Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἄποψις καὶ σχόλιον

Πολιτικὴ καὶ Εἰρωνία, ἤ, τὸ χαμόγελο τῆς Μόνα Λίζα

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Στὸ κενὸ ἀνάμεσα στὸ φαινόμενο καὶ τὴν πραγματικότητα, βιοτέχνες της ὀφθαλμαπάτης καὶ μεταποιητὲς τῶν νοημάτων, νεροκουβαλητὲς τῆς πολιτικῆς εἰρωνίας, εἴρωνες τῶν εἰρώνων: οἱ δημοσιογράφοι.

Εἶναι τὸ χαμόγελο τῆς Μόνα Λίζα ἡ παράστασις μιᾶς γυναικός ποὺ χαμογελᾶ εἰρωνικά, ἢ ἡ εἰρωνικὴ ἀπεικόνισις  μιᾶς γυναίκας ποὺ χαμογελᾶ ἀνόητα, χωρὶς συναίσθησι τῶν πραγμάτων; Ἁπλοϊκότης ἢ ἀνόητος ἱκανοποίησις; Σκόπιμος ἐμπαιγμὸς ἢ ἀσυναίσθητος εἰρωνία; Τί γνωρίζει ὁ πλέον σοφὸς τῶν ἀνθρώπων Σωκράτης ποὺ οὐδὲν λέγει ὅτι γνωρίζει;
Συνέχεια →

Ὁ Λένιν καὶ ἡ ἐρωτικὴ ἐλευθερία.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Εἶναι πολλὰ καὶ περίεργα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν στὸν πὰ­ρόντα καιρὸ στὸν ἑλληνικὸ πληθυσμὸ σ’ ἕνα μεγάλο του πὸ­σοστό, ποὺ μάλιστα αὐτοχαρακτηρίζεται «Ἀριστερό». Στὰ παιδικὰ καὶ νεανικά μου χρόνια οἱ Ἀριστεροὶ (χωρὶς εἰσαγω­γικά) σὲ θέματα σεξουαλικῆς συμπεριφορᾶς ἦσαν πιὸ αὐστη­ροί ἀπ’ ὅ,τι οἱ αὐστηρότεροι Ἁγιορεῖτες μοναχοί. Σήμερα παρατηροῦμε κάποιους περίεργους «Ἀριστεροὺς» νὰ γίνονται πρόμαχοι παντὸς σεξουαλικοῦ ἐκτραχηλισμοῦ.

Βέβαια, καὶ σὲ παλαιότερους καιροὺς κάποιοι καὶ κάποιες ποὺ εἶχαν ἐνταχθεῖ στὸ κομμουνιστικὸ κίνημα πίστευαν ὅτι ἡ ἐπαναστατικὴ ἐπικράτηση τοῦ προλεταριάτου θὰ σημάνει τὴν ἐπανάσταση στὸν ἔρωτα. Ταύτιζαν τὴν πολιτικὴ μὲ τὴν ἐρωτικὴ ἐλευθερία. «Ὅλα στὸν ἔρωτα ἐπιτρέπονται». Συνέχεια →

Ἡ ἀπαιδευσία τῶν πολιτικῶν κυοφορεῖ τερατογενέσεις

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ο όρος «λαϊκή δεξιά» μοιάζει λεκτικό πυροτέχνημα, κενό από κάθε πολιτικό ρεαλισμό – όπως και το κενολόγημα «κεντροαριστερά». Οταν η εκδοχή της πολιτικής είναι μόνο διαχειριστική και ολική η έκλειψη κοινωνικών στόχων άλλων πέρα από την αύξηση της καταναλωτικής ευχέρειας, τότε η πολιτική γίνεται παιχνίδι παραγωγής ψευδαισθήσεων. Το παιχνίδι οργανώνεται με τους κανόνες εντυπωσιασμού του καταναλωτή, κανόνες του μάρκετινγκ – η «λαϊκή δεξιά» ή η «κεντροαριστερά» είναι τα λεκτικά ισοδύναμα στην πολιτική με το «λευκότερο του λευκού» στα απορρυπαντικά ή με το «διπλό φλουοράιντ» στις οδοντόκρεμες. Συνέχεια →

Οὐδέποτε θὰ ξανὰ γίνουμε ὅπως πρίν…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τον πρώτο καιρό που αρχίσαμε στο σπίτι να μην μπορούμε να πληρώσουμε το νοίκι, τα κινητά κλπ και μας τα κόβανε -το δικό μου είναι πάλι κομμένο τώρα- έπαθα ένα είδος σοκ.

Αλλά εκεί που τσάκισα ήταν όταν μας κόψαν το αέριο και είχαμε να πλυθούμε καμμιά βδομάδα. Ευτυχώς ήταν Άνοιξη. Ενιωθα σαν ο πιο άχρηστος και ο πιο ανεπρόκοπος άντρας, σύζυγος, κλπ κλπ. Συνέχεια →

Υἱοθεσίες ναί… Ἀλλά ἀπό ποιούς;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Σε μια φιλελεύθερη κοινωνία, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν νόμοι που θα απαγορεύουν την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Από την άλλη όμως, – και εδώ θα πάθουν αποπληξία οι «πολιτικά ορθοί» προοδευτικούληδες – δεν θα υπάρχουν ούτε νόμοι, που με το πρόσχημα των ίσων ευκαιριών και της καταπολέμησης των διακρίσεων, θα επιβάλουν στα αρμόδια ιδρύματα να δέχονται την υιοθεσία από ομόφυλα ζεύγαρια.
Κάθε ίδρυμα πρέπει να είναι ελεύθερο να κρίνει το ίδιο ποιοί γονείς είναι κατάλληλοι για τα παιδιά που φιλοξενεί. Συνέχεια →