Ὁ δολοφόνος τοῦ Κένεντυ μᾶς ἄφησε χρόνους πρὶν προλάβει νὰ μιλήσῃ.
Ὁ Ὀσάμα Μπὶν Λάντεν τσακίστηκε νὰ ἀποθάνῃ, διότι σὲ λίγο θὰ ἔπρεπε νὰ δόσῃ ἐξηγήσεις γιὰ τοὺς χρηματοδότες του.
Καὶ οἱ τρομοκράτες τῆς Βοστώνης, ποὺ ἐν τελῶς ἀναξιοπρεπῶς, παρέκαμψαν ὅλον τὸν ἀντιτρομοκρατικὸ μηχανισμὸ τῆς ὑπερδυνάμεως, πᾶνε, μᾶς τελειώνουν. Ἤδη ὁ ἔνας ἀναπνέει δὲν ἀναπνέει.
Στὸν ἕτερον ὅμως ἀκόμη ὑπάρχει στόμα, γλῶσσα, μνήμη…
Ἀλλὰ δὲν φοβᾶμαι!
Κακὸς εἶναι κι αὐτός!
Δὲν θὰ προλάβῃ νὰ μιλήσῃ γιὰ νὰ μὴν πῇ κακὰ πράγματα!!!
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Ἰδεολογία ἤ οἰκονομική ἀσφάλεια;
Ἕνα ἐρώτημα ποὺ θέτω συχνὰ σὲ φίλους καὶ συνομιλητὲς εἶναι τὸ παραπάνω. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια ἐρωτῶ τὸ τί εἶναι σημαντικότερον γιὰ αὐτούς. Τό νά ὑπηρετήσουν πιστά τήν ὁποίαν ἰδεολογία τους ἤ τό νά κυττάξουν νά εὕρουν τρόπο νά ἐξυπηρετηθοῦν οἱ ἴδιοι καλλίτερα;
Οἱ ἀπαντήσεις, ἀρχικῶς, ἀναφέρονται στὸ πόσο σημαντικὰ εἶναι τὰ πιστεύω τους. Ὅταν ὅμως σιγὰ σιγὰ ἐμβαθύνουμε τότε ἀποκαλύπτεται πὼς καλὰ εἶναι τὰ ὅποια πιστεύω μας, ἀλλὰ καλλίτερο τὸ φαγητό, ἡ στέγασις, ἡ διατήρησις τῶν ἤδη κεκτημένων. Οὐσιαστικῶς καταλήγουμε, ἄν καὶ κάποιες φορὲς δὲν τὸ ὁμολογοῦν ἀνοικτά, νὰ συζητᾶμε γιὰ τὰ πάντα μὲ γνώμονα καὶ κριτήριο τὸ χρῆμα. Πόσα πῆρα, πόσα παίρνω, πόσα θὰ πάρω… Ἡ ἰδεολογία μπαίνει λοιπὸν στὸ συρτάρι, ὅταν ἡ ἀνάγκη τῆς καθημερινότητος ἐπιτάσσει νὰ ἐπιβιώσουμε. Συνέχεια
Σκιζοφρένεια.
Όχι δεν είναι αυτοί σχιζοφρενείς. Σχιζοφρενείς είμαστε όλοι εμείς που επιμένουμε να λαδώνουμε τις θεριζοαλωνιστικές μηχανές του συστήματος πληρώνοντας ό,τι μας ζητήσουν. Πληρώνουμε την κηδεία, το φέρετρο και τον τάφο μας πριν ακόμα πεθάνουμε. Είμαστε κιόλας νεκροί και δεν λέμε να το καταλάβουμε. Μια Ελλάδα στον δρόμο σε προκαθορισμένες απεργίες από τα συνδικάτα για τα οικονομικά και εργασιακά δικαιώματα αλλά ουδείς στο δρόμο για το δέντρο που στέκει στην αυλή και θα φορολογηθεί επειδή σου δίνει το καρπό του να τραφείς. Μάς παίρνουν το δάσος και η μάζα επιμένει να κοιτάει εγωιστικά την δική της επιβίωση. Ουδείς από αυτούς έχει σκεφτεί ότι και τα εργασιακά δικαιώματά του να κατοχυρωθούν δεν θα έχει τόπο να σταθεί. Βουλιάζουν το πλοίο και τα εκλογικά ποσοστά (λέγονται και πολίτες) να παλεύουν μέσα στον χαμό να σώσουν τα σώβρακά τους. Σχιζοφρενείς προσωπικότητες δεν είναι αυτοί που στήνουν το παιχνίδι αλλά όλοι οι από κάτω που στέκονται στα ταμεία των εφοριών, των τραπεζών και όλων των εισπρακτικών υπηρεσιών όχι για να πληρώσουν την επιβίωσή τους αλλά τον Συνέχεια
«Ἔχω ἕνα παιδὶ νὰ θρεύσω…»
Εἶμαι κατὰ τῆς ἀπεργίας ποὺ ὁρίζεται, καθορίζεται, καπελώνεται ἀπὸ συνδικαλιστικὰ ὄργανα, ἀπὸ κόμματα κι ἀπὸ ἀποκόμματα.
Εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀπεργίας ποὺ ὀργανώνεται ἀπὸ τὴν Ἀνάγκη.
Εἶμαι κατὰ τοῦ νὰ κλείνω δρόμους, τοῦ νὰ καίω, τοῦ νὰ καταστρέφω…
Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νὰ ἀπέχω ἀπὸ κάθε διακίνησι, πρὸ κειμένου νὰ μὴ κάνω τζίρους καὶ νὰ προσφέρω ἄρτον καὶ θεάματα.
Εἶμαι κατὰ τοῦ νὰ ἀπεργοῦν οἱ πολλοί, ἤ οἱ λίγοι, καὶ οἱ ὑπόλοιποι νὰ περιμένουν ἀπὸ αὐτοὺς νὰ βγάλουν τὸ φίδι ἀπὸ τὴν τρύπα.
Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νὰ συμβαίνουν τὰ πάντα καθολικά, στὸ σύνολον… Συνέχεια
Πρῶτα πρῶτα τὸ μανίκι…
Προσοχή, μὴ καὶ βγεῖτε ἔξω ἐὰν δὲν ἔχετε φροντίσει ἄψογα τὸ μανίκι…
Προσοχὴ στὸ ποῦ θὰ γίνῃ ἡ πρώτη τσάκισις…
Ἀκόμη μεγαλυτέρα προσοχὴ στὸ ἔως ποῦ θὰ φθάσῃ τὸ δίπλωμα…
Πράγματι, τὰ καλλίτερα πράγματα τὰ ἔμαθα στὸ νηπιαγωγεῖο.
Ἔμαθα νὰ σέβομαι τοὺς ἀνθρώπους. Νὰ ἀναγνωρίζω τὰ δικαιώματά μου ἀλλὰ καὶ τὰ δικαιώματα τῶν ἄλλων. Νὰ ἐκτιμῶ τὸ παιχνίδι, τὴν ζωή, τὸν ἥλιο, τὰ χρώματα, τοὺς φίλους… Μετὰ τὰ ἐλησμόνησα ὅλα αὐτὰ καὶ προσεπάθησα νὰ γίνω «χρήσιμος» ἄνθρωπος. Ἤ ὀρθότερα προσεπάθησα νὰ ἐνταχθῶ, νὰ μάθω κάποιαν τέχνη, γιὰ νὰ μπορῶ νὰ κερδίζω χρήματα καὶ νὰ ἐπιβιώνω…
Καὶ τελικῶς ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔμαθα στὸ νηπιαγωγεῖο τὰ ἐλησμόνησα… Γιὰ πάντα… Συνέχεια