
Ἔφθασα στὰ 58 μου καὶ συνεχίζω νὰ ἀκούω μεγαλόστομες ὑποσχέσεις, βαρυσήμαντες δηλώσεις, προγραμματικὲς ἐξαγγελίες κενὲς περιεχομένου, ἀνούσιες κι ἀστεῖες δικαιολογίες γιὰ κάθε ἀποτυχία, συνεχόμενες διαψεύσεις προσδοκιῶν καὶ ἐλπίδων, ὀρδὲς ἀνθελλήνων ποὺ ἐπιβουλεύονται τὴν Χώρα μας καὶ συνεχόμενα θὰ θὰ θά…καὶ θά. Συνέχεια


Πῶς γίνεται ὅλοι οἱ ἐπώνυμοι, πάσης φύσεως, νὰ εἶχαν γονεῖς ἀριστερούς, παπποῦδες ἀντάρτες τοῦ ΕΛΑΣ, θειάδες ποὺ ἐδούλευαν σὲ καμπαρέ, δίδοντας πληροφορίες στὴν ἀντίστασι, κουλτουριάρηδες γενικῶς, ἀνήψια ποὺ ἐμοίραζαν τὸν Ῥιζοσπάστη πόρτα πόρτα, γιαγιάδες μέλη τοῦ ΕΑΜ, κουμπάρους πού 
