Στάλαξε βαρύς ὁ ἦχος τοῦ πολέμου
στὴ μουγγὴ φύση
καὶ στὴν ψυχὴ κατέβηκε
ἡ μελαγχολία πικρή.
Ἐξόριστος αὐτὸς ὁ τόπος
ἀπὸ τὴν εἰρήνη.
Συνέχεια
Στάλαξε βαρύς ὁ ἦχος τοῦ πολέμου
στὴ μουγγὴ φύση
καὶ στὴν ψυχὴ κατέβηκε
ἡ μελαγχολία πικρή.
Ἐξόριστος αὐτὸς ὁ τόπος
ἀπὸ τὴν εἰρήνη.
Συνέχεια
Τίποτε δὲν εἶναι ἀδύνατον.
Τὰ δυνατὰ ἀπὸ τὰ ἀδύνατα τὰ ξεχωρίζει μία ψιλὴ ψιλὴ γραμμή. Μὰ εἴμαστε τόσο κολλημένοι κάτω στὰ εὔκολα, τόσο μουδιασμένοι ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ πηδήξουμε ἀπὸ ἐπάνω ἀπὸ τὴν ψιλὴ γραμμή.
Ἴων Δραγούμης ,
«Μαρτύρων καὶ Ἡρώων αἷμα».
Συνέχεια
Ἡ Ἐγνατία Ὁδός ἀκολουθῶντας μετὰ τὴν Ἀμφίπολη τοὺς βορείους πρόποδες τοῦ Παγγαίου, μὲ κατεύθυνση τοὺς Φιλίππους, διέσχιζε τὴν περιοχὴ τοῦ ἀκμαίου ἀρχαίου οἰκισμοῦ Καλαμπακίου. Ἡ περίφημη αὐτὴ ρωμαϊκὴ ὁδὸς «Via Egnatia», μεγάλη καὶ λιθόστρωτη συνέδεε τὴν Ρώμη μὲ τὴν Κωνσταντινούπολη, καὶ ἦταν ἔργο τοῦ Ρωμαίου ἀνθύπατου Γναίου Ἐγνατίου στὰ τέλη τοῦ 2ου αἰ. π.Χ.
Ἡ Ἐγνατία Ὀδὸς δὲν ὑπῆρξε – βεβαίως – ὁ πρῶτος δρόμος, ὁ ὁποῖος διαμορφώθηκε στὴν περιοχή. Ὁ Θουκυδίδης μνημονεύει ὁδὸ ἀπὸ τὸ Βυζάντιο, μέσῳ τῆς Θράκης καὶ τῆς Μακεδονίας, γιὰ τὴ Θέρμη καὶ ἀπὸ ἐκεῖ γιὰ τὸ ἰλλυρικὸ Δυρράχιο.
Στὴν εἰκόνα βλέπουμε μαρμάρινη ἐνεπίγραφη ἀμφίγραφο στήλη. Εὑρέθη στὸ Καλαμπάκι.
Συνέχεια
Τὰ πρῶτα κίτρινα φύλλα ἀναδεύονται
φέρνοντας ἂρωμα φθινοπώρου
Καὶ εἶναι αὐτὴ ἡ προσμονὴ
ποὺ πλανιέται καὶ ὑπόσχεται.
Συνέχεια
Ὄλυμπος, 1900… καὶ τὸ βλέμμα τοῦ θνητοῦ χαϊδεύει τὰ πλάγια καὶ ἀγκαλιάζει τὶς θεϊκὲς καὶ ἀπάτητες ἀκόμα κορφές. 
Συνέχεια