Ἡμέρα λαμπρή ξημέρωσε σἠμερα. Ἡ ἐθνική μας ἑορτή γιά τήν 28η Ὀκτωβρίου 1940.
Γιορτάζουμε τό ΟΧΙ τοῦ Ἰωάννη Μεταξᾶ. Γιορτάζουμε, γενικῶς, τήν καθολική ἀντίστασι τῶν Ἑλλήνων στούς ἐπίδοξους ξένους εἰσβολεῖς. Γιορτάζουμε τήν πίστη τῶν Ἑλλήνων στό ὕψιστο ἀγαθό, τήν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Ἀφιερώνω τό παρακάτω Συνέχεια
«Ν’ ἀγαπᾶς τήν εὐθύνη. Νά λές : Ἐγώ μονάχος μου θά σώσω τή γῆ: Ἄν δέν σωθεῖ ἐγώ θα φταίω…»
Κάποτε ἕνας σοφὸς ἐδέχθῃ ἕναν νεαρὸ ποὺ ἐπιθυμοῦσε νὰ γίνῃ μαθητής του. Ὁ σοφὸς, γιὰ νὰ ἀποφασίσῃ ἐὰν Συνέχεια
Τὸ μάθαμε τώρα.
Ὅλοι οἱ «ἀγανακτισμένοι» ἀπεφάσισαν νὰ ἐπιλέξουν τὴν σημερινὴ ἡμέρα γιὰ νὰ βγοῦν στὸν δρόμο. Νὰ κράξουν, νὰ γιουχάρουν, νὰ προπηλακίσουν.
Σὰν δὲν ντρέπεσθε ὅλοι σας!
Τὸ ταξείδι γιὰ τὴν κόλασί σας τώρα ξεκινᾶ… Καὶ θὰ εἶναι μακρύ, μεγάλο, ἀπέραντο!
Τί φοβᾶσαι;
Τήν πληρωμή;
Μὰ εἶναι δυνατόν νά τήν ἀποφύγῃς;
Τί πίστεψες;
Ἡ Ἑλλάς ὁμοιάζει μέ ἕναν ἀσθενῆ στήν ἐντατική, πού τοῦ χορηγοῦν οἱ «ἰατροί» κάποιο φάρμακο καί ἀντί νά γίνεται καλά χειροτερεύει. Οἱ γιατροί, λοιπόν, ἀντί νά ἀλλάξουν τό φάρμακο τοῦ αὐξάνουν τήν δόσι! Στό νοσοκομεῖο πού εἰσήχθη ἡ Ἑλλάς δέν ὑπάρχει ἄλλη θεραπεία. Εἶναι προφανές. Ἦρθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου, λοιπόν, γιά ῥιζικές λύσεις. Ἀπόφασις καί πρόγραμμα χρειάζεται. Συνέχεια
