Διάβαζα σήμερα, πρωΐ πρωΐ, γιὰ τὴν δικαίωσιν Τοὐρκου, ἀρχηγοῦ πολιτικοῦ κόμματος, ἀπὸ τὸ Εὐρωπαϊκὸ δικαστήριον ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ποὺ ἰσχυρίζετο πὼς ἡ γενοκτονία τῶν Ἁρμενίων εἶναι μύθος.
Ἔχει δίκαιον αὐτός… Αὐτὰ τοῦ ἐδίδαξαν, αὐτὰ ἀναπαραγάγει..
Τὸ πρόβλημα ὅμως ἑστιάζεται στὸ ὅ,τι ἡ γενοκτονία τῶν Ἁρμενίων εἶναι γεγονός.
Ἡ γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας εἶναι γεγονός.
Ἡ γενοκτονία τῶν Ἀσυῤῥίων εἶναι γεγονός. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
…Νά ξυπνῶ τό πρωί καί νά βλέπω τόν ὁρίζοντα
Δέν μέ ἐνδιαφέρει ἡ πολιτική.
Δέν μέ ἐνδιαφέρει ὁ καπιταλισμός, ὁ κομμουνισμός, τό μεγάλο κεφάλαιο, οἱ προλετάριοι…….
Δέν μοῦ ἀρέσει ἡ Χρυσῆ Αὐγή, οἱ ἀντιρατσιστές, οἱ παγκόσμιοι ἐξουσιαστές καί τά «παιχνίδια» τους. Τό μνημόνιο, ἡ τρόικα, οἱ ὀσφυοκάμπτες πολιτικοί μας.
Μοῦ ἀρέσει νά Συνέχεια
Νικητὴς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀναγκάζει μὲ τὶς πράξεις του νὰ ἀλλάξουν οἱ σκέψεις του.
Εἴμαστε ἀπὸ τὴν φύση καμωμένοι γιὰ νὰ ἀποφεύγουμε τὸν πόνο καὶ νὰ τείνουμε πρὸς τὴν ἡδονή. Ἔτσι λοιπὸν ὅταν ἀποτυγχάνουμε, ἐπειδὴ δὲν θέλουμε νὰ πονάμε, εὔκολα μπορεῖ νὰ τὰ παρατήσουμε καὶ νὰ πέσουμε στὴν ἀπάθεια.
Πολλοὶ ἄνθρωποι μετὰ ἀπὸ κάποιες δυσκολίες τὰ παρατοῦν καὶ χάνουν τὰ κίνητρά τους γιὰ νὰ μποῦν στὴν δράσι, χάνουν τὴν δίψα τους γιὰ ζωή. Συνέχεια
Μὰ καλό μου… Δὲν θέλουν ἀνάπτυξιν!!!
Τὸν ἀφανισμό μας θέλουν!
Ἐὰν ἤθελαν ἀνάπτυξιν, εἶχαν τὶς εὐκαιρίες γιὰ νὰ τὸ κάνουν… Καὶ τὶς ἔχουν… Καθημερινῶς… Ὅμως δὲν θέλουν!!!
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΛΕΜΕ!!!!!!!!!!!
Δὲν θέλουν ἀναπτύξεις, προοπτικές, ἐναλλακτικές…
Δὲν θέλουν ἀνάκαμψιν, ἐπενδύσεις, αὐτονομίες…
Οἱ ἐντολές τους εἶναι νὰ καταβαραθρώσουν τὴν Ἑλληνικὴ κοινωνία, κι ὄχι μόνον, μὲ ὅλους τοὺς λογικούς, ἀλλὰ κυρίως μὲ ὅλους τοὺς παραλόγους τρόπους… Δῆλα δὴ οἱ ἐντολές τους εἶναι νὰ μᾶς τελειώσουν…
Φτώχεια, φτώχεια, φτώχεια…
Αὐτὲς εἶναι οἱ ἐντολές… Συνέχεια
Ἡ μόνη πραγματικὴ ἀνάγκη εἶναι νὰ ἀρέσω στὸν …ἑαυτόν μου!!!
Πόσες πολλὲς φορὲς τὸ ἔχουμε ἀκούσει…
Πόσο σπάνια τὸ ἐφαρμόζουμε…
Πόσο δύσκολο εἶναι νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τελικῶς μόνον ὅταν ἐμεῖς αἰσθανόμεθα πλήρεις, ὡς ἄτομα, θὰ μποροῦμε νὰ μοιρασθοῦμε μὲ τοὺς γύρω μας χαρά, ἀγάπη, συντροφικότητα… Συνέχεια
Τὸ πιὸ σημαντικό μας μέλημα εἶναι νὰ νοιώθουμε καλά.
Ὅσοι ἄνθρωποι δὲν ἔχουν μάθει νὰ περνοῦν λίγο χρόνο μόνοι, μὲ τὸν ἑαυτό τους πάσχουν ἀπὸ στερητικὸ σύνδρομο προσωπικότητος. Τὰ συμπτώματα εἶναι μιὰ ὁλοένα αὐξανομένη δυσφορία, ἀπότομες ψυχολογικὲς μεταπτώσεις, χρονία κόπωσις καὶ κατάθλιψις. Ὅσοι ὑποφέρουν ἀπὸ αὐτὰ τὰ συμπτώματα ἀγωνίζονται μέσα σὲ ἔνα κενὸ κατεπιεσμένης ὀργῆς καὶ ἀπόγνωσης, ὅλη ἡμέρα καὶ καταλήγουν νὰ πέφτουν τὴν νύκτα στὸ κρεββάτι συναισθηματικὰ καὶ ψυχικὰ ἐξαντλημένοι, χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ κοιμηθοῦν καλά. Μὲ τὸ παραμικρὸ ξεσποῦν σὲ δάκρυα ἢ ἔχουν ἐκρήξεις θυμοῦ καὶ πολὺ γρήγορα οἱ σχέσεις τους, ἀλλὰ καὶ ἡ δουλειά τους, ἀρχίζουν νὰ περνοῦν κρίσι. Συνέχεια