Κάθαρσις ἀπὸ ἐδῶ ἀκούγεται…
Νὰ πᾷν οἱ κλέφτες στὴν φυλακή, ἀκούγεται παρὰ πέρα…
Νὰ ἐπιστραφοῦν τὰ κλαπέντα, ἀναμένουν πολλοί…
Νά, τέλος πάντων, μὲ κάποιον τρόπο, ἐὰν καὶ ὅσο εἶναι δυνατόν, νὰ διορθώσουμε αὐτὰ ποὺ ἔχουμε, τὰ χαλασμένα, τὰ βρώμικα, τὰ γκρεμίδια… Δῆλα δὴ αὐτὸ τὸ ἄῤῥωστο σῶμα, τὸ μολυσμένο, τὸ βρωμερὸ νὰ τὸ κρατήσουμε, γιὰ ὅσο τὸ δυνατόν, ζωντανό. Τάχα μου διότι μᾶς ἀπέδειξε (πῶς ἄρα γέ;) ὅτι δὲν εἶναι λάθος τὸ σύστημα ἀλλὰ αὐτοὶ ποὺ συμμετέχουν σὲ αὐτό, γιὰ νὰ τὸ στελεχώνουν.
Συνέχεια →

Γιὰ νὰ ξεκινήσῃ κάτι πρέπει νὰ τὸ ἐπιλέξουμε.
Ἐὰν ἡ ἀπόφασις εἶναι δική μας, τότε, ὅσες δυσκολίες καὶ νὰ ὑπάρξουν, μᾶλλον εἴμαστε ἀποφασισμένοι νὰ τὶς ἀντιμετωπίσουμε καὶ νὰ τὶς ξεπεράσουμε.
Συνέχεια →

Κι ἀπὸ ἐκεῖ, ὅταν ῥιζώσῃ, δὲν ξεκολλᾶ…
Πολλὲς κουβέντες θὰ ἀκούσουμε γιὰ αὐτήν…
Πολλὲς παραστάσεις θὰ δοῦμε…
Πολλὰ θὰ διαβάσουμε…
Μὰ τὴν Πατρίδα, ὅσοι, ὁλίγοι τὴν αἰσθάνονται, δὲν τὴν ἀντιλαμβάνονται μέσα ἀπὸ φωνές, ἀναγνώσματα, τραγούδια, λόγους, ζωγραφιὲς ἤ ἐλπίδες. Τὴν Πατρίδα ἤ τὴν ἔχῃς, ἤ δὲν τὴν ἔχῃς, πάντα στὴν Καρδιά! Συνέχεια →

Ὅσο περισσότερο ἐξαπλώνεται ἡ σαπίλα γύρω μας…
Ὅσο περισσότερο, ἐκ πρώτης ὄψεως, φαίνεται πὼς ἡ ἀδικία ἐξαπλώνεται…
Ὅσο περισσότερο ἀνελευθερία βασιλεύει…
Ὅσο περισσότερο ὁ σκοταδισμὸς καὶ ἡ ἀμνημοσύνη ἐπιβραβεύονται… Συνέχεια →