Ἀπὸ μικρὴ ἤμουν «κουβεντιάστρα», ὅπως ἔλεγαν οἱ φίλοι μου.
Ἤθελα νὰ συνομιλῶ μὲ ἀνθρώπους, νὰ ἀνταλλάσσουμε σκέψεις, ἰδέες, νὰ μαθαίνουμε ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον νέα ζητήματα καὶ νὰ ἀνακαλύπτουμε νέους δρόμους….
Ἀπὸ μικρὴ ἤμουν «κουβεντιάστρα», ὅπως ἔλεγαν οἱ φίλοι μου.
Ἤθελα νὰ συνομιλῶ μὲ ἀνθρώπους, νὰ ἀνταλλάσσουμε σκέψεις, ἰδέες, νὰ μαθαίνουμε ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον νέα ζητήματα καὶ νὰ ἀνακαλύπτουμε νέους δρόμους….
Ὁ τίτλος «ἐκόπη» γιὰ νὰ χωρέσῃ. Ὅμως τὸ κείμενον ῥέει Ἑλλάδα. Ῥέει Ἔρωτα! Ῥέει χαρὰ καὶ βεβαιότητα γιὰ ὅσα ἔπονται.

Μπᾶχ.
Κάποτε τὸν ἐδιάβαζα μετὰ μανίας. Τὸν ἐλάτρευα.
Μοῦ ἔδειξε δρόμους ποὺ ἀδυνατοῦσα νὰ φαντασθῶ.
Ἀκόμη ἔχει τιμητικὴ θέσι στὴν βιβλιοθήκη μου.
Λές καί δέν ξέρουμε πῶς «λειτουργεῖ» τό κόμμα πού κυβερνᾶ τήν Ἑλλάδα τά τελευταία 30 χρόνια. Ἀδιόρθωτοι καί ἐπικίνδυνοι γιά νά μπορέσουν νά συνεχίσουν νά τρῶνε ἀπό τίς πλάτες τῶν ἐντίμων Ἑλλήνων. Συνέχεια