Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»

«Ἀνώμαλη!!!!!!»

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Εἶχα πάει τὸν σκύλο μου τὶς πρὸ ἄλλες βόλτα γιὰ τὶς ἀνάγκες του.
Ἐμβολιασμένο τὸ σκυλάκι, καθαρό, φιλικό…
Γενικῶς, ἀπὸ ὅπου περνᾶ κάνει χαρές.. Οὐδέποτε ἔχει δημιουργήσει προβλήματα.
Καθῶς περνοῦσα ἔξω ἀπὸ τὸ περίπτερον τῆς γειτονιᾶς μου, στάθηκα γιὰ νὰ κυττάξω κάτι στὸ ψυγεῖο μὲ τὰ παγωτά.

Δίπλα μου μία «κυρία» μὲ ἕνα κοριτσάκι γύρω στὰ δεκαπέντε.
Μόλις ἡ κυρία εἶδε τὸν σκύλο Συνέχεια →

Μέ ποιό δικαίωμα πατᾶτε ἀκόμη τά χώματά μας;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὅταν ἐβίαζαν καὶ ἐκομμάτιαζαν κι ἔσφαζαν τὸν Μανώλη, τὸν Γιῶργο, τὸν Λευτέρη, τὴν Θεοδώρα, τὴν Ἀθανασία, τὴν Ἑλένη, τὸν Γιάννη, τὸν Θανάση, τὸν Κώστα, τὸν Ἀνδρέα, τὸν Ἰάσονα, τὴν Ἀγάπη, τὴν Κατερίνα, τὸν Ἠλία, τὸν Θύμιο, τὴν Σοφία, τὸν Γρηγόρη,…. τοὺς χιλιάδες τέλος πάντων ποὺ ἔσφαζαν, ἐγχώριοι καὶ μὴ δουλόσποροι, ἐσεῖς προσκυνούσατε. 
Εἵχατε στήσει τὴν πλάτη στὸν τοῖχο καὶ ἀναζητούσατε τρύπες γιὰ νὰ χωθεῖτε ἤ ἐξωτικὰ μέρη γιὰ νὰ ἀπολαύσετε τὴν νέα σας μπάζα. 
Τώρα ποὺ ὁ ἀρχιδολοφόνος, ἀρχιφασίστας, ἀρχί-ὑπάνθρωπος πατᾶ τὰ χώματά μας, ἐσεῖς τρέχετε νὰ τὸν προστατεύσετε!
Ἀπό ποῦ; Ἀπό ποιόν; Ἀπό ποιούς;

Συνέχεια →

Ἡ ἠλιθιότης δὲν ἔχει σύνορα…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1


Ποῦ νά τά εὕρῃ;

Ὑπάρχει περίπτωσις αὐτή ἡ φυλή νά εἶναι πιό ἠλιθία ἀπό τήν ἄλλην; Δὲν ὑπάρχει…

Ἡ ἠλιθιότης εἶναι μία ἰδιότις (ἤ ἐὰν θέλετε, ἀπουσία μίας ἱκανότητος) εὑρέως διαδεδομένη καὶ πολύ, μὰ πάρα πολὺ προσφιλής!

Συνέχεια →

Χαρμολύπη…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ὅλα γεννιοῦνται ἀπὸ τὰ ἀντίθετα.
Τὸ φῶς γεννᾶ τὸ σκοτάδι … καὶ τὸ σκοτάδι το φῶς …
Ἡ μέρα γεννᾶ τὴ νύχτα … καὶ ἡ νύχτα τὴ μέρα …
Ἡ χαρὰ ἀκολουθεῖται ἀπὸ τὴ λύπη … καὶ ἡ λύπη ἀπὸ τὴ χαρά …

Ὅλα γεννιοῦνται ἀπὸ τὰ ἀντίθετα… και συνυπάρχουν σὲ μιὰ νέα, ἑνιαία ὀντότητα ποὺ περικλείει καὶ τὰ δύο.
Χαρὰ καὶ λύπη … Χαρμολύπη των ἀρχαίων μας προγόνων…
Κλάμα καὶ γέλιο … Κλαυσίγελως των σοφῶν μας πατεράδων… Συνέχεια →

Πότε θά ἀνθίσουν ἐτοῦτοι οἱ τόποι;

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Βλέπω αὐτὸ καὶ τρελλαίνομαι μὲ τὴν σημερινὴ μετριότητα καὶ ἀπέραντο  βλακεία!

Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουμε φτάσει στὴν ὀροφὴ τῆς ἠλιθιότητος μὲ τέτοιο παρελθόν; Μὲ τέτοια ἱστορία; Μὲ τόσα ἐπιτεύγματα σὲ κάθε ἀνθρώπινο δραστηριότητα;

Ὅλη ἡ μεγαλοσύνη τοῦ ἀνθρωπίνου νοός,  λὲς καὶ ξοδεύτηκε στὴν ἀρχαιότητα!

Συνέχεια →

Οἱ θάλασσες τῆς ὑπάρξεως.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τὸ Λιμάνι εὑρίσκεται ἐκεῖ γιὰ νὰ συνδέσῃ δύο Ταξείδια…

Τὰ στάσιμα νερά του βρώμικα στέκουν, μὰ στὰ ἀνοικτὰ τοῦ Πελάγου, καθάρια ξεπλένονται στὴ Δύναμη τοῦ Ἀνέμου. Συνέχεια →