Ὅταν κάποιος ἀρχίζῃ νὰ διακρίνῃ τοὺς σπόρους τῆς εὐκαιρίας, μέσα στὶς στάκτες τῆς καταστροφῆς, τότε μέσα του σταδιακὰ γεννιέται ἡ πίστις.
Πίστις δεν εἶναι νὰ εἶσαι βέβαιος, οὔτε νὰ βγάζῃς θρησκευτικοὺς ἤχους στὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Πᾶρε δύναμιν!
Τὴν φωτογραφία τὴν «ἐτσίμπησα» ἀπὸ …περιηγήσεις.
Μὲ ἐξάφνιασε καὶ μὲ ἐχαροποίησε…
Κι ὅπως αὐτὸ τὸ παλληκάρι μπορεῖ καὶ γεμίζει τὶς «μπαταρίες» του, κάπως ἔτσι κι ἐμεῖς θὰ ἔπρεπε…
Ἀπό ποῦ ἀλλοῦ; Μέ ποιόν ἄλλον τρόπο μποροῦμε νά ἀναζωογονηθοῦμε;
Ἀπό ποιάν ἄλλην πηγή μποροῦμε νά ἀνανεώσουμε τίς δυνάμεις μας; Συνέχεια
Ἄς ἀφήσουμε τὶς ἰδέες μας ἐλεύθερες…
Μπορεῖς νὰ τὴν κρατήσεις σ΄ ἕνα γυάλινο βάζο καὶ νὰ ἀπολαμβάνεις ἐγωιστικὰ τὴν ὀμορφιά της, εἴτε μπορεῖς νὰ τὴν ἐλευθερώσεις γιὰ νὰ βρεὶ τὸ ταίρι της
…«Πεταλοῦδες» μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ἰδέες…
Βάζο μπορεῖ να εἶναι τὸ ἐγὼ μπορεῖ καὶ ὁ φόβος τῆς ἀποτυχίας… Συνέχεια
Ὁ Ἥλιος εἶναι πάντα ἐκεῖ…
Καὶ τοὺς χειμῶνες… Ὄχι μόνον τὰ καλοκαίρια…
Εἶναι ἐκεῖ γιὰ νὰ μᾶς δίδῃ πάντα πολὺ ἀπὸ τὸ φῶς του καὶ τὰ χρώματά του…
Εἶναι ἐκεῖ, διότι ξέρει πὼς δίχως του ἀδυνατοῦμε νὰ ζήσουμε…
Κι ἐμεῖς; Τί κάνουμε ἐμεῖς; Συνέχεια
Σήμερα εἶναι ἁπλῶς μία συνηθισμένη ἡμέρα…
Ἀνάπνευσε τὸν ἄνεμο …
Κᾶνε κάποιον νὰ χαμογελάσῃ …
Ἀφησε τὸν ἤλιο νὰ γεμίσῃ μὲ φῶς τὸ κάθε σου κύτταρο… Συνέχεια
Μόνον ἐπίγνωσις.
Εἶναι εὔκολο νὰ ἀσχολούμεθα μὲ τὸ πῶς θὰ φτιάξουμε τὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς ἄλλους, πρὸ κειμένου νὰ φτιάξουμε τὴν ζωή μας καὶ τοὺς ἑαυτούς μας.
Κι ὁ βαθμὸς εὐκολίας, στὸν ὁποῖον ἀναφέρομαι, ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὸ ὅ,τι κάποιαν στιγμή, ὅταν στοιχειωδῶς σκέπτεσαι, ἡ ΑΝΑΓΚΗ σοῦ ὑποδεικνύει τὸν δρόμο γιὰ νὰ ἐπιτύχῃς πράγματι τὸ ἐπιθυμητό.
Καὶ μόνον βάσει ἐμπειρίας καταλήγω στὸ συμπέρασμα πὼς οἱ σχέσεις βασίζονται στὴν εἰλικρίνεια, ποὺ ξεκινᾶ καὶ τελειώνει στὴν εἰλικρίνεια πρὸς ἐμᾶς. Συνέχεια