12 visits today)




One thought on “Ὥρα μας νὰ παύσουμε τὸ «διαίρει καὶ βασίλευε»…

  1. Φιλονόη, μία ἐπισήμανση – γιὰ ἐπίρρωση τῶν ὅσων ἀναπτύσσεις: Ὁ Μίκης Θεοδωράκης ἡμιεπισήμως ἔχει παραδεχτῆ τὸ ὅτι ἦταν “ἄνθρωπος [τὸ λέω πολὺ μαλακὰ] τῶν ἀμερικανῶν”. Τί συζητᾶμε τώρα;
    Ὅσο γιὰ τὸν Καραμπελιά, ἦταν ὁ κολλητὸς τοῦ Ράπτη, ὁ ὁποῖος Ράπτης εἶχε διαδεχτῆ τὸν Τρότσκυ στὴν ἡγεσία τῆς 4ης Διεθνοῦς.
    Ἔχει λογικὴ πιὰ λογικὴ νὰ γίνεται συζήτηση γιὰ αὐτὰ τὰ θέματα/πρόσωπα;

Leave a Reply