Οἱ περιπέτειες τοῦ Ἔθνους, ἐὰν τὶς δῇς μὲ ψυχρὸ μάτι, δὲν εἶναι κάτι ἄλλο παρὰ δυστυχίες ὀφειλόμενες στὸν ἐξωτερικὸ παράγοντα, ποὺ ἐνεργεῖ κατὰ τέτοιον τρόπο, ὡστὲ μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια νὰ συμβοῦν δύο τινά: ἡ δυστυχία νὰ στρέψῃ τὰ ἐνδιαφέροντα τοῦ λαοῦ πρὸς τὰ ἀπολύτως βιοποριστικὰ καί, ἀκολούθως, ἐὰν κάπως λύσουμε τὰ βιοποριστικά μας – μὲ ξένη βοήθεια φυσικά καὶ …ἐπίτηδες – νὰ πέσουμε μὲ τὰ μοῦτρα στὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ μέχρις ὅτου χρεωκοπήσουμε καὶ πάλι, ἀπὸ τὴν ἀρχή. Ἐνᾦ τὴν ἰδίαν ὥρα, ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια, χωρὶς διακοπές, ἄλλοι νέμονται τὰ μυστικά μας! Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Βιομηχανία συστηματικῆς ἀρχαιοκαπηλείας
Ἑταιρεία ἀρχαιοκαπήλων Dilettanti
Ἡ ἑταιρεία τῶν (Dilettanti) ἐρασιτεχνῶν, μία ἀπὸ τὶς πολλὲς λέσχες τῆς βρεταννικῆς ἀριστοκρατίας, ἱδρύθη τὸ 1734 μὲ σκοπὸ τὴν ἐπαφὴ τῶν μελῶν της, ποὺ εἶχαν ἰδιαιτέρα κλίση κι ἀγάπη γιὰ τὶς τέχνες. Ἰδιαίτερα, μετὰ τὰ ταξείδια στὴν Ἰταλία, τὰ μετέπειτα μέλη τῆς ἑταιρείας ἠθέλησαν, ὅπως γράφουν σὲ εἰσαγωγικὸ σημείωμα ἐκδόσεώς τους, νὰ ἔχουν καὶ «στὴν πατρίδα τους μία γεύση ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἀντικείμενα», δῆλαδὴ νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα ἐνασχολήσεως μὲ τὴν ἀρχαία ἑλληνορωμαϊκὴ τέχνη. Συνέχεια
Ὥρα σοβαρῶν ἀντιδράσεων γιά τούς ἐνστόλους;
Δήλωσις ἐκπροσώπου ἀξιωματικῶν ΕΛΑΣ στὸν Αὐτιά: «εἴμαστε ἀναγκασμένοι νὰ προσφύγουμε στὰ εὐρωπαϊκὰ δικαστήρια καὶ νὰ καταγγείλουμε τὴν Κυβέρνηση ὅτι δέν συμμορφώνεται μὲ τὶς τελεσίδικες δικαστικὲς ἀποφάσεις, οἱ ὁποῖες διατάσσουν νὰ ἐπιστρέψουμε στὸ μισθολογικὸ καθεστὼς τοῦ 2012». Συνέχεια
Βρὲ τὸν Ἠλία…
Τσαμπουκᾶς…. Κι ἀνδράκι… Καὶ δὲν σηκώνει στὸ σπαθί του οὔτε …κουνοῦπι…
Καὶ πολὺ καλὰ κάνει, ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε… Διότι δὲν γίνεται νὰ σὲ φτύνῃ ἕνας δένδιας κι ἐσὺ νὰ μὴν ἀντιδρᾷς.
Λογικὸν καὶ δίκαιον εἶναι…
Καὶ δὲν συμμερίζομαι τὰ ὅσα σκέπτεται ὁ Μπαρμπανῖκος…
Δημιουργώντας …«κακούς»!!!
Διάβαζα κάπου ὅτι ἕνας άπὸ τοὺς συχνοτέρους τηλεοπτικοὺς μαϊντανοὺς – βουλευτές, ἐξ οὖ καὶ ἀπὸ τοὺς δημοφιλεστέρους-, ὁ Ἄδωνις Γεωργιάδης, ἐρώτησε σὲ ἕνα πάνελ, ἐπιδεικτικῶς κι ἐπιθετικῶς, τὸν πρόεδρο τῆς ΟΛΜΕ, πόσα χρόνια ἔχει νὰ μπῇ σὲ τάξη καὶ νὰ διδάξῃ. Ἕξι, ἀπήντησε ὁ τελευταῖος καὶ ἡ συζήτησις, – μᾶς λέει τὸ καλὸ εἰδησεογραφικὸ μέσο-, ἐξετράπη μετὰ τὴν ἀποκάλυψη τῆς προκλητικῆς καὶ φρικτῆς ἀληθείας.
Συνέχεια
Κουβαλώντας ὅ,τι πολυτιμότερο…
Περπατοῦσε ἀργά
Συνεχῶς κρυβόταν καὶ σταματοῦσε συχνά.
Δὲν μποροῦσα νὰ καταλάβω: τί εἶναι αὐτό τό τόσο πολύτιμο πού κουβαλᾶ καί δέν πτοεῖτε ἀπό τήν παρουσία μου ἀλλά συνεχίζει νά τόν κρατᾶ στό στόμα, αὐτόν τόν μεγάλο καφέ σβόλο καί νά προχωρᾷ; Συνέχεια