Τίποτα! Τὸ ἀπόλυτον ΤΙΠΟΤΑ!
Στηρίζουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, κρατῶντας τὰ προσχήματα, τὶς περισσότερες φορές, ἀλλὰ ὅλα ἀποσκοποῦν στὸ ἕνα:
τὴν διασφάλισι καὶ τὴν διαιώνιση τοῦς καθεστῶτος τους.
Ψέμμα, ψέμμα, ψέμμα…
Μίαν ἀλήθεια, μία εἰλικρινὴ θέσι, μίαν ἔντιμη τοποθέτησι ΠΟΤΕ! Κάποιο μυστικὸ πάντα στὸ πίσω μέρος τοῦ (ἀνυπάρκτου τὶς περισσότερες φορές) μυαλοῦ τους.




