Φωτογραφία τραβηγμένη ἀπὸ τὸν Edward S. Curtis, τὸ 1905.
Εἰκονίζεται ὁ Red Hawk τῆς φυλῆς Oglala Sioux.. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Θυμᾶσαι;
Θυμάσαι; Έλεγες ότι θα στεριώσεις σ’ αυτή την χώρα. Έκανες τα πάντα για να στεριώσεις. Μέχρι και το πατρικό του παππού σου στήριξες για να έχουν μεγαλύτερο βάθος οι ρίζες σου. Θυμάσαι; Ξεκίνησες την δουλειά σου και έλεγες θα την κάνεις μεγαλύτερη, θα μεγαλουργήσεις στον χώρο σου. Έβλεπες τα χωράφια που έσφυζαν από εργάτες, αγρότες και έλεγες έχει μέλλον αυτή η χώρα. Οι βιοτεχνίες έπαιρναν νέο προσωπικό και από αυτό έβγαιναν καινούργιοι βιοτέχνες με δικές τους δουλειές. Φεύγοντας για σπουδές ήξερες ότι θα γυρίσεις πίσω για να δημιουργήσεις. Ξεκίνησες κι εκεί κάπου στα μισά άρχισες να βλέπεις παραταγμένες κλούβες με πορτοκάλια να οδηγούνται στην χωματερή. Στοιβαγμένους τόνους βαμβάκι να σαπίζουν μέσα στην βροχή. Συνέχεια
Ἡ ἀξιοπρέπεια ἔχασε τὸν …δρόμο της!!!
Καὶ ΔΕΝ θὰ μᾶς ξανὰ ἐπισκεφθῆ.
Ὄχι στὰ καθ΄ ἡμᾶς φυσικά… Ἐμεῖς, οἱ …χαχόλοι, καὶ ἀξιοπρέπεια ἔχουμε καὶ ἦθος καὶ λόγο τιμῆς.
Στὰ κουδουνισμένα ἀναφέρομαι… Συνέχεια
Ἄλλοθι ἤ …«ἡρωΐκή ἔξοδος»;
αὐτό ἤθελαν τά ἀφεντικά σου ΚΑΡΙΟΛΗ;
νά πετάξῃς ἔξω ὅ,τι σοῦ χαλάει τήν σούπα καί νά κάνῃς παιχνίδι μόνος σου; Συνέχεια
Πάει κι ὁ Τσίπρας;
Χάσαμε τήν πρωθυπουργάρα μας;
Καί τί θά κάνουμε δίχως του τώρα πιά;
Νά φοβηθοῦμε ἤ νά χαροῦμε;
Αὐτὸ ποὺ μοῦ ἔμεινε ἀπὸ ὅλο αὐτὸ τὸ θεατρικὸ παραλήρημα εἶναι τὸ πόσο κακὸς ἠθοποιὸς εἶναι ὁ ἐν λόγῳ κουδουνισμένος.
Ἔχω ἀκούσει, δεῖ, παρατηρήσει δεκάδες πολιτικούς, Ὅλοι, ἄλλος λιγότερο κι ἄλλος περισότερο κάπως τὸ …παίζουν, ὥςτὲ νὰ μὴν φαίνονται στὸ κοινό τους τόσο «δῆθεν» καὶ ψεύτικοι.
Ὁ Τσίπρας οὔτε κἄν αὐτὸ μποροῦσε… Συνέχεια
Μετανάστες καὶ Πρόσφυγες…
Δύο λέξεις γνωστὲς σὲ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες. Δύο λέξεις ἴδιες ἀλλὰ καὶ τοσο διαφορετικές. Δύο λέξεις γεμάτες δάκρυα, πόνο κι αἷμα.
Σήμερα ἦλθα πιὸ κοντὰ σὲ ἐκείνα ποὺ μολογούσαν οἱ παλαιοὶ καὶ διαβάζαμε στὰ βιβλία. Πέρασα μίαν ἡμέρα μὲ τὸν γηραιότερα καὶ μὲ τὸν νεώτερο πρόσφυγα ἀπὸ τὸ Κομπάνι τῆς Συρίας.
Δύο διαφορετικὲς ἱστορίες μὲ τὴν ἰδίαν ἀφετηρία.
Ὁ μικρὸς γεννήθηκε στὶς 5 Αὐγούστου στὸν ἀφρὸ τοῦ κύματος, στὴν Κάλυμνο. Τυχερὸς μέσα στὴν ἀτυχία του καὶ φασκιωμένος τὴν Μοίρα του τραβᾶ γιὰ τὴν ζωὴ ποὺ ξημερώνει, ἔστῶ καὶ μὲ κακοκαιρία…
Μουχαμᾶτ 75 ἐτῶν
Σκοτώθηκε ἡ γυναῖκα του ἀπὸ τὴν τουρκικὴ ἀεροπορία κι ἔφυγε πρόσφυγας στὸ ἄγνωστο, ψάχνοντας γιὰ τὰ παιδιά του κάπου στὴν Εὐρώπη…
Στὸ καράβι ἀπὸ τὴν Κῶ γιὰ τὸν Πειραιᾶ τοῦ ἔκλεψαν τὶς οἰκονομίες ! Συνέχεια ἐρωτᾶ τὸν θεό του, κλαίγοντας, τί ἔφταιξε καὶ τὸν κυνηγᾶ ἔτσι…
Δὲν εἴμαστε λαθρομετανάστες, μοῦ λέει ὁ μεταφραστής, πρόσφυγες εἴμαστε κυνηγημένοι ἀπὸ τοὺς τζιχαντιστὲς καὶ τοὺς Τούρκους.
Στὸν τόπο μας ἤμασταν νοικοκυραῖοι, συμπληρώνει μὲ ἔμφαση…..
Κάτι μοῦ θυμίζει αὐτό… Κι ἐπειδὴ ὁ ἄνθρωπος οὐδέποτε εἶναι λαθραῖος, ἂς δείξουμε ὅτι θυμούμεθα τὴν ἱστορία μας. Μὴ τὰ βάζουμε ὅλα σὲ ἕνα τσουβάλι, γιατί, ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, εἴμαστε ἄνθρωποι.
Καληνύκτα.
Ἀγγελόπουλος Περικλῆς