Ὀνήσιλος ὁ Σαλαμίνιος.

Ἄλλος ἕνας Ἕλλην …«ἀνύπαρκτος»!
Γράφει ὁ Αἴας.

Ὄχι ὅμως μόνον ξεχασμένος. Δολοφονημένος ἀπὸ προδοσία!!!

Σαράκι κι αὐτό ὅμως… Ἀπέραντο!
Τὸν Αἴαντα ὅμως τὸν εὐχαριστοῦμε γιὰ τὰ ἐξαιρετικά του ἀφιερώματα. 

Φιλονόη.

Στην Ιωνική γη καίει η φωτιά της επανάστασης κατά της Περσικής τυραννίας. Οι Ίωνες μαζί με τους Αθηναίους καίνε τις Σάρδεις, την πρωτεύουσα της σατραπείας που πήρε φωτιά σαν ένας τεράστιος πυρσός, μιας και όλη η πόλη ήταν ξύλινη. Καθώς τα ερείπια των Σάρδεων καπνίζουν, οι Πέρσες στέκουν άπραγοι και σαστισμένοι από την καταστροφή.

Κατά το έτος 499 π.Χ. στην Σαλαμίνα της Κύπρου, υπάρχει ένας άνδρας που είναι έτοιμος να αντισταθεί στους βάρβαρους της Ασίας. Είναι ο Ονήσιλος, ο δευτερότοκος γιος του βασιλιά της Σαλαμίνας, Χέρσιου. Την βασιλεία όμως, έχει ο Γόργος, ο πρωτότοκος γιος του. Ο Ονήσιλος προσπαθεί να πείσει τον αδελφό του να συμπαραταχθεί με τους αδελφούς Ίωνες στον υπέρ πάντων αγώνα, εναντίον του κοινού εχθρού. Ο Γόργος, από δειλία ή από καιροσκοπισμό δεν δέχεται την γνώμη του αδελφού του. Τα δυο αδέλφια διαπληκτίζονται έντονα υποστηρίζοντας με Συνέχεια

Ἕλληνες ἀεὶ παῖδες ἔστε!

Έλληνες ἀεί παῖδες (Πλάτων, Τίμαιος)

Ένας Αιγύπτιος ιερέας απευθυνόμενος στο Σόλωνα παρατηρεί: «Ὦ Σόλων, Σόλων, Ἕλληνες ἀεί παῖδές ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν», δηλ. «Σόλωνα, Σόλωνα, εσείς οι Έλληνες μένετε πάντα παιδιά και δεν υπάρχει κανένας γέροντας Έλληνας». Συνέχεια

Ἡ συῤῥίκνωσις τῶν ὀργανισμῶν.

Ακόμη και η τεράστια πολική αρκούδα συρρικνώνεται, πιθανότατα εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη, σύμφωνα με νέα μελέτη

Διάβαζα ἕνα ἄρθρον γιὰ τὴν συῤῥίκνωσι ὅλων τῶν ὀργανισμῶν καὶ προβληματίσθηκα κάπως. Πράγματι, μᾶλλον ἔτσι θὰ πρέπῃ νὰ εἶναι. 

Ἐὰν ὅμως συνυπολογίσουμε κι ἄλλους παράγοντες, ποὺ οὔτως ἢ ἄλλως ὑφίστανται, ὅπως γιὰ παράδειγμα τὴν Συνέχεια

Δὲν ὑπάρχει θεός…

Δὲν ὑπάρχει! 

Ὄχι τοὐλάχιστον τέτοιος θεός ποὺ ἐπιτρέπει νὰ συμβαίνουν τόσα ἐγκλήματα. 

Ἐὰν ὑπάρχῃ, τότε εἶναι κι αὐτὸς σὰν τὰ τέρατα ποὺ ἐγκληματοῦν..

Συνέχεια

Τὰ «ἀθῶα» μας….

Νὰ ποῦμε καὶ κάτι σοβαρό…

Συνέχεια

Ἀρχαῖες σβοῦρες.

Υλικό: Πηλός 
Προέλευση: Καβείριον Θηβών.
Χρονολόγηση: 5ος αι. π.Χ. 
Διαστάσεις: Ύψος 8,2 εκ. και διάμ. βάσης 7 εκ.
Χώρος έκθεσης: Αίθουσα 56, Προθήκη 143, αρ. 52 (αρ. ευρ. 10451)

Οι σβούρες, η μία μελαμβαφής και η άλλη με πλοχμό από κισσόφυλλα στην κεντρική ζώνη, είχε αφιερωθεί στο ιερό του Καβείρου και του Παιδός πλησίον της Θήβας, όπου λάμβαναν χώρα μυστηριακές τελετές για την εξασφάλιση της γονιμότητας ανθρώπων, ζώων και της γης αλλά και για την προστασία των νέων στις διάφορες ηλικιακές φάσεις. Τα κισσόφυλλα παραπέμπουν στα τελετουργικά συμπόσια, χαρακτηριστικά της καβειρικής λατρείας, και τη διάχυτη σε αυτά διονυσιακή ατμόσφαιρα, αφού ο Κάβειρος είχε τα χαρακτηριστικά του Διονύσου. Συνέχεια