Ξεκίνησε μὲ τὸν Ἄκη, πᾶμε γιὰ Παπακωνσταντίνου κι ἀκόλουθεῖ ὁ….

Ὁ Ἄκης, ἄν κι ἀκόμη δὲν ἔχει πληρώσῃ κάτι, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ φέρεται νὰ ἔχῃ λάβῃ σὲ μορφὴ …πακέτου ἤ δώρου ἤ προμηθείας, εἶναι στὴν ψειροῦ, παρεοῦλα μὲ τὸν Λάκη καὶ τὸν Λαυρέντη.
Τὸ ἐὰν κλαῖν τὴν Μοίρα τους ἤ ἐὰν σχεδιάζουν τὶς ἡρωϊκές τους ἐξόδους ποσῶς μᾶς ἀφορᾷ!
Αὐτὸ ποὺ γνωρίζουμε ὅλοι εἶναι πὼς ὁ Κορυδαλλὸς ἔχει χώρους, εἰδικὰ διαρρυθμισμένους καὶ διαμορφωμένους, ἀκόμη καὶ γιὰ Ἄκηδες. Γιὰ πολλοὺς Ἄκηδες. 

Ὁ Παπακωνσταντίνου, κατὰ πῶς φαίνεται, μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες, ὁδηγεῖται ἤ στὸ αὐτὸ ἤ στὸ διπλανὸ ἤ στὸ ἀπέναντι κελὶ μὲ τὸν Ἄκη. Τὸ τὶ βρῶμες θὰ βγάλουν ἀπὸ ἐκεῖ μέσα, δὲν περιγράφεται.
Ἀλλὰ κατὰ πῶς φαίνεται, μᾶλλον τὸν ἔχουν προγεγραμμένο…
Δὲν γλυτώνει….

Ποιός ἀκολουθεῖ;
Ποιός παίρνει σειρά στήν οὐρά;
Συνέχεια

Τὰ «Χρόνια πολλὰ» τῆς Δευτέρας.

Ἄλλη μιὰ «ἐργάσιμος» ἑβδομάδα ἔφθασε στὸ τέλος της.
Τὸ «ἐργάσιμος» περισσότερο ἀπὸ συνήθεια, μιᾶς καὶ περισσότεροι ἀπὸ 2.000.000 (ναί, ΔΥΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ὁλογράφως!!!) ἄνθρωποι, οἱ περισσότεροι νέοι μέχρι 40 ἐτῶν, εἶναι ἄνεργοι, καὶ κυρίως, ἄεργοι, στὴν Ἑλλάδα… Μιὰ χώρα ποὺ χιλιάδες χρόνια γραμμικοῦ χρόνου ἔχει ἀφήσει χιλιάδες ἀριστουργήματα ἐργατικότητος, ἐμπνεύσεως καὶ Δημιουργίας, παρακαταθήκη σὲ εὐρωπαϊκοὺς «πιθήκους» ποὺ τολμοῦν νὰ Τῆς κουνοῦν τὸ δάκτυλο δασκαλίστικα. Συνέχεια

Περὶ Πλάτωνος.

Ναί, περὶ Πλάτωνος.
Μάθαμε καὶ τὸν Πλάτωνα… 
Ἀλήθεια, ποιός ἀκριβῶς ἦταν ὁ Πλάτων; Τόν γνωρίζουμε; Τί; Μόνον κατ’ ὄνομα; 
Ναί, ἀλλὰ τὴν ἐλιά του τὴν ἐμάθαμε ὅλοι μας…
Σὰν δὲν ντρεπόμεθα…

Συνέχεια

«Μετά τήν προανακριτική, λεφτά θά μποῦν στά ταμεῖα»;

Ῥωτᾷ ὁ μέσος πολίτης σήμερα στὸ Ἑλλαδοκαφριστᾶν!!!
Κι ἐλπίζει… Ἀναμένει πὼς ἀπὸ τὴν προανακριτική, ἐὰν γίνῃ κι αὐτή, θὰ προκύψουν ἔνοχοι καὶ τελικῶς ἐπιστροφὴ χρημάτων!!!
Ἄ χὰ χὰ χά….

Ὄχι λοιπόν, δὲν θὰ μποῦν!
Δὲν θὰ μποῦν, ποὺ νὰ κτυπηθοῦμε κάτω! 
Καί ξέρετε γιατί δέν θά μποῦν; 
Τὰ λεφτὰ ἐδῶ καὶ καιρὸ ἔχουν φύγῃ. Δὲν τὰ προορίζουν γιὰ ἐμᾶς. Τὰ ἔχουν ἤδη «τοποθετήσῃ» κι «ἀσφαλίσῃ» καταλλήλως!

Συνέχεια

Κάτι ἄλλα παιδιά…!!!

Αὐτὲς οἱ φωτογραφίες, γιὰ τὶς ὁποῖες θὰ γράψω σήμερα, προέρχονται ἀπὸ κάτι ἄλλα παιδιά, ὄχι σὰν τὰ δικά μας, ποὺ ζοῦν σὲ ἕνα γκέτο.
Ἕνα σύγχρονο γκέτο, ποὺ θὰ μποροῦσε κάποιος νὰ τὸ συγκρίνῃ μὲ αὐτό:

Συνέχεια

Τίποτα καλὸ δὲν χάνεται.

Τον Νοέμβριο του 1958, ο γνωστός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ, έλαβε ένα γράμμα από τον έφηβο γιό του, Τομ. Στο γράμμα του ο Τομ, αναφερόταν σε μια συμμαθήτρια με το όνομα Σούζαν με την οποία πίστευε πως ήταν ερωτευμένος.

Ο Στάινμπεκ απάντησε την ίδια μέρα…

Νέα Υόρκη
10 Νοεμβρίου 1958

Αγαπητέ Τομ:

Λάβαμε το γράμμα σου σήμερα το πρωί. Θα σου απαντήσω από τη δική μου οπτική γωνία και η Ελαίν φυσικά από τη δική της.

Πρώτα απ” όλα αν είσαι ερωτευμένος, είναι καλό πράγμα. Είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να συμβεί στον καθένα. Μην αφήσεις λοιπόν κάποιον αυτό το γεγονός να στο υποβαθμίσει.

Συνέχεια