Ὑδάτινες σταγόνες…

Περισσότερο από 70% του ανθρώπινου σώματος αποτελείται από νερό.
Για εννέα ολόκληρους μήνες πριν γεννηθούμε σε αυτή την “Πραγματικότητα”, κολυμπάμε σαν έμβρυα σε νερό.
Χωρίς νερό δεν έχουμε δυνατότητα να επιβιώσουμε παραπάνω από λίγες ημέρες.
Το Νερό είναι η ΖΩΗ μας ολάκερη.

Και όμως …
Μία μικρή ψιχάλα βροχής στέλνει τον κόσμο τρέχοντας κάτω από μπαλκόνια, κάτω από ομπρέλες, κάτω από κουκούλες … οπουδήποτε θα μπορούσε να αποφύγει το άγγιγμα των σταγόνων της Ζωής.
Συνέχεια

Ἡ σπηλιὰ τοῦ Ἄδου.

 Ἔχουμε πεῖ, ἐτούτη ἡ Γῆ, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, κατοικεῖτο ἀδιαλείπτως. Κάθε σπιθαμὴ χώματος ποὺ πατοῦμε ἔχει ἀκόμη πάρα πολλὰ μυστικὰ νὰ φανερώσῃ. Ἐὰν φυσικὰ ἀποφασίσῃ νὰ τὰ φανερώσῃ κάποτε.

Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα. Ὡς κοινωνίες ἀκόμη δὲν εἴμαστε ἔτοιμες νὰ ἀναγνώσουμε στὰ εὐρήματα ὅλην τὴν γνώσι καὶ νὰ ὠθήσουμε τὴν Ἀνθρωπότητα νὰ πορευθῇ καλλίτερα. 

Συνέχεια

Οἱ γυναῖκες στὸν Μακεδονικὸ Ἀγώνα.

 

 Γυναῖκες, οἱ ἀφανεῖς ἡρωΐδες.
Αὐτὲς ποὺ στὸ μέτωπο κουβαλοῦσαν ἀπὸ τροφὴ ἔως πολεμοφόδια.
Αὐτὲς ποὺ στὴν εἰρήνη μεγάλωνων Ἀνθρώπους γιὰ νὰ δουλέψουν τὴν Γῆ καὶ νὰ τὴν καρπίσουν.
Αὐτὲς ποὺ δὲν ἐδειλίασαν κάτω  ἀπὸ τὴν μπότα κανενὸς κατακτητοῦ.
Γυναῖκες Μακεδονίτισσες σήμερα. 
Φιλόπτωχος Ἀδελφότης κυριῶν Βεροίας. 
Συνέχεια

Μία μάσκα…

Λένε πως μια μάσκα κρύβει το Αληθινό σου πρόσωπο.
Λάθος … μια μάσκα σε κάνει να δείχνεις το Αληθινό σου πρόσωπο.
Η μάσκα κρύβει το πρόσωπο από την θέα …
μα το αναδεικνύει μέσα από τις Πράξεις.

Συνέχεια

Γῆν τε καὶ ὕδωρ.

 

Κάποτε ἔφθασαν κάποιοι ἄλλοι ὑποψήφιοι κατακτητὲς γιὰ νὰ ζητήσουν γῆ τε καὶ ὕδωρ.
Τότε, λίγο διαφορετικὰ ἀπὸ τὸ τώρα, ὅλοι οἱ ἐλεύθεροι Ἄνθρωποι αὐτοῦ τοῦ τόπου, ἀντέδρασαν καὶ «ἐπλήρωσαν» καταλλήλως τοὺς θρασεῖς πρέσβεις. 

Σήμερα ὁ τρόπος ἄλλαξε. 
Σήμερα δὲν στέλνουν πρέσβεις, στέλνουν τραπεζῖτες κι ἀπὸ πίσω στέλνουν τρόικες καὶ ΔΝΤ καὶ εὐρωπΕϊκὲς ἐπιτροπὲς ἐλέγχου. Τὸν ἴδιον πόθο εἶχαν καὶ τότε, τὸν ἴδιον ἔχουν καὶ σήμερα. Μὲ μία διαφορά…
Συνέχεια

Πόντιες.

Οι γυναίκες κάνανε τον πόνο δύναμη και βάλθηκαν να συγυρίζουν. Να βολέψουν την οικογένειά τους σε μια κόχη. Η πρώτη τους δουλειά να στουμπώσουν με παλιόχαρτα και κουρέλια τις τρύπες στα σανίδια. Να μην μπαινοβγαίνουν ο αγέρας, οι σκόνες, τα ποντίκια, οι σκορπιοί, τα μαμούνια.»
«… Εδώ κατέβασαν το ανθρωπομάνι από το Βατούμ.
Άλογα τουμπανιασμένα κείτονταν χάμω. Πρασινισμένα βαλτονέρια στους χωματόλακκους, όπου κουνούπια Συνέχεια