Πόσο μεγάλο μέρος τῆς ζωῆς μας ἀναλώνεται καί πάει χαμένο, ἀπό τήν νευρωτική ἐπιμονή μας στήν τελειομανία;
Ἴσως οἱ γονεῖς μας νὰ περίμεναν ἀπὸ ἐμᾶς νὰ πετύχουμε τὸ ἐπίπεδο τῆς ζωῆς ποὺ γνώριζαν ὅτι ἐκεῖνοι δὲν μποροὺν νὰ πετύχουν.
Ὁπότε ἤθελαν κάτι περισσότερο ἀπὸ ἐμᾶς.
Ἀλλά τί περισσότερο; Συνέχεια
Κάποτε λοιπόν, στὶς τελευταῖες τάξεις τοῦ Λυκείου, ἐδῶ ἀπέναντι ὑπῆρχε ἕνα καφενεῖο καὶ ἦταν παραμονὲς ἐκλογῶν.
Ἕνας ὑποψήφιος, τοῦ ΚΚΕ, γνωστὸς στὴν περιοχή μας, πρωΐ, μεσημέρι, βράδυ ἐγκάριζε πίσω ἀπὸ μία ντουντούκα, γιὰ τὸ κακὸ μΠατΣοΚ, τὴν κακιὰ ΝουΔουλάρα καὶ τὸν …κακό του τὸν καιρό.
Ἕνα ἀπόγευμα τὸν ἐπλησίασα γιὰ νὰ τὸν ῥωτήσῳ: «Τόσες ἡμέρες γιατί δέν μᾶς λές τό τί καλό θά κάνῃς ἐσύ, μόνον κάθεσαι ἀπό τό πρωΐ ἔως τό βράδυ καί ἐπαναλαμβάνεις τό τί δέν κάνουν οἱ ἄλλοι;»
Μὲ στραβοκύτταξε… Πῆγε κάτι νὰ πῇ, μὰ δὲν τὸ εἶπε…
Μοῦ γύρισε τὴν πλάτη καὶ ἐξηκολούθησε νὰ …γκαρίζῃ!!!
Πιό …ἠλίθιος τί παθαίνεις; Συνέχεια
Τῶν πράξεών μας καὶ τῶν ἐπιπτώσεών τους στοὺς γύρω μας καὶ στοὺς ἑαυτούς μας.
Αὐτὸ ὅμως προϋποθέτει ἀπαραιτήτως ἀπόλυτη ἐπίγνωσιν καὶ τοῦ ποιοὶ εἴμαστε ἀλλὰ κυρίως τοῦ ποῦ θέλουμε νὰ πᾶμε.
Δῆλα δή, μὲ ἄλλα λόγια, νὰ ἔχουμε πάντα ἐπίγνωσιν τοῦ ῥόλου μας σὲ αὐτὴν τὴν κοινωνία, τῶν ὑποχρεώσεών μας καὶ τοῦ πόσο οἱ ἐπιλογές μας ἐπηρεάζουν τοὺς γύρω μας. Συνέχεια
Ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς δεκαετίας τοῦ ἑξήντα καὶ μετὰ ξεκίνησαν τὰ συνθήματα:
τὰ πάντα ἀμέσως, θάνατος στὴν πλήξι, ζωὴ χωρὶς νεκρὸ χρόνο καὶ ἀπόλαυσις χωρὶς ὅρια.
Αὐτὸ ἦταν τὸ ξεκίνημα τοῦ καταναλωτισμού.
Ἡ πρόθεσις ἦταν ἀναρχικὴ ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα ἤταν διαφημιστικὸ καὶ ἔτσι ἀπηλευθερώθη ἡ λίμπιντός μας γιὰ ἀγορὲς δίχως ὅρια, ἁρπάζοντας ἀσυγκρτάτητοι ὅλα τὰ ἀγαθά. Συνέχεια
Αὐτὸ μὲ τὶς καθαρίστριες καὶ τὰ ΜΑΤ πολὺ μὲ προβληματίζει…
Τὰ κακὰ ΜΑΤ, οἱ καλὲς καθαρίστριες…
Ἤ, γιὰ κάποιους ἄλλους, οἱ κακές, ἀριστερὲς καθαρίστριες, οἱ βολεμένες, τῶν 4000 μηνιαίως, καὶ οἱ πραιτωριανοὶ τῶν 600 μηνιαίως, ποὺ ἔστησαν πόλεμο, γιὰ νὰ …τρίβουν τὰ χέρια τους αὐτοὶ ποὺ …κινοῦν τὰ νήματα.
Μία χαρά…
Χωρισθήκαμε ἤδη στὰ δύο κι ἐὰν δὲν στηρίξουμε τοὺς μὲν ἤ τοὺς δέ, ἀμέσως …χαρακτηριζόμεθα ὡς …κάτι. Φτοῦ μας!!!
Ὅπως ἐπίσης μὲ προβληματίζει τὸ ὅ,τι κάποιοι (ὀρθῶς) στιγματίζουν πὼς ἡ φασαρία ἔγινε ΜΟΝΟΝ γιὰ τὶς καθαρίστριες καὶ γιὰ τοὺς χιλιάδες ἀνέργους τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως …μούγκα!!!
Δῆλα δὴ ἀξία σὲ αὐτὴν τὴν χώρα, κατὰ πῶς τὰ βλέπουμε νὰ συμβαίνουν, ἔχουν ΜΟΝΟΝ αὐτοὶ ποὺ ὑποστηρίζονται ἀπὸ κάποιον καλὰ ὀργανωμένο συνδικαλιστικὸ φορέα… Ἀλλοιῶς …πεθαίνεις!!!
Συνέχεια
Ἡ ἐνεργητικότητα καὶ ὁ ἐνθουσιασμὸς γιὰ τὸ ὅ,τι δήποτε, ἔρχονται ἀφοῦ ξεκινήσουμε νὰ κάνουμε κάτι.
Ἀποκτοῦμε ἐνεργητικότητα σὰν ἀποτέλεσμα τῆς ἀναμείξεώς μας σὲ κάτι. Συνέχεια
