Τίποτα δὲν ξεχνιέται.
Τίποτα δὲν χάνεται.
Τίποτα δὲν ἀπέχει τοῦ δικαιώματος τῆς μνήμης….
Ἡ Φύσις πάντα θυμᾶται καὶ πάντα ἐπανέρχεται, ὅταν ἀπαιτεῖται, γιὰ νὰ ἐπισύρῃ τὴν Νέμεσι… Ἤ τὴν ἐπιβράβευσι… Ἀναλόγως τῆς Ἀνάγκης…
Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Λίγο σπρώξιμο θέλει…
Ἕνα χεράκι βοηθείας καλοί συνάνθρωποι;
Γρήγορα μόνον…
Περιμένει ὁ ἐπόμενος στὴν σειρά..
Κι ἔχει μίαν οὐρὰ ἀπὸ πίσω…
Ἄ πὰ πὰ πά…
Οἱ φαῦλοι κύκλοι τῆς ὑποτιθεμένου διαλεκτικῆς.
Διαλεκτική. Διάλογος. Ἐπικοινωνία.
Χμμμ….
Δὲν πιστεύω πὼς σήμερα διαθέτουμε τὴν ἱκανότητα τῆς ἐπικοινωνίας. Κάπου στὴν πορεία μας τὴν χάσαμε.
Κατὰ τὴν κρίσι μου πάντα, τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα ποὺ ὀφείλουμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε, εἶναι ὁ ἐπαναπροσδιορισμὸς τῶν ἐννοιῶν, σὲ ἄλλην βάσι. Δῆλα δὴ αὐτὸ ποὺ ὀφείλουμε στοὺς ἑαυτούς μας, στὶς κοινωνίες μας καὶ στὰ παιδιά μας, εἶναι ἡ ἐπίσκεψις ὀνομάτων.
Συνέχεια
Ἡ ἄρνησις τοῦ Κανάρη στὴν πρόσθετο σύνταξι.
Μιλᾶμε γιὰ τὸν Κανάρη, τὸν μπουρλοτιέρη, τὸν ἥρωα τῆς ἐπαναστάσεως.
Δὲν συζητᾶμε γιὰ ἠλιθίους, ξελιγωμένους, ἀναξιοπρεπεῖς, ἀνθέλληνες, ξεπουλημένους καὶ σιχαμερούς.
Μιλᾶμε γιὰ ἀνθρώπους ποὺ εἶχαν συνείδησιν καὶ τῶν καταστάσεων καὶ τῶν ὑποδομῶν. Ὄχι γιὰ κουδουνισμένους, μαστουρωμένους ἀπὸ τὴν ἐξουσία κι ἀπὸ ὁ,τιδήποτε ἄλλο.
Συνέχεια
Ἡ ἐαρινὴ ἐπίθεσις.
Κάποτε αὐτὸς ὁ τόπος, πρὶν καταλήξῃ νὰ λέγεται Ἑλλαδοκαφριστάν, διατηροῦσε ὑψηλὴ συνειδητότητα τῆς εὐθύνης του. Ἄνθρωποι, σὲ κάθε βαθμίδα τῆς διοικήσεως, ἀπὸ τὴν ἁπλὸ στρατιώτη ἔως τὸν ἀρχιστράτηγο, πολεμοῦσαν καὶ νικοῦσαν στὰ χιονισμένα βουνὰ τῆς Ἀλβανίας τὸν φασίστα δικτάτορα καὶ τὶς ὀρδές του.
Μαζὺ μὲ αὐτὸν πολεμοῦσαν τὸν Ἀλβανό, ποὺ ἀνεθάρρησε μὲ τὸν ὄγκο τῶν στρατευμάτων τῆς Ἰταλίας καὶ προετοιμαζόταν νὰ πολεμήσῃ τὴν ἄλλην πολεμικὴ μηχανὴ τῶν ναζί.
Συνέχεια
Νά τά πῶ …Ἐλγίνεια Μάρμαρα;
Εδώ στο ετεροχρονισμένο παρόν που βρισκόμαστε αναγνώστη μου, δηλαδή που εγώ γράφω τώρα και εσύ θα διαβάσεις αργότερα, αναφερόμενος στα κλεμμένα μάρμαρα, δεν πρόκειται να πιάσουμε τα τύμπανα της «δικαιοσύνης» και να αφιονιστούμε πάνω στις ρούγες του «συμφέροντος» που πορεύεται συνήθως η σκέψη μας. Ας τα αφήσουμε τούτα για τα «δάκτυλα» που επαίρονται και δείχνουν τα «σπουδαία» κερδίζοντας μπόι από την δράση τους αυτή.
Τι να σημαίνει τούτο;
Σημαίνει πως έχω σιχαθεί να μιλούν για τον πολιτισμό και πιο ειδικά επάνω στο θέμα που θα αναπτύξουμε, άνθρωποι της πολιτικής σκηνής και των ζεστών καθισμάτων της διανόησης, αδυνατώντας συνήθως να πλησιάσουν στην ουσία του προβλήματος.
Ο πολιτισμός μας έχει ένα χαρακτηριστικό, που είναι και το βασικό του ελάττωμα. Μπορεί και βλέπει το σύμπτωμα, όμως αδυνατεί να μπει στη δομή της ίδιας της σκέψης του, και να εντοπίσει την γενεσιουργό αιτία της κατάντιας του.