Τὴν Χώρα, θὰ τὴν ἀλλάξουν οἱ ἀδιάφθοροι…
Αὐτοὶ ποὺ δὲν ἐσύρθησαν ποτὲ σὲ κάποιο χαλὶ ὑπουργείου γιὰ ἕναν διορισμό…
γιὰ μίαν μία μίζα…
γιὰ ἕνα ῥουσφετάκι…
γιὰ μίαν «ἐξυπηρέτησι»…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Κᾶνε κουράγιο Πατρίδα μου…!!!
Ὅταν ὁ Εὑρυβιάδης εἰρωνεύθηκε τὸν Θεμιστοκλῆ πὼς εἶχε χάση τὴν Πατρίδα του, ἐφ΄ ὅσον ὁ Ξέρξης εἶχε καταλάβη τὴν Ἀθῆνα, ὁ Θεμιστοκλῆς ἔδειξε τὰ κατάμεστα, ἀπὸ Ἀθηναίους πλοῖα, καὶ ἐδήλωσε πὼς αὐτοὶ εἶναι ἡ Πατρίς του.
Κι ἀπὸ τὴν ἄλλην…
Ὅταν δὲν ἔχῃς γῆ, νὰ ἀκουμπᾷς ἐπάνω της, νὰ τὴν πονᾷς, νὰ τὴν καλλιεργῇς, νὰ τὴν ποτίζῃς μὲ τὸν ἱδρώτα σου, τότε ποιά Πατρίδα νά ἀγαπήσῃς;
Γιά ποιόν τόπο νά παλέψῃς; Συνέχεια
Σκλάβος εἶναι αὐτὸς ποὺ περιμένει κάποιον νὰ τὸν σώσῃ!
Μέγας Ἀλέξανδρος VS Πολιτικοὶ ἠγετες κομμάτων 21ου αἰῶνος.
Ἀκούω τελευταία στὰ ΜΜΕ ποὺ ἀναφέρουν τοὺς πολιτικοὺς ἀρχηγοὺς κομμάτων ὡς ἠγέτες.
Ἔψαξα λοιπὸν νὰ βρῷ πράξεις τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν κομμάτων, ποὺ νὰ ἀποτυπώνουν τὴν λέξη ΗΓΕΤΗΣ στὸ πρόσωπό τους. Πᾶμε λοιπὸν νὰ ξεκινήσουμε μὲ τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας… Συνέχεια
Ἐκλογὲς λέει… Λέει…
Καὶ ὅλοι οἱ καραγκιόζηδες ἐφόρεσαν τὰ καλά τους χαμόγελα, ἐφορτώθηκαν μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ ψέμματα καὶ διεσκορπίσθησαν ἀνᾲ τῇ ἐπικρατείᾳ γιὰ νὰ μᾶς ..πείσουν νὰ τοὺς ψηφίσουμε.
Κλαυσίγελως;
Ναί… Κλαυσίγελως…
Τὰ σκουπίδια διεκδικοῦν τὴν ψῆφο μας κι ἐμεῖς παραλύουμε…
Ἡ χώρα χάνεται κάτω ἀπὸ τὸ τακοῦνι τῆς σαχλαμάρας, τῆς ἁρπακτῆς καὶ τῆς πορνείας.
(Ναί, ὅλα θηλυκὰ καὶ ξεσκισμένα!!!) Συνέχεια
Ὅλα ἀπὸ μία κλωστὴ κρέμονται…
Πάντα…
Ἡ εὐτυχία μας, ἡ χαρά μας, ἡ ἀπόλαυσις, ἡ ζωή μας ἀκόμη…
Μὰ πιὸ πολὺ τὰ ὄνειρά μας… Συνέχεια
Περιφρόνησις ἤ φθόνος;
Κυττάζοντας τὴν παραπάνω εἰκόνα, γιὰ ἀρκετὴ ὥρα, μὲ ἔπιασε μία θλίψις…
Προσεπάθησα νὰ κατανοήσῳ τὸ γιατὶ περιγελῶνται τὰ μνημεῖα μας, ἀπὸ κάποιους, ποὺ δὲν τὰ κατανοοῦν.
Προσεπάθησα ἐπίσης νὰ κατανοήσῳ τὸ γιατί διώκεται ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία μὲ τόσο μένος.
Προσεπάθησα νὰ μπῷ στὴν θέσιν ὅλων αὐτῶν, ποὺ κατὰ καιροὺς ἔχουν δράσει μὲ μυρίους τρόπους, καὶ τώρα καὶ στὸ παρελθόν, πρὸ κειμένου νὰ μειώσουν καὶ νὰ ἐξαφανίσουν τὴν ἔννοια Ἑλλὰς ἀπὸ τὸν πλανήτη.
Μὰ ταὐτοχρόνως, ὅσο κι ἐὰν ἐπάλευᾳ νὰ σκεφθῷ ἀπὸ τὴν δική τους πλευρά, τὴν ἰδίαν στιγμὴ περνοῦσαν, μὲ ταχύτητα ἀστραπῆς, ἐμπρὸς ἀπὸ τὰ μάτια μου, οἱ ἐκόνες ἀπὸ τὰ ἐκατομμύρια ἑλληνικὰ ἐκθέματα, ποὺ …«φιλοξενῶνται» στὰ μουσεῖα των.
Μουσεῖα ποὺ δὲν θὰ ὑπῆρχαν ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἡ Ἑλλάς. Συνέχεια