Ἄκουσα τὴν πίκρα, τὴν ἀγανάκτησιν, τὸν πόνο τοῦ …Βασίλη καὶ ἐδάκρυσα! Ἐπόνεσα!
Ναί, ἔτσι μᾶς ἔχουν κάνει…
Ἐχθὲς τὸ βράδυ πάλι, συζητῶντας μὲ φίλους, ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς μοῦ ἀνέφερε πὼς ὁ πατέρας του εἶναι 84 ἐτῶν. Πρὸ μερικῶν ἐβδομάδων ῥωτοῦσε μὲ ἀγωνία γιὰ τὸ ἐὰν μπορῇ νὰ μπῇ ἕνα αὐτοκίνητο στὴν βο(υ)λή. Διότι, κατὰ τὸν παπποῦ πάντα, κάποιος ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ αὐτοκτονοῦν, ἔπρεπε νὰ ζώσῃ τὸ αὐτοκίνητό του μὲ ἐκρηκτικὰ καὶ νὰ τὸ ῥίξῃ κατὰ ἐκεῖ.
Συνέχεια




