Πάν, πρῶτον συνθετικὸν πολλῶν λέξεων, ποὺ σημαίνει τὸ ὅλον. Πάμπολα, πανέτοιμος, παλλαϊκός….
Ὅμως δὲν εἶναι μόνον αὐτό.
Πάν, ὁ Πάν, ὁ θεὸς τοῦ …Πανικοῦ, διότι ἄμᾳ τῇ ἐμφανίσει του, ὁ πανικὸς ἦταν δεδομένος σὲ αὐτοὺς ποὺ τὸν ἀντίκρυζαν.
Κι ἐπεὶ δὴ οἱ Ἕλληνες τὸν τιμοῦσαν, οἱ ἐχθροί τους πολὺ εὔκολα μποροῦσαν νὰ πάθουν μεγάλο πανικό, ὅπως γιὰ Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γλῶσσα
Ἡ νέα «γραμματική» (κατὰ τὸν καθηγητὴ Φίλια).
Μετά τον ορυμαγδό έντονων αντιπαραθέσεων μεταξύ των υπερασπιστών και των πολεμίων της Νέας Γραμματικής αποκαλύφθηκε πού οφείλεται, πράγματι, το πρόβλημα με το βιβλίο αυτό. Πρόβλημα που φαίνεται ότι εγνώριζε η πρ. υπουργός Μ. Γιαννάκου-Κουτσίκου, γι’ αυτό είχε δώσει εντολή να μην εκδοθεί τούτο, εάν και είχε εγκριθεί από το περιβόητο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (την εντολή εκδόσεως και διανομής του απαράδεκτου αυτού βιβλίου έδωσε μεταγενέστερα, τον Νοέμβριο 2011, η τότε υπουργός Α. Διαμαντοπούλου).
Συνέχεια
Ὁ καρκίνος εἰσῆλθε πλέον στὸ κύτταρο τοῦ ἑλληνικοῦ λόγου.
ΝΕΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ: Ὁ καρκίνος εἰσῆλθε πλέον στὸ κύτταρο τοῦ ἑλληνικοῦ λόγου
τοῦ Ἀναστασίου Στάμου
Διευθυντοῦ ΕΠΑΛ Λευκάδος
Στοὺς δύσκολους καιροὺς ἀνατρέχουμε στὶς στέρεες ρίζες μας γιὰ νὰ πάρουμε δύναμι. Ὅταν ὅλα γύρω μας καταρρέουν ψάχνουμε νὰ πιαστοῦμε ἀπὸ κάτι σταθερό. Πᾶμε λοιπὸν στὰ νάματα τῶν νομοθετῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λόγου, γιὰ νὰ πάρουμε καὶ φώτισι. «Ἀρεταὶ λόγου εἰσὶ πέντε, ἑλληνισμός, σαφήνεια, συντομία, πρέπον, κατασκευή. Ἑλληνισμὸς μὲν οὖν ἐστι φράσις ἀδιάπτωτος ἐν τῇ τεχνικῇ καὶ μὴ εἰκαίᾳ συνηθείᾳ (ἑλληνισμὸς εἶναι κάθε φράσις νὰ ἀκολουθῇ τὴν Γραμματικὴ Τέχνη, καὶ νὰ μὴν περιλαμβάνῃ χυδαῖες λέξεις ἤ ξένες). Σαφήνεια δέ ἐστι λέξις γνωρίμως παριστᾶσα τὸ νοούμενον. Συντομία δέ ἐστι λέξις αὐτὰ τὰ ἀναγκαῖα περιέχουσα πρὸς δήλωσιν τοῦ πράγματος (…σκεφθῆτε ὅτι γενικῶς Συνέχεια
Περὶ μίας προαναγγελθείσης γλωσσοκτονίας!
«…καὶ διατὶ δυο φυσικοὶ ἀφένταις εἶναι εἰς τὸν κόσμον, ὁ ἔνας κοσμικὸς καὶ ὁ ἄλλος πνευματικός, τοὺς εἴχεν τὸ νησάκιν τοῦτον, τὸν βασιλέαν τῆς Κωνσταντινόπολης καὶ τὸν πατριάρχην τῆς μεγάλης Ἀντιοχείας, πρὶν τὴν πάρουν οἱ λατῖνοι, διὰ τοῦτον ἦτον χρῆσι να ξεύρωμεν ῥωμαϊκὰ καθολικά, διὰ να πέψουν γραφαῖς τὸν βασιλέως, καὶ συριάνικα σωστά, καὶ ὄντως ἐμαθητεύγαν τὰ παιδιὰ τοὺς, καὶ τὸ συνκριτὸν οὔτως ἐδιάβαινεν μὲ τὰ συριάνικα καὶ ῥωμαϊκά, ὥς που καὶ ἐπῆραν τὸν τόπον οἱ Λαζανιάδες, καὶ ἀπὸ τότες ἀρκέψαν νὰ μαθάνουν φράγκικα, καὶ βαρβάρισαν τὰ ῥωμαϊκά, ὡς γίον καὶ σήμερον, καὶ γράφομεν φράγκικα καὶ ῥωμαϊκά, ὅτι εἰς τὸν κόσμον δεν ἠξεύρουν ἴντα συντυχάνομεν…»[1].
Τὸ γράμμα «Ν» καὶ ἡ κατάργησις του.
Κι ήρθε η ώρα λοιπόν,που κατάλαβα γιατί η Φιλονόη γράφει με τον τρόπο που γράφει! …«φύσιν» …«αναγκαίον» …«δίκαιον»..κτλ ! Έχει …..δίκαιον τελικά, άσχετα αν εμένα το να ξε-μάθω την δημοτική, μου φαίνεται βουνό!! Μόνο βουνό;; Ιμαλάια..!!
Ἐξ οἰκείων τὰ βέλη.
Η ΜΕΤΑΧΡΟΝΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ
ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟΥ ΘΕΣΗ
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΛΕΥΡΗ