Ἡ δύναμις τῆς συγγνώμης

Πόσο ψυχικό σθένος χρειάζεται η συγχώρεση και τι κρύβεται πίσω από μια συγγνώμη; Tι σημαίνουν και οι δύο αυτές λέξεις; Γιατί και στις δύο περιπτώσεις κάτι μας κρατάει πίσω;
 Τον 18ο αιώνα ο Άγγλος ποιητής Alexander Pope έλεγε ότι «το να κάνεις λάθος είναι ανθρώπινο, το να συγχωρείς θεϊκό». Τρεις αιώνες μετά, ο Elton John τραγουδάει «η συγγνώμη είναι η πιο δύσκολη λέξη» (sorry seems to be the hardest word). Μπορεί οι δεκαετίες να περνούν, ωστόσο, όπως φαίνεται, η συγχώρεση και η συγγνώμη παραμένουν ακόμα κάτι δύσκολο. Τόσο μικρές λέξεις που μπορούμε με ευκολία να προφέρουμε όταν σκουντάμε κατά λάθος κάποιον στο δρόμο, αλλά την κρίσιμη ώρα «βγαίνουν» με δυσκολία. Τι σημαίνει, λοιπόν, η συγχώρεση και τι η συγγνώμη; Γιατί και στις δύο περιπτώσεις κάτι μας κρατάει πίσω;

Συνέχεια

Ἐάν δέν μάθω νά θαυμάζω κάτι, πῶς θά τό ἀγαπήσω;

Μεγάλη ὑπόθεσις ὁ θαυμασμός. Ἀπὸ τὸν θαυμασμὸ πηγάζει ὁ σεβασμός. Σεβόμαστε αὐτὸ ποὺ θαυμάζουμε κι ὄχι αὐτὸ ποὺ σκέτο ἀγαποῦμε. Τὸ παιδί μας, ἡ τὸν πατέρα μας ἤ τὸν ἀδελφό μας, ἴσως καὶ νὰ τοὺς ἀγαποῦμε, ἐὰν εἶναι ἐγκληματίες. Ἀλλὰ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΘΑΥΜΑΖΟΥΜΕ καὶ δὲν τους ΣΕΒΟΜΕΘΑ!!!
Ἡ ἀγάπη πηγάζει ἀπὸ τὸν θαυμασμό, γιὰ τὰ  μικρά, τὰ καθημερινά, τὰ ἀσήμαντα, τὰ σπουδαῖα, τὰ μεγάλα καὶ τὰ σημαντικά.
Τὸ παιδὶ ἀγαπᾶ τὴν μητέρα του διότι πρῶτα, καὶ μετὰ τὴν ὁποίαν ἐξάρτησιν ἀπὸ αὐτήν, τὴν θαυμάζει.
Καὶ ἡ μάννα, γιὰ ὅλους μας, (πλὴν ἴσως ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων) στέκεται πάντα μέσα μας σημεῖον ἀναφορᾶς. Συνέχεια

Αὐτοεκτίμησις.

Ὑπάρχουν πολλοὶ τομεῖς στὴ ζωή μας ποὺ εἶναι πιθανὸ ἡ χαμηλὴ αὐτοεκτίμησις νὰ εἶναι φανερή. Στὶς σχέσεις μας πολλὲς φορὲς νοιώθουμε χαμηλὴ αὐτοεκτίμησι ὅταν διαφωνοῦμε ἤ ὅταν τσακωνόμαστε μὲ τοὺς ἄλλους. Ἀμφιβάλλουμε καὶ ἀμφισβητοῦμε τὴ γνώμη μας πιστεύοντας πὼς οἱ ἀπόψεις τῶν ἄλλων ἔχουν μεγαλυτέρα ἀξία. Συχνὰ συγκρίνουμε τὸν ἑαυτό μας μὲ τοὺς ἄλλους καὶ πιστεύουμε ὅτι ἀξίζουμε λιγότερο. Θεωροῦμε τὸν ἑαυτό μας ἀνεπαρκὴ ὅταν δὲν ἀποκτοῦμε αὐτὰ ποὺ θέλουμε, νοιώθουμε ὅτι δὲν ἀξίζουμε ἤ ὅτι δὲν εἴμαστε ἱκανοί. Συνέχεια

Ἀντιμετωπίζω τό Αἴτιον ἤ τό Σύμπτωμα;

Ἀντιμετωπίζω τό Αἴτιον ἤ τό Σύμπτωμα;Ὅταν τὸ σῶμα μου ἀσθενῇ, ἐγὼ πασκίζω νὰ θεραπεύσῳ τὸ σύμπτωμα. Τὸ αὐτὸ κάνουν καὶ ὅλου τοῦ κόσμου οἱ ἰατροί.
Θεραπεύουν τὸ σύμπτωμα καὶ ἀρνῶνται, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, νὰ ἐρευνήσουν τὸ ὁποιοδήποτε αἴτιον, ποὺ προκαλεῖ τὸ σύμπτωμα.

Αὐτὴ ἡ ὀπτικὴ ἀφορᾶ ὅμως στὰ ΠΑΝΤΑ!!!
Ἀφορᾶ στὴν πολιτική, στὴν οἰκονομία, στὶς κοινωνικές μας συναναστροφές, στὰ προσωπικά μας, στὶς σχέσεις μας μὲ τὰ παιδιά μας, στὴν ἐπικοινωνία μὲ τὸν ἑαυτόν μας… Συνέχεια

Μᾶς ἀξίζει νά ἤμαστε κομπάρσοι;

Μᾶς ἀξίζει νά συμπεριφερόμαστε σάν κομπάρσοι, σέ ἕνα μεγάλο ἰστορικό ἀφήγημα;
Μᾶς ἀξίζει νά ἔχουμε σχέσεις ὑποτελείας ἀπό τόν φόβο μιᾶς ψεύτικης ἀσφαλείας καί μιᾶς τόσης δά μικρῆς, μιᾶς λιλιπούτειας εὐτυχίας; Συνέχεια

Ἐπιμένω.

Ὅταν θέτω ἕναν στόχο, μικρὸ ἤ μεγάλο, ὀφείλω, τιμῶντας τὶς ἐπιλογές μου, τὰ θέλω μου καὶ τὰ ὄνειρά μου, νὰ τὸν ὑπηρετήσω ἔως τὴν πραγματοποίησίν του. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἐμποδίων, ἐγὼ ὀφείλω νὰ ἐπιμένω καὶ νὰ ὑπομένω κάθε κακοτοπιά, κάθε πρόβλημα, κάθε δυσκολία.
Τὰ ἐμπόδια πάντα εἶναι τὸ μέσον γιὰ νὰ ἐνδυναμώσουν τὰ θέλω μου καὶ γιὰ νὰ θωρακίσουν τὴν θέλησίν μου.
Ἄλλως τέ… Συνέχεια