Όπως όλα δείχνουν το ΠΑΣΟΚ αποχαιρετά τον ιστορικό πράσινο ήλιο από το λογότυπο του. Οι νέες πρακτικές και πολιτικές του κόμματος οδηγούν τους επικοινωνιολόγους, που έχουν εγκατασταθεί στην Ιπποκράτους, στην αλλαγή του. Μάλιστα τα πρώτα προσχέδια, που παραπέμπουν στην πράσινη ανάπτυξη είναι έτοιμα και βρίσκονται στα χέρια του Πρωθυπουργού. Η Piazza έχει στα χέρια της ένα από τα λογότυπα!!!
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τοκογλύφοι
Ἀκυβέρνητoς κρίσις
Αυτήν την εποχή, κορυφώνονται οι εντάσεις που τείνουν προς γενικευμένη κρίση στην Ελλάδα. Μπορεί η οικονομική κρίση να αποτελεί το κύριο μέρος του προβλήματός της, όμως είναι μόνο ένα μέρος. Γενικά η χώρα σ΄αυτή τη φάση, μοιάζει σαν ένα μετακινούμενο μωσαικό κρίσεων, καθώς η μια κρίση διαδέχεται την άλλη δημιουργώντας ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο. Δεν χρειάζεται νομίζω άλλη σαφέστερη απόδειξη για την παταγώδη αποτυχία της κυβέρνησης, η οποία ωστόσο, κομπάζει “περί επιτυχιών”… Συνέχεια Ὁ ἀρχαιοκάπηλος πᾶππος ἑνὸς Ἑλληνοκαπήλου ἐγγονοῦ.
Χάλκινα φύλλα δρυός με έκτυπη απόδοση των νευρώσεων. Ιερό του Διός στη Δωδώνη (ανασκαφές Κ. Καραπάνου)
Τὸ παρακάτω κείμενον ἔχει δημοσιεύσει ὁ Βισάλτης ἀπὸ τὴν Χλόη καὶ τοὺς Ἀνιχτευτές, ἐδῶ καὶ κάποιες ἡμέρες. Εἶναι ἀποκαλυπτικότατον καὶ μᾶς θυμίζει τὸν πραγματικὸ ῥόλο ποὺ ἔπαιξαν κάποιοι στὴν διάρκεια τῶν ἀγώνων τοῦ ἔθνους μας. Δὲν εἶμαι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ δίδουν ἄφεσι ἀμαρτιῶν στὶς παρελθοντικές πράξεις Συνέχεια
«….καί διαφεντευτάδες, κυβερνῆτες του, οἱ εὐνοῦχοι»
«Δέν ἔχεις Ὄλυμπε θεούς μηδέ λεβέντες Ὄσσα.
Ῥαγιάδες ἔχεις, Μάννα γῆ, σκυφτούς γιά τό χαράτσι…
κούφιοι κι ὀκνοί καταφρονοῦν τή θεία τραχειά σου γλῶσσα
τῶν Εὐρωπαίων περίγελα καί τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι…»
«…….μέ καμμιά σου δέν θά ζῆ μεγαλωσύνη,
κι οἱ προφῆτες πού θά προσκυνᾶ, νάνοι καί ἀρλεκίνοι.
Καί σοφοί του καί κριτάδες τοῦ ἄδειου λόγου οἱ τροπαιοῦχοι Συνέχεια
Τά τρία σημάδια τῆς παλιγγενεσίας
Aμέσως μετά τον δεύτερο μεγάλο πόλεμο, τη γερμανική κατοχή, τον λιμό της κατοχής και την πολυαίμακτη κομμουνιστική ανταρσία, οι πρώτοι «τουρίστες» που έφτασαν μαζικά στη συφοριασμένη Ελλάδα ήταν Ελληνοαμερικανοί. Ερχονταν να ξαναβρούν όσους συγγενείς επέζησαν, να μετρήσουν νεκρούς, να κομίσουν όποια ιδιωτική βοήθεια ήταν μπορετό, κυρίως σε ρουχισμό.
Πρέπει αυτές οι επισκέψεις να έγιναν αισθητές στην ελλαδική κοινωνία, ήταν εκτεταμένο φαινόμενο. Ο Ελληνοαμερικανός συγγενής αποτέλεσε αξιοπερίεργη παρουσία, σχολιάστηκε, κρίθηκε, ταξινομήθηκε: Η αμερικανίζουσα προφορά των ελληνικών, η διάνθισή τους με ελληνοποιημένες αμερικάνικες λέξεις, οι περίεργες αμφιέσεις, οι συνεχείς συγκρίσεις του αμερικανικού με τον ελληνικό τρόπο του βίου, μαζί και μια αφέλεια εμπιστοσύνης τις ανθρώπινες σχέσεις Συνέχεια
Σέ τί νά ἐλπίζουμε;
Γράφει ο Ηλίας Σταμπολιάδης
Ζούμε σε μία εποχή όπου έχουν διαστρέψει τις έννοιες των λέξεων και των αξιών. Ας πάρουμε το παράδειγμα ενός ανθρώπου που ξοδεύει περισσότερα χρήματα από όσα κερδίζει για να εξασφαλίσει κοινωνική καταξίωση με τη σπατάλη και την επίδειξη. Ο άνθρωπος αυτός για να ανταπεξέλθει στα έξοδα του δανείζεται χρήματα από τοκογλύφους, που επειδή γνωρίζουν την κακοδιαχείριση του και τον κίνδυνο αποπληρωμής, απαιτούν υψηλά επιτόκια.
Όταν έλθει ο χρόνος αποπληρωμής πηγαίνει σε άλλους τοκογλύφους, τάχα φίλους και συγγενείς, που όμως συνεργάζονται με τους προηγούμενους και αυτοί προθυμοποιούνται να τον δανείσουν με χαμηλότερα επιτόκια για να αποπληρώσει τα μη ενέχυρα, υψηλότοκα δάνεια ώστε να εξασφαλίσουν τους συνεργάτες τους, υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνουν κουμάντο στο νοικοκυριό και τα παιδιά του δανειζόμενου και θα βάλουν ενέχυρο το σπίτι του. Συνέχεια