Ὅταν εἴμαστε ἀναποφάσιστοι μπροστὰ στὸ σταυροδρόμι, λογικὴ ἤ συναίσθημα, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ νοητική μας θέση εἶναι διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν συναισθηματική μας θέση. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Λίγο λίγο, κάποιαν στιγμή, θὰ σηκωθοῦμε…
Ὄχι παρακαλῶντας… Ὄχι ἐλπίζοντας… Ὄχι στηριζόμενοι σὲ ἄλλους…
Μόνοι μας… Μὲ τὶς δυνάμεις μας… Μὲ τὶς ἀντοχές μας… 
Συνέχεια
Βαραίνουν (διαρκῶς) οἱ ἁλυσίδες μας;
Λογικὸ φαίνεται νὰ μᾶς συμβαίνῃ κάτι τέτοιο, ὅσο ὁδεύουμε πρὸς τὸ πέρας τῶν δεινῶν μας. Μά, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ ἀδυνατοῦμε νὰ διακρίνουμε …φῶς, κάπου στὴν διαδρομὴ ποὺ εἰσήλθαμε, καταλήγουμε νὰ ἀπελπιζόμεθα.
Μά χρειάζεται ἤ ὄχι; Συνέχεια
Δὲν ἔχει χαθεῖ κάτι ἀπὸ τὴν Ὀμορφιά…
Καλημέρα!!!!
Μὲ Ἀγάπη, Ὀμορφιά, Φῶς καὶ Θαύματα!!! Συνέχεια
Γνωρίζουμε ὅλοι, ἀλλά…
Ἀρνούμεθα νὰ ἀποφασίσουμε καὶ κατ’ ἐπέκτασιν νὰ δράσουμε ὅπως μᾶς πρέπει γιὰ νὰ ἐξέλθουμε τῶν τελμάτων μας. Τὸ νὰ δροῦν καὶ νὰ ἀντιδροῦν ἐλάχιστοι δὲν συνιστᾶ κοινωνικὸ φαινόμενον ἀναγκαῖο καὶ ἱκανὸ γιὰ νὰ ἀλλάξουν τὰ γενικότερα δεδομένα, παρὰ μόνον μορφὴ ἐξαιρέσεως, ποὺ ἐπιβεβαιώνει κανόνες. Καί, οἱ κανόνες, τελικῶς σήμερα δηλώνουν πὼς ἡ στασιμότης, τὸ βόλεμα καὶ ἡ ἀναβλητικότης χαρακτηρίζουν τὴν κοινωνία μας. Συνέχεια
Ὅλοι ἐναντίον ὅλων λοιπόν;
Κάπου διάβασα, πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, μίαν ἀνάλυσιν γιὰ τὰ ἀκραῖα κοινωνικὰ φαινόμενα , ποὺ τείνουν νὰ ἐκδηλωθοῦν.
Ἀνησυχητικόν, σκέφθηκα.
Παραλλήλως διαπιστώνω καθημερινῶς ἐντάσεις, ὀργή, θυμό…
Ἀνησυχητικόν, σκέπτομαι, καθημερινῶς. Συνέχεια