Ὅλοι μας γνωρίζουμε μέσα μας πὼς ἡ θύελλα, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἐδῶ καὶ χρόνια εἰσήλθαμε, κορυφώνεται ἐντὸς ὀλίγου χρονικοῦ διαστήματος. Τὸ γνωρίζουμε καλὰ καὶ καθημερινῶς, ὅσο οἱ καταῤῥεύσεις κμεγιστοποιοῦνται, τόσο περισσότερο συνειδητοποιοῦμε πὼς μὲ σύντροφο τὴν ἀγωνία καὶ τὸν φόβο δὲν θὰ μπορέσουμε να ἀντιμετωπίσουμε τὰ ὅσα ἔρχονται. Κι ἐπεὶ δὴ ἀκριβῶς ἀγνοοῦμε τὸ μέγεθος … Συνέχεια
Θά ‘ναι Δύσις, γιά θά ‘ναι Ἀνατολή; Μὰ κι ἂν ἀνάψῃς φάρο δὲν γελᾶς τὴν Δύση γιὰ τὴν Ἀνατολή…
Βολεύει… Βολεύει τόσο ὅσο νὰ ἀκροβατοῦμε ἀκόμη καὶ μεταξὺ ζωῆς καὶ θανάτου… Ἡ (ἀριστοτελικὴ) «κατὰ συνθήκην ἄγνοια» εἶναι ἀποτέλεσμα πολλῶν παραγόντων, μά, κυρίως, κάποια ἀδυναμίας, ὄχι ἀπαραιτήτως νοητικῆς.
Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα, ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!! Συζητήσαμε (μονόλογος ἦταν, ἀλλὰ ἂς μὴ τὸ κάνουμε θέμα…!!!)… γιὰ τὴν Εὐθύνη καὶ τὸν ῥόλο της στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις, ὅπως φυσικὰ καὶ γιὰ τοὺς ῥόλους ποὺ παίζουμε ἀπὸ παιδιά ἔως καὶ τὸ τέλος μας, μὲ προεκτάσεις … Συνέχεια
Ὄχι γιὰ τὶς πράξεις τῶν ἄλλων. Οὔτε κἂν γιὰ τὶς πράξεις τῶν παιδιῶν μας. Εἰδικῶς δὲ γιὰ τὰ παιδιά μας, γιὰ τὰ ὁποία οὔτως ἢ ἄλλως, λόγῳ τῆς γονεϊκῆς μας σχέσεως μαζύ τους, κουβαλᾶμε, σὲ ὅλην τὴν ζωή μας, μίαν εὐθύνη ποὺ περισσότερο τὰ βαραίνει καὶ τὰ πνίγει παρὰ τὰ ἀνακουφίζει, καθιστῶντας τα ἀνίκανα νὰ … Συνέχεια
Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα, ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!! Συζητήσαμε, στὸ πρῶτο μέρος τοῦ ἀφιερώματος αὐτοῦ, γιὰ τὴν Εὐθύνη καὶ τὴν βαρύτητά της στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις. Μποροῦμε ὅμως τώρα νὰ προχωρήσουμε λίγο παρακάτω. Ἡ ἀτομική μας Εὐθύνη (καὶ) στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις εἶναι τὸ ἀπαραίτητον «συστατικὸ» … Συνέχεια
