του Παντελή Καρύκα
Το νερό αποτελεί ένα από τα πολυτιμότερα αγαθά για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη.
Την αλήθεια αυτή γνώριζαν και οι παλαιοί και πολλές φορές προσπάθησαν να στερήσουν το πολύτιμο αυτό αγαθό από τους αντιπάλους τους, ή ακόμα χειρότερα να το χρησιμοποιήσουν ως όπλο κατά των αντιπάλων τους.
Μια καταγεγραμμένη χρήση δηλητηρίων από Έλληνες για στρατιωτικούς σκοπούς έλαβε χώρα το 1275 μ.Χ. κατά την διάρκεια της φραγκοκρατίας. Συνέχεια
Ἔγραψα ἐδῶ σὲ κάτι Ἀγγλόφωνους φίλους τὰ ΤΡΙΑ ΑΙΤΙΑ τῆς πείνης, ποὺ ἐταλάνισε τὴν Πατρίδα μας κατὰ τὰ ἔτη 1941-1944.
Ἂς τὰ ἐπαναλάβωμε, διότι ὑπάρχουν καὶ Ἕλληνες ποὺ δὲν τὰ γνωρίζουν!
Ὑπῆρχε ὑγρό πού μποροῦσε νά μαλακώσῃ πέτρες καί νά τίς κάνῃ σάν πηλό;
Ὁ συνταγματάρχης Φῶσεττ (ἐξερευνητὴς τῆς νοτιοαμερικανικῆς ζούγκλας καὶ μελετητὴς προκολομβιανῶν πολιτισμῶν) ἀναφέρει ὅτι ὁμὰς Ἀμερικανῶν μηχανικῶν ὀρυχείων, ἐνῶ ἐξήταζαν τάφους κοντὰ στὸ Σέρρο ντὲλ Πάσκο, εὑρῆκαν σφραγισμένο ἀγγεῖο, ποὺ ὅταν ἔσπασε κατὰ λάθος, τὸ ὑγρό του ἐχύθη ἐπάνω σὲ βράχο, ὁ ὁποῖος ἐμαλάκωσε κι ἔγινε σὰν πηλός καὶ ἀργότερα, ποὺ ἐστέγνωσε τὸ ὑγρό, ξανὰ ἐσκλήρυνε.
Παρόμοιο ὑγρὸ λέγεται ὅτι μποροῦσε νὰ μαλακώσῃ ἀκόμη καὶ σίδηρο. Συνέχεια
«Aπό το Aπρίλιο του 1898 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα η Διεθνής Oικονομική Eπιτροπή (Δ.O.E.) που αρχικά είχε ονομαστεί Διεθνής Eπιτροπή Eλέγχου, αλλά παρά την αλλαγή της ονομασίας της έμεινε γνωστή ως “Έλεγχος”. H επιτροπή αποτελούνταν από έξι μέλη, αντιπροσώπους των Μεγάλων Δυνάμεων και εκχωρήθηκαν στην ευθύνη της τα έσοδα από τα μονοπώλια αλατιού, πετρελαίου, σπίρτων, παιγνιόχαρτων, τσιγαρόχαρτου, του φόρου κατανάλωσης καπνού, των τελών χαρτοσήμου και των δασμών του λιμανιού του Πειραιά. Aυτά και άλλα έσοδα, αν χρειαζόταν, θα διαθέτονταν στην εξυπηρέτηση των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας, ενώ η Eπιτροπή είχε τη δυνατότητα παρεμβάσεων σε διάφορους τομείς των δημόσιων υπηρεσιών, ώστε να εξασφαλιστεί η επαρκής και έγκαιρη καταβολή των οικονομικών υποχρεώσεων προς τους δανειστές.» Συνέχεια
Ὁ μέγας ἐθνεγέρτης Ῥήγας Φερραῖος, ἀποποιήθη πλήρως βαφτιστικὸ ἀλλὰ καὶ οἰκογενειακό ὄνομα (ἀναφέρομαι στὸ “Ἀντώνης Κυριαζῆς”, μία σχεδόν ἄγνωστη ἱστορικὴ λεπτομέρεια σήμερα) καὶ ὀνόμασε τὸν ἐαυτόν του κατὰ τὸ ἑλληνικόν: Ῥήγας Βελεστινλῆς (παίρνοντας ὡς προσωνύμιο τὸ δηλωτικὸ τοῦ τὀπου καταγωγῆς, ὡς συνἠθιζαν οἱ ἀρχαῖοι, π.χ. Ἀριστοτέλης Σταγειρίτης, Θαλής Μιλήσιος, Ἀρίσταρχος Σάμιος, Ἐρατοσθένης Κυρηναῖος κ.ο.κ.). Συνέχεια
Οι αντιλήψεις και η φιλοσοφία του Γεωργίου Γεμιστού είχαν επηρεαστεί καθαρά από τις ιδέες του Πλάτωνα (άλλωστε αυτό μαρτυρά και το όνομα «Πλήθων» που είχε επιλέξει για τον εαυτό του).
Περικυκλωμένος από την κοινωνική, ηθική, πολιτική και οικονομική παρακμή του Βυζαντινού κόσμου που ψυχορραγούσε, ο Γεμιστός πρότεινε μια φυγή προς τα εμπρός με ριζική αναδιάρθρωση της κοινωνίας της εποχής του στο πλαίσιο μιας ιδεατής πλατωνικής «Πολιτείας»… Συνέχεια
