«Ῥατσιστὴς» καὶ «φασιστὴς» δὲν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ λέγει ἀνέκδοτα διὰ τοὺς Ποντίους, τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς Σκώτους.
Οὔτε ἐκεῖνος ποὺ στήνει τὴν Κυριακὴν τοῦ Πάσχα ἕνα ἀνδρείκελον καὶ τὸ μπουρλοτιάζει.
Οὔτε κἂν ἐκεῖνος ποὺ κάποιες ἀπόκριες ἐντύθη Γερμανὸς φαντάρος. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ὅταν κάτι δὲν προχωρᾷ…
Σημαίνει πὼς πρέπει νὰ τὸ ἐπανεξετάσω…
Τὸ «κάθε ἐμπόδιον γιὰ καλό», δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ ξεχνᾶμε… Συνέχεια
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ὁ Ἔρως εἶναι μία ἐπανάστασις…
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ὁ Ἔρως εἶναι μιὰ ἐπανάστασις…
ἐνάντια στὴν πεζότητα… Συνέχεια
Τί ἑορτάζουμε σήμερα;
Τόν ἔρωτα; Ποιόν ἔρωτα; Καί γιατί χρειάζεται νά ἔχουμε μία συγκεκριμένη ἡμέρα, καθιερωμένη ἀπό τήν διεθνή κοινότητα, πρό κειμένου νά …ἀγαπήσουμε τόν ἄνθρωπό μας; Ἤ ἀκόμη καί νά τόν …θυμηθοῦμε;
Γιατί χρειαζόμεθα κάτι τέτοιο; Μήπως γιατί κάπου πίσω μας …ξεχάσαμε τόν πραγματικό …ἔρωτα καί ἀποφασίσαμε νά διαβιοῦμε παρέα μέ τίς …συμβατότητες; Συνέχεια
Ὁ Ἥλιος κάθε ἡμέρα χαμογελᾶ… ἀκόμη κι ἐξ …ἀντανακλάσεως!
Εἶναι ἐκεῖ κάθε πρωΐ γιὰ νὰ μᾶς θυμίσῃ πὼς ἡ ἡμέρα ξεκινᾶ…
Πὼς πάλι καὶ πάλι καὶ πάλι θὰ ἀρχίσῃ τὸ «μακρύ του ταξείδι» γιὰ νὰ σκορπίσῃ μὲ πάθος ὅλην τὴν ἐνέργειά του στὸν κόσμο μας…
Ἕνας ἐραστὴς τῆς ζωῆς, ἕνας ἀέναος ταξειδευτής, ἕνας ἀσταμάτητος ἐξερευνητὴς τῶν συμπαντικῶν διαδρομῶν, ποὺ ταὐτοχρόνως δὲν ἐπιτρέπει σὲ κάποιο νέφος ἤ κάποιο ἐμπόδιο ἤ κάποιον ἐξωτερικὸ παράγοντα νὰ ἀνακόψῃ τὴν πορεία του… Ὁρμητικὸς ἐραστὴς τοῦ ἀγνώστου, ἀειθαλὴς καὶ ἄοκνος… Συνέχεια
Ἔχουν καὶ οἱ σχέσεις χαρακτήρα…
Ἔχουν καὶ οἱ σχέσεις τὸ χαρακτήρα τους…
Ἀλλες εἶναι ἤσυχες καὶ γλυκὲς… Θυμίζουν τζάκι καὶ σπιτικὴ μαρμελάδα.
Ἀλλες ποὺ δὲν ἔχω ὄνομα γι αὐτές, εἶναι ἐκεῖνες που κρατοῦν μόνον ἐπειδὴ ὑπάρχουν οἱ ἀναμνήσεις ἀπὸ τὸ παρελθόν, ποὺ εἶναι πιὸ ἰσχυρὲς ἀπὸ τὸ μέλλον τὸ ἀβέβαιο καὶ καταφεύγει κάποιος σ’ αὐτές, ἐλπίζοντας ὅτι ἄν τὶς ῥίξει μὲ τὴν χούφτα ἐπάνω στὸ τέλμα τοῦ Συνέχεια