Ὅλα εἶναι διαφορετικά, ὅταν εἶσαι ἐραστὴς τῆς ἀληθείας…
Ὁ κόσμος δὲν εἶναι τόσο πεζός.
Οὔτε τόσο πρόστυχος.
Οὔτε τόσο φθηνός…

Ἡ ἀλήθεια… Ὅλη ἡ ἀλήθεια, ποὺ μᾶς ἀφορᾶ, δὲν εὑρίσκεται στὰ βιβλία, οὔτε στὰ σχολεῖα μας οὔτε στοὺς δρόμους.
Ἡ ἀλήθεια γεννιέται καὶ πεθαίνει μέσα μας.
Ἐὰν ἐμεῖς μποροῦμε νὰ διατηροῦμε μαζύ της σχέσεις ζωντανές, ὅλα τὰ ἄλλα ἀκυρώνονται… Συνέχεια →

Ὑπάρχουν δύο ὁπτικὲς γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὰ γεγονότα.
Ὑπάρχει ἡ ἀνοικτὴ ματιά, ἡ φωτεινή, αὐτὴ ποὺ μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἐξακολουθήσουμε νὰ στεκόμεθα ἐλεύθεροι, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη, ἡ τρομαγμένη. Ἡ ἀπελπισμένη. Συνέχεια →

Μιλᾶμε γιὰ ἀπελευθέρωσιν ἀπὸ τὸν κάθε δυνάστη, τὴν στιγμὴ ποὺ τὸν πρῶτο δυνάστη, τὸν σημαντικότερον, ἀρνούμεθα νὰ τὸν δοῦμε…
Μιλᾶμε γιὰ ἐχθρό, τὴν στιγμὴ ποὺ τὸν πρῶτο ἐχθρό, τὸν ἀπειλητικότερον, εἴμαστε ἀνίκανοι νὰ τὸν ἀναγνωρίσουμε…
Μιλᾶμε γιὰ τὸν ἡγέτη ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουμε, τὴν στιγμὴ ποὺ ἔχουμε ἀρνηθεῖ τὸ δικαίωμα στὴν ὕπαρξίν του… Συνέχεια →

Τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ ἔμαθα, ὅταν ἄρχισα νὰ ἀσχολοῦμαι σοβαρὰ μὲ τὸν κόσμο μας, σὲ ὅλα του τὰ ἐπίπεδα, ἦταν πὼς ἡ πραγματικὴ ἀνάγκη τῆς Ἀνθρωπότητος εἶναι ἡ ἀπομυθοποίησις. Ἀπὸ ἐκεῖ ὀφείλουμε ὅλοι μας νὰ ξεκινήσουμε γιὰ νὰ διεκδικήσουμε μέρος τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐλευθέρως διαβιεῖν.
Μέρος ὅμως… Διότι ὁλόκληρο τὸ δικαίωμα περιλαμβάνει κι ἀπαιτεῖ πολλὰ πολλὰ στάδια, τὰ ὁποῖα συνήθως ἀδυνατοῦμε νὰ περάσουμε… Συνέχεια →

 Μία εἰκόνα ποὺ σὲ κάποιων τὰ μάτια μοιάζει μὲ διαμερτυρία…
Στὰ δικά μου τὰ μάτια ὅμως μοιάζει μὲ ἀνάγκη…
Αὐτό, ποὺ ἐμεῖς ἀποκαλοῦμε πολιτισμό, δὲν εἶναι πολιτισμός… Εἶναι καταστροφή. Εἶναι τὸ τέρας ποὺ κατασπαράζει κάθε εἴδους ζωῆς καὶ τὸ ἀπολαμβάνει… Συνέχεια →