Καὶ θαυμασμός…
Καὶ δίχως μας δὲν ζοῦν…
Καὶ τὶ καλὰ ποὺ θὰ περνούσαμε ἐὰν δὲν ἦταν οἱ κακοὶ ἐδῶ γύρω…
Μουσεῖον Ἀστροναυτικῆς, Μόσχα:
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Ἡ ῥεαλιστικὴ θεωρία τῶν συγκρούσεων.
Πάλη κι αὐτή.
Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ, δὲν ὑπάρχει καὶ κάτι ζωντανό!
Τοὐλάχιστον ὅπως ἔχει διαμορφωθῇ ἡ διαβίωσίς μας, ἐδῶ καὶ πολλοὺς πολλοὺς αἰῶνες, ἀναπαράγουμε ἕνα μοντέλο ποὺ λέγεται σύγκρουσις. Μία παραλογία, ποὺ ὅμως εἶναι καθημερινότητά μας.
Μία ἀνισοῤῥοπία ποὺ ὅμως τὴν υἱοθετοῦμε ἀκρίτως…
Τό τέλος μας ἔρχεται ἐπεί δή ἐχάθη μία ἐλιά; Ἤ μήπως εἶναι ἡ ἀρχή;
Ἔξω ἀπὸ τὸ πατρικό μου σπίτι εἶχε φυτεύσει ὁ παπποῦς μου, πρὸ πενήντα ἐτῶν περίπου, μίαν ἐλιά.
Ἐψήλωσε, ἐγιγαντώθη, ἔδωσε καὶ ξανὰ ἔδωσε καρπούς γιὰ πάρα πολλὰ χρόνια.
Ἀπέθανε ὁ παπποῦς καὶ κατεπιάσθησαν τὰ παιδιά του νὰ ἀφανίσουν τὴν ἐλιά.
Ἕνας θεῖος μου τῆς ἔῤῥιπτε χλωρίνες, καυστικά, ποτάσσες καὶ τέλος πάντων ὅ,τι τοῦ ἐκάπνιζε, κατὰ καιρούς. Τὴν ἔκοψε τόσο, ὅσο νὰ γίνῃ ἕνα μὲ τὸ πεζοδρόμιο καὶ τῆς ἔῤῤιψε ἀπὸ ἐπάνω τσιμέντο.
Ἡ ἐλιὰ ὅμως εἶχε πεισμώσει. Κι ὅταν μία ἐλιὰ πεισμώνῃ, καμμία δύναμις καὶ κανεὶς ἀνθρωπίσκος δὲν γίνεται νὰ τὴν νικήσῃ.
Σήμερα, μετὰ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν περιπέτειες, ἡ ἐλιὰ εἶναι ἐδῶ, ζωντανή, πανύψηλη, ἀγέρωχη.
Ἐξακολουθεῖ νὰ δίδῃ τοὺς εὐλογημένους της καρποὺς κάθε χρόνο.
Ἐξακολουθῶ νὰ περιμένω τὸν χειμώνα κάθε χρόνο γιὰ νὰ τρυγήσω τὸ ἱερὸ κι εὐλογημένο ἐτοῦτο δένδρο.
Ἡ δολοφονία μίας χώρας
Τοῦ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Ἀπό την απάθεια στην πιθανότητα έκρηξης. ‘Ενα πρόγραμμα χειραγώγησης των Ελλήνων.
«Να μη φοβάστε ούτε τις αρρώστιες, ούτε τον πόνο, ούτε τον θάνατο, να φοβάστε τον φόβο». Επίκτητος
«Να μη γελάς, να μην κλαις, να καταλαβαίνεις». Σπινόζα
«Ο φόβος παραλύει, η οργή τυφλώνει». Συνέχεια
Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς Βενιζέλο.
Ἀπορρῶ μὲ τὸ πλεονάζον θράσσος ἀλλὰ καὶ ἠλιθιότητα, βλακεία καὶ σκοπιμότητα μὲ τὴν ὁποίαν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ΠΑΣΟΚ δήλωσε ὅτι κατέχει στὸ προσωπικὸ του ἀρχεῖο «ψηφιακὸν ἀντίγραφὸν» τῶν ἀμυντικῶν σχεδίων τῆς χώρας.
Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ΠΑΣΟΚ μηδὲ βλὰξ, μηδὲ ἠλίθιος μηδὲ δηλωσίας ἐντυπωσιασμῶν ἔχει ὑπάρξει μέχρι τοῦδε.
Ποία ἡ σκοπιμότης ἐκστομίσεως τοιαύτης ἠλιθιότητος καὶ ὀμολογήσεως τοιούτου ὀλισθήματος;
Πραγματικότης καὶ ψευδαισθήσεις.
Διαβάζοντας τις απεγνωσμένες κραυγές όλων των ανθρώπων που πίσω από τα blogs τους προσπαθούν να αφυπνίσουν σε όλο τον πλανήτη, αλλά και στην Ελλάδα για το τί πραγματικά συμβαίνει, για το τι πραγματικά πάει να επιτελεστεί μέσω της λεγόμενης Νέας Τάξης Πραγμάτων, η ανταπόκριση είναι πολύ μικρή στο μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού.Ακόμα και στην Ελλάδα με την εμφανή επίδραση των μέτρων του μνημονίου Ι, ΙΙ, ΙΙΙ κοκ, με την κραυγαλέα αντισυνταγματική εκτροπή που συντελείται με τη βοήθεια όλων των κομμάτων, με το ξεπούλημα εθνικής κυριαρχίας, εργατικών δικαιωμάτων, προσωπικής ελευθερίας , οικονομικής εξαθλίωσης η αντίδραση είναι υποτονική.Παρόλα τα συλλαλητήρια , τις συγκεντρώσεις των πλατειών, τις μεμονωμένες φωνές που έχουν κλείσει από την πολλή ένταση σε ώτα μη ακουόντων , η συνεχιζόμενη θερινή ραστώνη , έχει αμβλύνει κάθε κοινωνικό ανακλαστικό.Υπάρχουν σοβαροί λόγοι γιαυτό; 
Συνέχεια