Όπως και να το κάνεις τα 300 χρόνια σκλαβιάς από τους Τούρκους μας άφησαν το κουσούρι του γλειψίματος, της οσφυοκαμψίας και της υποτέλειας. Λάβροι με τους Έλληνες, γλοιώδεις με τους ξένους. Μόλις κάποιος Έλληνας διαπράξει το παραμικρό ανάγεται αυτόματα σε εγκληματία που δε χρήζει καμίας επιείκειας ή προστασίας και αν τύχει να βρίσκεται και στο εξωτερικό μετανάστης ή επισκέπτης, αυτόματα τον εξοστρακίζουν οι αναμάρτητοι συμπατριώτες. Μόλις τρέξει η μύτη κανενός λαθρομετανάστη, σπεύδουν οι ορδές των προοδευτικούληδων να τον προστατέψουν από τους ρατσιστές και δόλιους Έλληνες. Αν τολμήσεις δε και μιλήσεις, σε διασύρουν και σε στοχοποιούν.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: καταγγελίες
Ὁ ΣΥ.ΡΙΖ.Α κατήγγειλε τό Ἑλληνικό κράτος ἐπειδή ἐπαναπροώθησε λαθρομετανάστες στήν τουρκία!
Μια απίστευτη (εκ πρώτης όψεως…) ανακοίνωση εξέδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Λήμνο, με την οποία καταγγέλλει… παράνομη επαναπροώθηση λαθρομεταναστών στην Τουρκία, από κει που ’ρθαν, αντί οι αρχές «να τους προωθήσουν στα αστικά κέντρα»!!!
Δηλαδή, να τους στείλουν στην Αθήνα!!!
Μάλιστα, τα θράσσος του ΣΥΡΙΖΑ (οι ίδιοι που θέλουν και να κυβερνήσουν…),ήταν να επικαλούνται Συνέχεια
Τὰ 66 ἀκίνητα τοῦ υἱοῦ Βαρβιτσιώτη
Σταθερὰ μαζύ.
Ἐμεῖς πληρώνουμε, ἐσὺ τὰ τρῶς. Διότι ἄν δὲν πληρώσουμε ἐμεῖς θὰ ἀναγκασθῇς νὰ πληρώσῃς ἐσὺ καὶ οἱ διορισμένοι, οἱ δικοί σου καὶ τοῦ «ρουσφετογιάννη», ἄν ἔχῃς ἀκουστά.
Ὅλο τὸ «πλούσιο» βιογραφικὸ τῆς οἰκογενείας Βαρβιτσιώτη, ὁ ὁποῖος τόλμησε νὰ πῇ: «Ὅποιος δὲν ἔχει γιὰ τὸ χαράτσι, νὰ πουλήσῃ τὸ σπίτι του».
Συνέχεια
Ἐπιχείρησις παιδικὸς καρκίνος!
Πρέπει νὰ πολεμήσουμε τὸ χλώριο!
Πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουμε μὲ κάθε δυνατὸν τρόπο!
Ἡ χλωρίωσις (ἀλλογόνωσις γενικότερα, διότι τώρα τελευταῖα κάνουν καὶ φθορίωσι) εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον ἐπικίνδυνα χημικὰ ποὺ στρέφονται κατὰ τῆς ὑγείας μας.
Οἱ κάτοικοι τῆς Πορταριᾶς ἀντέδρασαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτοί!
Πρέπει ΟΛΟΙ μας νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ παίζουν μὲ τὴν ὑγεία τῶν παιδιῶν μας καὶ τὴν δική μας.
Διαβάσετε τὴν καταγγελία!
Εἶναι ἀποκαλυπτική. Συνέχεια
Καί ἐμπόριο παιδιῶν (ἀκόμη) κάνουμε;
Ὁ πατέρας μου εἶναι παιδὶ τῆς κατοχῆς. Ἡ ἀδελφή του ἦταν παιδὶ τοῦ ἐμφυλίου. Ἐχάθη. Ὅπως ἐχάθησαν καὶ χιλιάδες ἄλλα παιδιά, τῶν ὁποίων οἱ γονεῖς ἐτελείωσαν εἶτε στὸν ἐμφύλιο, εἶτε στὴν κατοχή, δίχως ποτὲ νὰ μάθουν οἱ δικοί τους τὸ ἐὰν ζοῦν ἤ ἐὰν κι αὐτὰ κάπου, κάπως ἐτελείωσαν…
Ὑπῆρχαν πάντα ἀρκετὲς ἐνδείξεις γιὰ τὴν ἐπιβίωσι τῆς θείας μου ἀλλὰ οὐδέποτε ἀρκετὰ στοιχεῖα γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ πιάσουμε ἀπὸ κάπου τὴν ἄκρη τοῦ νήματος καὶ νὰ μάθουμε περισσότερα. Στὴν περιοχὴ τῆς ἐξαφανίσεώς της ὑπάρχουν καταγεγραμμένες ἐπίσης περισσότερες ἀπὸ δύο χιλιάδες ἐξαφανίσεις παιδιῶν, κάθε ἡλικίας. Πῶς κι ἀπό ποῦ ὅμως νά ἀρχίσουμε τήν ἔρευνα; Ἔζησε ἤ ὄχι; Κι ἐάν ναί, ποῦ; Πῶς; Μέ ποιούς;
Ἑπτὰ δεκαετίες ἔχουν περάσῃ ἀπὸ τότε. Ποιός νοιάζεται; Ἔτσι κι ἀλλοιῶς γιὰ πολλὰ χρόνια ἴσχυε, σὲ ἕναν βαθμό, τὸ «ὁ θάνατός σου ἡ ζωή μου».
Κάποιαν στιγμὴ ὅμως πιστέψαμε πὼς αὐτὸ ἔπαυσε… Πὼς τέλος μὲ τὸ ἐμπόριο παιδιῶν… Πὼς ἀπὸ ἕνα σημεῖον καὶ μετὰ τὰ παιδιὰ θὰ παρέμεναν στὶς οἰκογένειές τους… Χά!!! Συνέχεια



