Ἡ ἐρωτικὴ ἡδονὴ εἶναι μιὰ παλαιὰ τόλμη, ποὺ ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν ἠθῶν μετέτρεψε σὲ κάτι τετριμμένο.
Μέσα στὴν φθορὰ καὶ στὴν ἀστάθεια τῶν συναισθημάτων γιὰ παρὰ πολλοὺς τὸ σὲξ γίνεται τὸ πεδίο ἐκεῖνο στὸ ὁποῖο μποροῦν νὰ στηριχθοῦν γιὰ νὰ αὐξήσουν, σὲ ἀξιομνημόνευτες ποσότητες, τὶς φευγαλέες συγκινήσεις τους. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Τὸ ΜΟΝΑΔΙΚΟ φάρμακο γιὰ ὅλες τὶς ἀσθένειες!!!
Στὴν ζωή μας καθημερινῶς ἀντιμετωπίζουμε προβλήματα ποὺ λύνονται καὶ προβλήματα ποὺ ΔΕΝ λύνονται.
Σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις ἐπιλέγουμε κάποιον τρόπο γιὰ νὰ τὰ ἐπιλύσουμε, ἤ γιὰ νὰ τὰ …ἀγνοήσουμε.
Τὸ σημαντικό, ποὺ ξεχνᾶμε, ἀλλὰ ποὺ εἶναι καὶ ἡ ἀρχὴ γιὰ τὴν ἐπίλυσιν ΟΛΩΝ τῶν προβλημάτων (ἤ γιὰ τὴν ἀποδοχὴ τῆς μὴ ἐπιλύσεως κάποιων ἐξ αὐτῶν) εἶναι τὸ χαμόγελο. Τὸ χαμόγελο -πρῶτα πρῶτα- πρὸς ἐμᾶς καὶ μετὰ πρὸς ΟΛΟΝ τὸν κόσμο.
Τὸ χαμόγελο ποὺ ἐπιστρέφει πάντα, πολὺ μεγαλύτερο καὶ μὲ πολλὲς …ἐνεργειακὲς «ἐνέσεις»!!! Συνέχεια
Γνωρίζοντας τὸν ἐαυτό μας μέσα ἀπὸ τὶς σχέσεις μας.
Ὅταν κάποιος εἶναι μόνος του, μὲ τὸν ἑαυτό του, εἶναι εὔκολο νὰ θεωρῇ ὅτι εἶναι ἔνα πνευματικό, φωτισμένο ἄτομο, ποὺ ξέρει νὰ ἀγαπᾷ… Συνέχεια
Κρεμάλα στό κτῆνος;
Κρεμάλα λοιπόν;;;
Νά ῥίξουμε καί λίγη πίσσα, μαζύ μέ τά πούπουλα, γιά νά τό μπουρλιοτιάσουμε τό κτῆνος;
Ἀλήθεια; Ποιός ἀπό ἐμᾶς εἶνα ἀναμάρτητος βρέ πατριῶτες; Ποιός ἀπό ἐμᾶς εἶναι ἄσπιλος κι ἀμόλυντος καί πεντακάθαρος καί τελικῶς ἱκανός κι ἄξιος νά ἀποφασίσῃ γιά τόσο σοβαρά θέματα, ὅπως εἶναι ἡ ζωή καί ὁ θάνατος; Συνέχεια
Ὁ τροχός….
Τῆς ζωῆς μας…
Τῆς καθημερινότητός μας…
Τὰ ὅσα κάθε στιγμὴ συναντοῦμε, ποὺ ὅμως παραμένουν ἀναπόσπαστα τμήματα τοῦ συνόλου, ποὺ εἶναι ὁ προσωπικός μας βίος καὶ συνιστᾶ τὴν ζωή μας… Συνέχεια
Ὅλες οἱ ὧρες…
Εἶναι γιὰ νὰ τὶς ζοῦμε…
Ὅλες οἱ στιγμές, καλές, κακές, δύσκολες εἶναι γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ περνᾶμε ἀπὸ μέσα τους καὶ νὰ βγαίνουμε ὀμορφότεροι, δυνατότεροι, καλλίτεροι σὰν ἄνθρωποι.
Ἐὰν ὅλα ἦσαν πάντα καλά, τότε δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ ἀναγνωρίζαμε καὶ νὰ ἐκτιμούσαμε τὰ καλά.
Ἐὰν ὅλα ἦσαν πάντα ἄσχημα, τότε ἡ κόπωσις δὲν θὰ μᾶς ἐπέτρεπε νὰ ἐκτιμήσουμε τὰ ὄμορφα… Συνέχεια