Γιὰ ἐμέναν προσωπικά, ναί. Φροντίζω πάντα νὰ προσφέρω βιβλία στοὺς φίλους μου, ἀλλὰ ὑπῆρξαν καὶ στιγμὲς ποὺ τὴν …ἐπάτησα.
Κάποτε, σὲ μίαν ἐπίσκεψι σὲ συγγενικό μου σπίτι, ποὺ δὲν εἶχαν καὶ τόση ἀγάπη πρὸς τὸ διάβασμα, προσέφερα ἕνα πολὺ σημαντικὸ βιβλίο.
Ξέρετε τί ἔπαθα; Μόνον ποὺ δὲν μοῦ τὸ ἐπέταξαν στὸ κεφάλι. Γιὰ τοὐλάχιστον δεκαπέντε λεπτὰ ἐμουρμούριζαν οἱ οἰκοδεσπότες, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἠλίθιο δῶρο μου.
Δὲν τοὺς ἐνδιέφερε τὸ θέμα τοῦ βιβλίου. Τοὺς ἐνοχλοῦσε ποὺ ἦταν βιβλίο. Βιβλία στὸ σπίτι τους δὲν χωροῦσαν. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
«Προσκυνῶ» κι ὁρκίζομαι…
Κάποτε, ὅταν ἡ Πατρίς μας ἦταν ἀκόμη κάτω ἀπὸ τὸ ὀθωμανικὸ φέσι, οἱ λιγοστοὶ ἄνθρωποι ποὺ ἠθέλησαν νὰ σηκώσουν στὶς πλάτες τους τὴν ἐλευθερία ἑνὸς ὁλοκλήρου γένους, ᾡρκίζοντο…
Ἕναν ὅρκο ἔδιδαν, ποὺ ἐὰν κάποιος τὸν κατεπατοῦσε, ὅπως ὁ Γαλάτης, τότε μόνον ὁ θάνατος ἔκλεινε τὴν βλάβη.
Σήμερα τὰ δεδομένα εἶναι διαφορετικά.
Ἡ σκλαβιὰ εἶναι χρυσωμένη.
Κάποιοι οὔτε ποὺ ἀντιλαμβάνονται πὼς ἔχουμε σκλαβιά…
Κι ὅμως… Ἔχουμε…
Μὰ δὲν βαριέσθε… Πάντα ἔτσι ἦταν κι ἔτσι θὰ εἶναι γιὰ κάποιους…
Συνέχεια
Ἡ Μάχη!
Μία εἰκόνα ἀπὸ τὸ παρελθὸν ποὺ μοῦ ὑπενθύμισε κάτι… Ἀμυδρά… Ἔτσι, σὰν σκιὰ ἐπέρασε…
Κι ὅμως…
Τότε κάποιες γυναῖκες ἐπάλευαν μὲ πέτρες, μὲ ξύλα, μὲ τὰ δόντια τους γιὰ νὰ ἀναπνεύσουν λίγες ἀκόμη στιγμὲς ἐλευθερίας…
Καὶ ἦσαν τόσο ἀπεφασισμένες νὰ ζοῦν ἐλεύθερες, ποὺ δὲν ὑπῆρχε κάποια δύναμις νὰ τὶς σταματήσῃ…
Ἐλευθερία ἤ Θάνατος… Τότε… Μά τώρα; Συνέχεια
«Νὰ δημιουργῇς καὶ δημιουργῶντας νὰ δημιουργεῖσαι….»
Ὁ Ἀριστοτέλης λέει:
«Νὰ δημιουργῇς καὶ δημιουργῶντας νὰ δημιουργεῖσαι καὶ νὰ μὴν εἶσαι τίποτα ἄλλο ἀπὸ τὴν δημιουργία σου..»
Ἂς τὸ ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν μας καὶ ἂς κάνουμε ἐπιλογὲς στὸ τί εἶναι καλλίτερο γιὰ τὴν καλλιέργεια τὴν πνευματικὴ καὶ τὴν ψυχική μας. Γιατί φυσικὰ καὶ δημιουργεῖς… θέτεις τὶς βάσεις ἔστω γιὰ τὰ δημιουργήματά σου… ὅταν ἐπιλέγεις τὸ ὀρθόν, τὸ ἄριστον.
Ἀντίο Εὐρώ!
Καὶ μέσα στὸν πανικό, στὴν λαίλαπα τῶν ἐξελίξεων, μέσα στὴν «ἀντιφασιστικὴ» παράνοια τῶν ἡμερῶν, συμβαίνουν πράγματα καὶ θαύματα, καὶ στὴν χώρα μας, ἀλλὰ καὶ στὴν Εὐρώπη γενικότερα.
Ἀποφάσεις ποὺ καταδικάζουν τοὺς λαοὺς σὲ μόνιμη σκλαβιά, νόμοι ποὺ καταργοῦν Συντάγματα, ἀνθρώπινα δικαιώματα ποὺ παύουν νὰ νοοῦνται…
Κι ὅλα αὐτά γιατί; Γιά νά σωθῇ τό εὐρώ;
Ὤ, ναί…
Ἀλλὰ δὲν σώζεται… Συνέχεια
Περὶ ἀπεργιῶν κι ἄλλων ἀνοησιῶν!
Ἡ Εὐρώπη καίγεται. Ὅπου κι ἐὰν κυττάξουμε θὰ διαπιστώσουμε ὅλο καὶ πιὸ μακροχρόνιες ἀντιδράσεις.
Τρανὸ καὶ μοναδικὸν παράδειγμα ἡ Ἰσλανδία.
Ἐκεῖ πράγματι οἱ κάτοικοι ἀπεφάσισαν πὼς πρέπει νὰ ἀπαλλαγοῦν διὰ παντὸς ἀπὸ τοὺς τραπεζίτες, καὶ τὰ ἀποτελέσματα εἶναι ἤδη ἐμφανέστατα!
Πόνεσαν…
Κοπίασαν… Συνέχεια