Μὲ αὐτὰ καὶ μὲ ἐκεῖνα ξεχάσαμε τὴν Ἄνοιξι…
Αὐτὸ τὸ ἄνοιγμα στὸ φῶς, στὸν Ἥλιο μας…
Αὐτὴ ἡ ἀλλαγὴ τοῦ ὡραρίου, τὸ ἄνοιγμα τοῦ καιροῦ, τὸ περισσότερο φῶς στὴν ζωή μας…
Ἀνοίγουμε κι ἐμεῖς μαζύ της…
Δὲν χρειάζεται νὰ κουβαλᾶμε τὴν βροχὴ μέσα μας…
Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Γρηγόρης Αὐξεντίου. Ὁ σταυραετός τοῦ Μαχαιρᾶ
Γρηγόρης Αυξεντίου: Ήρωας του ελληνοκυπριακού αγώνα κατά των άγγλων δυναστών στη μεγαλόνησο.
Γεννήθηκε στο χωριό Λύση Αμμοχώστου στις 22 Φεβρουαρίου 1928. Με την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο μετέβη στην Ελλάδα για να σπουδάσει στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Μπήκε τελικά στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών και παράλληλα μελετούσε για να εγγραφεί στη Φιλοσοφική. Υπηρέτησε στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως Ανθυπολοχαγός πεζικού και μετά επέστρεψε στην Κύπρο, όπου εργάστηκε ως οδηγός ταξί.
Στις 20 Ιανουαρίου 1955 έγινε η πρώτη συνάντηση του Αυξεντίου με τον Γεώργιο Διγενή – Γρίβα, που ήταν αρχηγός της Ε.Ο.Κ.Α. (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) και μπήκε στον αγώνα κατά των Άγγλων. Την άνοιξη του ιδίου χρόνου συμμετείχε στις επιθέσεις κατά της Ηλεκτρικής Εταιρείας και του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Λευκωσίας.
Πολύ γρήγορα διακρίθηκε για τις Συνέχεια
Ἀπό ποῦ κατάγεται τό Ἰσραήλ;
Τώρα φταίω ἐγώ ἤ τό στοιχειό;
Μπιλντεμπέργκιοι σήμερα. Καὶ τὶ Μπιλντεμπέργκιοι…
Μωρέ ἔχετε καταλάβει πώς μπλέξαμε τήν βούρτσα μέ τήν π@@τσα;
Μωρέ μέ τέτοιες ἀσυναρτησίες ποῦ πᾶμε; Νά εὕρουμε τήν ταὐτότητά μας;
Ἄν τε καλά, γιὰ σήμερα σᾶς ἀφήνω χωρὶς πολλὰ σοικτήρια…
Συνέχεια
Σὲ αὐτὲς τὶς μηχανὲς βασίζεται ὅλος ὁ πολιτισμός μας!!!
Τὸ ὅ,τι ἡ ἐπιστημονικὴ ἀντίληψις τῶν παππούδων μας ἦταν τέτοια, ποὺ ἔθεσε τὶς βάσεις σὲ κάθε ἐπιστήμη, εἶναι κοινῶς ἀποδεκτόν. Ἀκόμη κι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ τρέφουν ἐμπάθεια γιὰ κάθε τι ἑλληνικό.
Τὸ ὅ,τι χάσαμε τὴν σύνδεσιν τῶν τότε ἐπιτευγμάτων μὲ τὸ τώρα, μέσῳ τοῦ σκοταδιστικοῦ μεσαίωνος, εἶναι ἐπίσης μία πραγματικότης ποὺ δὲν ἀλλάζει.
Τὸ ὅ,τι ὑπάρχουν ὅμως ἀκόμη ἐραστὲς τῶν ἐπιστημῶν, τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι κάτι ποὺ συχνὰ πυκνὰ σκιάζεται ὡς πληροφορία, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ φαίνονται τὰ ἔργα τους καὶ ἡ δράσις τους ὡς κάτι γραφικό. Ἤ ἀκόμη κι ἐκτὸς πραγματικότητος.
Συνέχεια
Ἡ μίμησις τοῦ φυσικοῦ ῥυθμοῦ.
Ἡ λειτουργία τῶν Μυστηρίων εἶναι, κατ’ οὐσίαν, μία συμβολικὴ – ἀποκαλυπτικὴ ἀναπαράστασις τῶν μυστηρίων τῆς φύσεως, γι’ αὐτὸ καὶ τὰ Τυπικὰ ἀκολουθοῦν τίς ἴδιες ἐξελικτικὲς διαδικασίες τοῦ ρυθμοῦ τοῦ φυσικοῦ κόσμου.
Προεξάρχουσα ἀναφορὰ ἀποτελεῖ ἡ γεώργησις, καθ’ ὅ,τι, κατὰ μία συμβολικὴ προσέγγισις, τὰ Μυστήρια προσδίδουν «καρποὺς» ὑπὲρ ἄνω τῶν συνήθων φυσικῶν δεδομένων στὴν διάνοια, ἔτσι ὅπως ἀκριβῶς καὶ ἡ καλλιέργεια τῆς γῆς προσαυξάνει τὴν σοδειά. Συνέχεια
Γιὰ τὴν Ἐλευθερία καὶ τὴν πορεία πρὸς τὸν Ἥλιο.
Ἡ ἐλευθερία τῶν ἀνθρώπων μέσα στὸν κοινωνικὸ χῶρο δεσμεύεται ἀπὸ τὴν παρουσία τῶν ἄλλων.
Αὐτὸ σημαίνει ὅτι τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης συνυπάρχει στὸν ἐλεύθερο ἄνθρωπο καὶ ταυτόχρονα τὸν ἀκολουθεῖ ἡ ἐνοχή, ἂν ἡ ἐλευθερία του ἀντιστρατεύεται στὸ νόημα τῆς συνυπάρξεως.
Ἡ ἐλευθερία δὲν εἶναι μόνο βίωμα τοῦ μοναχικοῦ πνεύματος, ἀλλὰ ἐκδήλωσις καὶ τρόπος ζωῆς, ποὺ σημαίνει πὼς ἡ ἐλευθερία καταξιώνεται στὴν πράξι. Ὁ ἐλεύθερος ἄνθρωπος εἶναι, ἐπάνω ἀπ’ ὅλα, ἄνθρωπος τῆς δράσεως. Συνέχεια