Γιὰ ἐμέναν προσωπικά, ναί. Φροντίζω πάντα νὰ προσφέρω βιβλία στοὺς φίλους μου, ἀλλὰ ὑπῆρξαν καὶ στιγμὲς ποὺ τὴν …ἐπάτησα.
Κάποτε, σὲ μίαν ἐπίσκεψι σὲ συγγενικό μου σπίτι, ποὺ δὲν εἶχαν καὶ τόση ἀγάπη πρὸς τὸ διάβασμα, προσέφερα ἕνα πολὺ σημαντικὸ βιβλίο.
Ξέρετε τί ἔπαθα; Μόνον ποὺ δὲν μοῦ τὸ ἐπέταξαν στὸ κεφάλι. Γιὰ τοὐλάχιστον δεκαπέντε λεπτὰ ἐμουρμούριζαν οἱ οἰκοδεσπότες, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἠλίθιο δῶρο μου.
Δὲν τοὺς ἐνδιέφερε τὸ θέμα τοῦ βιβλίου. Τοὺς ἐνοχλοῦσε ποὺ ἦταν βιβλίο. Βιβλία στὸ σπίτι τους δὲν χωροῦσαν. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Κάποτε… ἡ δεσποινὶς Πελαγία…
Ἡ μικρούλα τῆς φωτογραφίας, ἤ τοῦ πορτρέτου, ἄν θέλετε, ἦταν ἡ μὶς Πελαζύ – Πελαγία ἴσως – γεννημένη στὶς ἀρχὲς τοῦ περασμένου αἰῶνος, σὲ ἀστικό, ἀθηναϊκὸ σπίτι.
Παιδεύθηκε, ὡς παιδί, μὲ τὶς κορδέλλες, τὶς σφικτὰ δεμένες στὰ μαλλιά, τὶς ἀψογες νταντέλες καὶ τὶς αὐστηρὲς νταντάδες, τοὺς αὐστηροὺς γονεῖς, τοὺς αὐστηροὺς δασκάλους κι ἐξ οὔ τὸ μελαγχολικὸ βλέμμα…
Ὕστερα; Ποιός ξέρει;
Χάθηκε ἡ ἱστορία της κι ἔμεινε ἡ φωτογραφία σὲ συλλέκτου, ποὺ προφανῶς τὴν ἐπέτυχε στὸ Μοναστηράκι.
Καὶ ἐστήθη, ἔκτοτε, τὸ πορτρέτο, μὲ τὸν φιόγκο της, σὲ τοῖχο διαμερίσματος, σὲ πολυκατοικία τῆς Εὐελπίδων.
Συνέχεια
Ἀπό πότε ἡ καταστροφή «ἀναβαθμίζεται» σέ …ἀνάπτυξιν;
Εἶδα αὐτὴν τὴν φωτογραφία καὶ συνειδητοποίησα πολλὰ γιὰ τὸ …δούλεμα τῶν λέξεων ποὺ μᾶς συμβαίνει!
Ἀπὸ τότε ποὺ τὸ ὑπουργεῖον ἀ-παιδείας ξεκίνησε, ἀπολύτως συνειδητῶς, νὰ ἀλλοιώνῃ τὴν ἔννοιαν τῶν λέξεων, πρὸ κειμένου νὰ μὴν ἀντιλαμβανόμαστε τὸ τὶ διαβάζουμε κι ἀκοῦμε, ξεκίνησε καὶ ἡ ἀλλοίωσις τῆς ἀντιλήψεώς μας, μαζὺ μὲ τὴν ἀλλοίωσιν τῆς συνειδήσεώς μας. Αὐτὸ φυσικὰ δὲν συμβαίνει μόνον ἐδῶ καὶ τέσσερις δεκαετίες. Εἶναι ἀρχαιότερον, ἀλλὰ Συνέχεια
«Νὰ δημιουργῇς καὶ δημιουργῶντας νὰ δημιουργεῖσαι….»
Ὁ Ἀριστοτέλης λέει:
«Νὰ δημιουργῇς καὶ δημιουργῶντας νὰ δημιουργεῖσαι καὶ νὰ μὴν εἶσαι τίποτα ἄλλο ἀπὸ τὴν δημιουργία σου..»
Ἂς τὸ ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν μας καὶ ἂς κάνουμε ἐπιλογὲς στὸ τί εἶναι καλλίτερο γιὰ τὴν καλλιέργεια τὴν πνευματικὴ καὶ τὴν ψυχική μας. Γιατί φυσικὰ καὶ δημιουργεῖς… θέτεις τὶς βάσεις ἔστω γιὰ τὰ δημιουργήματά σου… ὅταν ἐπιλέγεις τὸ ὀρθόν, τὸ ἄριστον.
Ὁ ὁρισμὸς τοῦ «συνταγματικοῦ τόξου».
Θὰ δώσω ἕναν ὁρισμό…
«ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟΞΟ= ἡ προσπάθεια ἐκείνων, ποὺ ἔχουν κάνει τὸ Σύνταγμα κουρελόχαρτο, νὰ ἐμποδίσουν κι ἄλλους νὰ κάνουν τὸ ἴδιο.»
….καὶ θὰ τὸ ἀφιερώσω ἐξαιρετικὰ στὸν Βαγγέλη τὸν Βενιζέλο (πρώην Τούρκογλου). Συνέχεια
Σὲ λίγο θὰ κλαῖν ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀργά…
Σὲ λίγο θὰ κλαῖνε ἀλλὰ τότε θὰ εἶναι ἀργά…
Αὐτοὶ οἱ χατζηαβάτες
τῆς ἀριστερᾶς ἔχουν την
ἐντύπωση – ὅτι ἀρκεῖ νά
πείσουνε τὸν Σαμαρᾶ στήν
«ὥρα τοῦ πρωθυπουργοῦ» –
τὴν παρουσία τοῦ ὁποίου ἔχουν
ἀναγάγει σὲ μεγάλο
πολιτικὸ αἴτημα – νά
σταματήση τὴν θεωρία τῶν 2
ἄκρων –
καὶ ὅλα θὰ εἶναι μετά
μιὰ χαρά.
Ἡ θεωρία τῶν 2 ἄκρων ὅμως –
δὲν εἶναι τοῦ Σαμαρᾶ –
εἶναι τῆς εὐρωπαϊκῆς ἕνωσης –
καὶ καθοριστική της
σύγχρονης ταυτότητάς της. Συνέχεια