Ἡ Καρχηδόνα πρέπει νὰ καταστραφῇ…

Ὅπως ὁ Κάτων ἔκλεινε κάθε λόγο του μὲ τὴν φράση:
Ἠ Καρχηδόνα πρέπει νὰ καταστραφῇ, ἔτσι καὶ σήμερα τὸ μόνον ποὺ πρέπει παντοῦ καὶ σὲ κάθε περίπτωση νὰ λεγουμε εἶναι:
ἠ ΕΕ πρέπει νὰ καταστραφῇ.

Νὰ κλείσουν ὅλα τὰ φεντεραλιστικὰ καρκινώματα, τὰ τμήματα δημοσίας ὑποχονδρίας, τὸ κλιματικῶν παρασίτων, τὸ φορομπηχτικό – τὰ πάντα. Συνέχεια

Κι ἔξαφνα «συνεκινήθησαν»!

Ἀπὸ Παπαδήμ(ι)ο ἔως Ἀντωνάκι!
Ἀπὸ Καμινομπουτάριο ἔως Μπένυ!
Ἀπὸ κάθε κατακάθι τῆς «πολιτικῆς» ἔως κάθε κατακάθι τῶν ΜΜΕ.
Ἡ ΛΑΘΡΟμετανάστευσις εἶναι πρόβλημα!
Ἡ ἐγκληματικότης, οἱ ΜΠΗΖΝΕΣ ὅπως τὸ λένε τὰ ΛΑΘΡΟεισαγώμενα! Συνέχεια

Ὁ γκρεμιστὴς κι ὁ κτίστης.

Ἕνα σημεῖον ποὺ παρατηρῶ πολὺ προσεκτικά, ἐδῶ καὶ χρόνια, εἶναι ἡ καταστροφή, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται καὶ τὸ ἀπὸ ποῦ προέρχεται.
Διαπιστώνω, μετὰ μεγάλης μου θλίψεως, πὼς ἡ καταστροφή, στὸ σύνολό της, προέρχεται ΜΟΝΟΝ ἀπὸ μίαν πλευρὰ τῆς κοινωνίας μας. Κι αὐτὴ ἡ πλευρά, εἶτε πολιτικῶς θὰ τὴν δοῦμε, εἶτε κοινωνικῶς, ἔχει πάντα τὶς αὐτὲς ἀρχές: δὲν αἰσθάνεται νὰ ἀνήκῃ ἐδῶ. Ξένο σῶμα παραμένει, ὅσα χρόνια κι ἐὰν ἐπέρασαν… Δὲν τῆς ἀνήκει κάτι ἀπὸ αὐτὸν τὸν τόπο, ἀπὸ αὐτὸν τὸν πλανήτη, ἀπὸ αὐτὸ τὸ τέλειον τῆς Φύσεως δημιούργημα. Δὲν αἰσθάνεται τμῆμα τῆς κοινωνίας, τῶν δομῶν καὶ τῆς πορείας αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ οὔτε καὶ τοῦ συνόλου τῶν ἀνθρωπίνων κοινωνιῶν, διότι λειτουργεῖ παρὰ φύσιν κι ὄχι κατὰ φύσιν. Συνέχεια

Ἀναίμακτος παράδοσις, ἡ πιὸ ἀτιμωτικὴ παράδοσις!

 
Ἔχουν συνηθίσει νὰ βάζουν στὸν κρόταφο τοῦ ἄλλου, τὸ πιστόλι… Εἶναι αὐτὴ ἡ λειψὴ  κυριαρχία ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ νοιώσουν οἱ  ἀπαίδευτοι, γιατὶ μόνο ἔτσι μποροῦν νὰ νοιώσουν ἀνώτεροι·  ἔστω καὶ διὰ τῆς βίας.
Δὲν εἶναι ἕνα πρόσωπο ἄγνωστο αὐτὸ ποὺ μᾶς δεἰχνουν· οὒτε οἱ θύμισες ξεθώριασαν μὲ τὸ πέρασμα τοῦ χρόνου. Τὰ μαθήματα στὰθηκαν ὅμως ἄσκοπα, ὅπως καὶ οἱ θυσίες τῶν προγόνων μας… Συνέχεια

Μὴ τὰ παρατᾷς ΠΟΤΕ!!!


Μὰ ποτέ!!!

Μὰ ποτέ…
Ἐὰν τὰ παρατήσῃς δὲν θὰ μάθῃς ΠΟΤΕ γιὰ τὸ ἐὰν εὑρισκόσουν ἕνα βῆμα, ἤ ἀκόμη καὶ μίαν ἀνάσα, πρὶν ἀπὸ τὴν ἐπιτυχία!
Μὴ τὰ παρατᾶς λοιπὸν ποτέ… Ἐκτός… Συνέχεια

Ναί, καὶ ἄπατρις καὶ ῥίψασπις!

 

Εχα δηλώσει πς δν θπαντήσω σ σχόλια ποφῳροσαν στς προηγούμενες ναρτήσεις μας, ναφορικς μ τ θέμα τς φυγς κ τς Πατρίδος, δίως στς τόσο δύσκολες μέρες πο διανύουμε.
πανέρχομαι μως σήμερα, μόνον γι ν διαπιστώσω πς τελικς πατρις κι ίψασπις δν εναι φαινόμενον τν τραγικν τωρινν μερν μας λλ κρατπ πολ παλαιότερα.  Συνέχεια