Μακάρι νὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε, μακάρι νὰ μπορούσαμε νὰ ἰσχυρισθοῦμε πὼς ὅλοι οἱ ἄνθρωπου ποὺ ἀγαπήσαμε μᾶς ἀγάπησαν καὶ ἐκεῖνοι ἤ ὅτι εἶχαν τὸ ἴδιο σύστημα ἀξιολογήσεως μὲ ἐμᾶς ἤ ὅτι ἐσκέπτοντο μὲ τὸν ἴδιο τρόπο.
Ξέρω ὅτι σὲ αὐτὸ τὸ συναίσθημα δὲν εἴμαστε μόνοι, ἀλλὰ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τὸ ἔχουν βιώσει… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἡ εἰκόνα μας γιὰ τὸν ἑαυτόν μας καθορίζει τὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς ἄλλους
Ἡ εἰκόνα ποὺ ἔχουμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας καθορίζει τῆν στάση μας στὴν ζωή.
Ἂν ἡ εἰκόνα ποὺ ἔχουμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας εἶναι περιορισμένη, αὐτὸ μᾶς κάνει νὰ εἴμαστε ἀπελπισμένοι ἤ ὑπερόπτες ἤ ἐπιθετικοί. Νὰ ἔχουμε ἄσχημες συμπεριφορὲς καὶ δυσάρεστες διαθέσεις. Συνέχεια
Ὀνειρευθεῖτε…!!!
Καληνύκτα φιλαράκια.
Φανταστικός ἤ πραγματικός πόλεμος;
Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!!
Εἶχα ἀποφασίση, ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ἐμφανίσεως τοῦ κορωνοϊοῦ, νὰ ἀπέχω τῶν δημοσίων τοποθετήσεων, διότι ἀντιλαμβανόμουν τελείως διαφορετικὰ ὄλα τὰ δεδομένα πίσω ἀπὸ τὸ ἐπίσημο ἀφήγημα. Ἐπὶ πλέον ἐκείνην τὴν περίοδο ἀπεφάσισα νὰ ἀποσυρθῶ γενικῶς ἀπὸ τὶς δημοσιεύσεις, γιὰ προσωπικοὺς λόγους πού, σὲ ἔνα μικρό τους τμῆμα, παρουσιάζονται παρακάτω. Συνέχεια
Ἔχουμε πόλεμο;
Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!!
«Ἔχουμε πόλεμο», μοῦ λέει ἕνα παλληκαράκι, πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων, σὲ ἀλλαγὴ βάρδιας, ὄταν μέσα στὴν παραζάλη τῶν πυρκαϊῶν τρέχαμε γιὰ περιπολίες. Πόση ἀγωνία ἔκρυβε ἡ φρᾶσις του… Πόσο πόνο… Ὅλο του τὸ σῶμα ἐξέπεμπε πανικό, σάστισμα καὶ σύγχυσιν. Σὰν νὰ ἀφυπνίσθη ἐξ αἴφνης ἀπὸ μίαν κοματώδη κατάστασιν καὶ νὰ μὴ μποροῦσε νὰ σταθεροποιήσῃ τὰ βήματά του.
Συνέχεια
Ἐσεῖς θυμᾶσθε;
Eὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχουν τὰ λουλούδια.
Τὸ γιασεμὶ στὴν βεράντα συνεχῶς μοῦ θυμίζει: «Εἶναι πλαστὸ τὸ κατρακύλησμα. Ὅλα ὅσα βουΐζουν στὶς ἀντένες ψέμμα. Εἴδησις μόνον μία. Ὑπάρχουμε κάπου ἀλλοῦ… Ἐκεῖ ποὺ ἀνήκ Συνέχεια